Kenan dilleri

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Gezinti kısmına atla Arama kısmına atla

Kenan dilleri (veya Kenanca) Sami dil ailesine ait Kenanlılar'ı,[kaynak belirtilmeli] İsrailoğullarını, Fenikelileri ve Filistileri kapsayan Kenan topraklarındaki insanların konuştukları dillerdir. Anadil olarak bu dillerin hepsi birinci milenyumda nesli tükenmesine rağmen İbranice yazınsal ve dini bir dil olarak Yahudiler arasında hayatta kalmayı başardı ve 19. yüzyılda Eliezer Ben Yehuda'nın çabalarıyla tekrar günlük hayatta konuşulan bir dil haline getirildi. Fenike dili (özellikle Kartaca'daki Pön dili) Batı Akdeniz'e kadar yayıldı; bu dilin de nesli tükenmiş olmasına rağmen varlığı Fenike'nin varlığından daha uzun sürdü.

Sınıflandırma[değiştir | kaynağı değiştir]

Kuzey Kenan dilleri[değiştir | kaynağı değiştir]

Güney Kenan dilleri[değiştir | kaynağı değiştir]

Notlar[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ a b c d e Nesli tükenmiş dil
  2. ^ a b c Edebiyat alanında kullanılan dil
  3. ^ a b Şiirsel amaçlı kullanılan dil
  4. ^ a b c d e f g h i Ayinlerde kullanılan dil
  5. ^ a b Hahamların kullandıkları dil
  6. ^ a b Bilim alanında kullanılan dil
  7. ^ Lingua franca dili
  8. ^ Gazetecilik alanında kullanılan dil

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

  • The Semitic Languages. Routledge Language Family Descriptions. Robert Hetzron. New York: Routledge, 1997.