Estonya Merkez Partisi

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Estonya Merkez Partisi
Eesti Keskerakond
Kuruluş tarihi 12 Ekim 1991
Önceli Estonya Halk Cephesi
Merkez Narva mnt. 31-M1
Tallinn 10120
Gazete(leri) Kesknädal
Üyelik (2021) azalış 14,732[1]
İdeoloji Hizipler:
Rus azınlık siyaseti[7][8]
Siyasi pozisyon Merkez,[9][10][11] merkez sol,[12][13][14][15][16] veya sol[17][18][19]
Avrupa üyeliği Avrupa için Liberaller ve Demokratlar İttifakı
Resmî renkleri      Yeşil
Riigikogu
25 / 101
Avrupa Parlamentosu
1 / 7
İnternet sitesi
Parti bayrağı
Estonya Merkez Partisi bayrağı
Estonya

Estonya Merkez Partisi (Estonca: Eesti Keskerakond) Estonya'da sosyal-liberal[2][3] ve popülist[4][5][6] bir siyasi partidir. Estonya'daki en büyük iki siyasi partiden biridir ve şu anda Estonya Parlamentosunda 25 sandalyeye sahiptir. Parti, Avrupa için Liberaller ve Demokratlar İttifakı (ALDE) ve Renew Europe üyesidir.

Parti, 12 Ekim 1991'de Estonya Halk Cephesi temelinde, partiden ayrıldıktan sonra kuruldu. O zamanlar partiye, daha küçük merkez-sağ Kırsal Merkez Partisi'nden farklılaşmak için Halkın Merkezi Partisi (Rahvakeskerakond) adı verildi.[20] 5 Kasım 2016'dan beri Merkez Partisi genel başkanı Jüri Ratas'tır. Parti merkezci[2][10] olarak tanımlanıyor ve sosyal piyasa ekonomisinden yanadır.[21]

Parti ayrıca 2001 yılında Liberal Enternasyonal (LI) üyeliği için başvuruda bulundu, ancak LI, Savisaar'ın davranışının 'her zaman liberal ilkelere uymadığına' hükmedilmesi nedeniyle Ağustos 2001'de partinin başvurusunu reddetmeye karar verdi.[22]

Parti genellikle popülist olarak tanımlanıyor ve eleştirmenler, 2016'da yeni bir lider seçilene kadar uzun süredir lideri olan Edgar Savisaar'ı otoriterlikle suçladılar.[23] Tarihsel olarak parti, Rusça konuşan vatandaşlar arasında en popüler parti olmuştur. 2012 yılında, Eston olmayan etniklerin %75'e varan kısmı tarafından desteklendi.[24]

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ "The list of the members: Eesti Keskerakond". e-business register. 4 Mart 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 15 Ocak 2021. 
  2. ^ a b c Nordsieck, Wolfram (2019). "Estonia". Parties and Elections in Europe. 29 Mart 2012 tarihinde kaynağından arşivlendi. 
  3. ^ a b Elisabeth Bakke (2010). "Central and East European party systems since 1989". Sabrina P. Ramet (Ed.). Central and East European party systems since 1989. Central and Southeast European Politics since 1989. Cambridge University Press. s. 79. ISBN 978-1-139-48750-4. 6 Haziran 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 24 Nisan 2021. 
  4. ^ a b Bugajski, Janusz; Teleki, Ilona (2007), Atlantic Bridges: America's New European Allies, Rowman & Littlefield, s. 192 
  5. ^ a b Huang, Mel (2005), "Estonia", Eastern Europe: An Introduction to the People, Lands and Culture, ABC-CLIO, s. 89 
  6. ^ a b "Estonian Centre Party", A Political and Economic Dictionary of Eastern Europe, First, Cambridge International Reference on Current Affairs, s. 201, 2002 
  7. ^ Aidarov, Aleksandr; Drechsler, Wolfgang (2011). "The Law & Economics of the Estonian Law on Cultural Autonomy for National Minorities and of Russian National Cultural Autonomy in Estonia" (PDF). Halduskultuur. 12 (1): 43-61. ISSN 1736-6089. 2 Şubat 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 24 Nisan 2021. 
  8. ^ Sebald, Christoph; Matthews-Ferrero, Daniel; Papalamprou, Ery; Steenland, Robert (14 Mayıs 2019). "EU country briefing: Estonia". EURACTIV. 26 Ocak 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 28 Ocak 2021. 
  9. ^ Kaynak hatası: Geçersiz <ref> etiketi; Nordsieck2 isimli refler için metin sağlanmadı (Bkz: Kaynak gösterme)
  10. ^ a b Andrejs Plakans (2011), A Concise History of the Baltic States, Cambridge University Press, s. 424  Kaynak hatası: Geçersiz <ref> etiketi: "Plakans" adı farklı içerikte birden fazla tanımlanmış (Bkz: Kaynak gösterme)
  11. ^ Boros, Tamás; Freitas, Maria; Kadlot, Tibor; Stetter, Ernst (2016). The State of Populism in Europe. Foundation for European Progressive Studies. s. 27. 
  12. ^ Toomla, R. (2010) Eesti erakonnad 2000-2010. Tartu: Tartu Ülikooli Kirjastus. ("Estonian parties 2000-2010", in Estonian)
  13. ^ Micael Castanheira; Gaëtan Nicodème; Paola Profeta (2010), "On the Political Economics of Taxation", Public choice e political economy, FrancoAngeli, s. 94 
  14. ^ Allan Sikk (2011), "The Case of Estonia", Party Politics in Central and Eastern Europe: Does EU membership matter?, Routledge, s. 60 
  15. ^ Thirty years of political campaigning in Central and Eastern Europe. Otto Eibl, Miloš Gregor. Cham, Switzerland. 2019. ISBN 978-3-030-27693-5. OCLC 1124617090. 
  16. ^ Lilliefeldt, Emelie (2011). European party politics and gender : configuring gender-balanced parliamentary presence. Stockholms universitet. Stockholm. ISBN 978-91-7447-379-7. OCLC 766298502. 
  17. ^ Mari-Liis Jakobson 2012, pages 25, 59
  18. ^ The Europa world year book 2004. Londra: Europa. 2004. ISBN 1-85743-253-3. OCLC 55795909. 
  19. ^ Greenberg, Deena (2009). The Flat Tax: An Examination of the Baltic States. University of Pennsylvania. s. 32. 
  20. ^ [1] 7 Kasım 2016 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi., Postimees, 5 November 2016
  21. ^ Olesk, Peeter (19 Temmuz 2017). "Mis on Keskerakonna ideoloogia?" [What is Centre Party's ideology?] (Estonca). 21 Temmuz 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 3 Mayıs 2018. 
  22. ^ Day, Alan John (2002). Political parties of the world. Londra: John Harper. s. 165. ISBN 978-0-9536278-7-5. 
  23. ^ Jeffries, Ian (2004), The Countries of the Former Soviet Union at the Turn of the Twenty-First Century: The Baltic and European states in transition, Routledge, s. 141 
  24. ^ Keskerakond on mitte-eestlaste seas jätkuvalt populaarseim partei 26 Nisan 2021 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi., Postimees, 23 September 2012