Ernst Udet

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Şuraya atla: kullan, ara
Ernst Udet
Bundesarchiv Bild 146-1984-112-13, Ernst Udet.jpg
Ernst Udet
Doğum 26 Nisan 1896(1896-04-26)
Frankfurt am Main
Ölüm 17 Kasım 1941 (45 yaşında)
Berlin
Bağlılığı
Hizmet dalı Cross-Pattee-Heraldry.svg Luftstreitkräfte
Luftwaffe roundel WW2.png Luftwaffe
Hizmet yılları 1914-1941
Rütbesi Generaloberst
Birimleri I.Dünya Savaşı: FA 68, FA(A) 206, KEK Habsheim, Jastas 4, 11, 15, 37
Komuta ettiği I.Dünya Savaşı: Jasta 37, Jasta 4
Savaşları/Çatışmaları I. Dünya Savaşı
II. Dünya Savaşı
Madalyaları Demir Haç (2. Sınıf) Demir Haç (1. Sınıf) D-PRU Pour le Mérite.png Şövalye Demir Haçı Gümüş Yaralı Rozeti D-PRU Hohenzollern Order BAR.svg

Ernst Udet (d. 26 Nisan 1896, Frankfurt am Main - ö. 17 Kasım 1941, Berlin), I. Dünya Savaşı'nda en genç ace pilotu (savaşçı pilot), II. Dünya Savaşı sırasında general.

I. Dünya Savaşı[değiştir | kaynağı değiştir]

Birinci Dünya Savaşı'nın başlangıcından kısa süre sonra, Udet, 2 Ağustos 1914 tarihinde160 cm (5 ft 3.0 in) İmparatorluk Alman Ordusu'na katılmaya çalıştı, ancak sadece 1.60 cm boyunda olduğu için askere alınma hakkına sahip değildi.[1] Allgemeiner Deutscher Automobil-Club motosikletli gönüllülere başvurduğunda, başvurusu kabul edildi.  Udet'in babası, ilk yıl sınavını geçtiğinde kendisine bir motosiklet verdi ve dört arkadaşıyla birlikte, 26. Württembergischen Rezerv Bölümü'ne "haberci binicisi" olarak gönderildi.

Pilot veya uçak mekanik eğitimine katılamadı. Bununla birlikte, eğitimli bir pilot olsaydı, hemen ordu havacılığına kabul edilecekti. Udet, gençliğinde gittiği uçak fabrikasının sahibi olan bir aile dostu Gustav Otto aracılığıyla özel uçuş eğitimi aldı. Bu, ona 2,000 mark'a (1915 ABD doları için yaklaşık 400 $) maloldu ve babasının firmasından yeni banyo malzemeleri getirmeye başladı. Udet sivil pilot lisansını Nisan 1915'ten sonra aldı ve İmparatorluk Alman Hava Servisi tarafından derhal kabul edildi.

1915'ten itibaren avcı uçağı pilotu oldu. 1918'de Teğmen rütbesine terfi etti. I. Dünya Savaşı'nda 62 civarı hava zaferi ile en çok uçak düşüren, en başarılı ikinci avcı uçağı pilotu oldu. Ünlü Kızıl Baron'un filosunda da görev yaptı. Alman savaş pilotu ve Uçan Sirk'teki komutanı Manfred von Richthofen'in ardından ikinci en skorer isimdi.

Savaşlar arası dönem[değiştir | kaynağı değiştir]

1919'da Üsteğmen olarak terhis edildi ve bir uçak şirketinin kurucusu oldu. I. Dünya Savaşı'ndan sonra havacılık alanında gelişmesi anlaşmalar tarafından kısıtlanan Almanya'da kısıtlı imkânlarıyla derme çatma uçaklar yapıp uçmuş bir havacılık tutkunuydu.

Udet, 1920'leri ve 1930'ların başında stant pilotu, uluslararası barnstormer, hafif uçak üreticisi ve playboy olarak geçiyordu.

İki dünya savaşı arasında geçimini akrobasi uçuşları yaparak kazanmıştı. Ernst Udet ayrıca filmin yapımınada ortak olmuştur.

Ernst Udet Stuka uçaklarının ve pike bombardıman taktiklerinin yaratıcısıydı. Savaş öncesinde Amerikan Curtiss firmasına yaptırdığı iki uçağı Nazi finansmanı ile Almanya'ya getirtip pike uçuş taktiklerini geliştirmiş, daha sonra bu tecrübelerini Nazi kodamanlarının ısrarı ile Luftwaffe'ye katılıp diğer alman pilotlarına da öğretmiştir.

Stuka'nın geliştirilmesi aşamasında Alman ordusunun açtığı yarışmada diğer uçakları da bizzat uçurup test etmiş, hatta bu uçuşlarından birinde bir heinkel ile düşmüştür. Udet 16 kere düşmüş veya zorunlu iniş yapmıştır.

Ernst Udet, 1933'te Alman Hava Sporları Derneği'nde komutanlık yaptı. 1935'te Reich Havacılık Bakanlığı'nda Albay, 1936'da Avcı ve Pike Savaş Uçakları Müfettişi, 1936'dan itibaren Hava Kuvvetleri Teknik Dairesi Başkanı, Şubat 1938'den itibaren Genel Havacılık Komutanı olmuştur. 1939 yılına kadar Udet, Luftwaffe'nin Genel Müdür Yardımcılığına yükseldi. Duruşun baskısı ve idari görevlerindeki hoşnutsuzluğu Udet'in alkolizme kapılmasına yol açtı. 1939'da Tümgeneral, 1940'ta Orgeneral rütbesine terfi etmiştir.

İkinci Dünya Savaşı[değiştir | kaynağı değiştir]

Luftwaffe'nin kurulması

Udet 1933 yılında Hermann Göring'in ABD'de inşa ettiği iki yeni Curtiss Hawk II biplanes (F11C-2 Goshawk Helldiver'in ihracat tanımı) alacağına söz verdiğinde Nazi partisine katıldı. Uçaklar değerlendirme amacıyla kullanıldı ve Dolayısıyla Junkers Ju 87 (Stuka) dalış bombardıman uçakları gibi dalış bombardıman uçakları Alman fikrini dolaylı olarak etkiledi. Ayrıca, 1936 Yaz Olimpiyatları sırasında yapılan aerobik şovlar için kullanıldılar. Udet, savaştan sağ kurtulmuş ve Polonya Havacılık Müzesi'nde sergilenmekte olan uçaklardan birini denetledi.

Ju 87'nin denemelerinden sonra, 9 Haziran 1936'da Generalfeldmarschall Wolfram von Richthofen tarafından çıkarılan gizli bir direktif, diğer tüm Ju 87 kalkınmasının durdurulması çağrısında bulundu, Ju 87'ye en iyi notlar verildi ve kabul edilmek üzereydi. Bununla birlikte Udet, von Richthofen'in talimatlarını derhal reddetti ve Ju 87' gelişimi devam etti. Udet, dalış bombacısının önemli bir savunucusuydu ve Luftwaffe'ye bu uçakları kazandırdığı için kredisi yükseldi. 1936 yılına gelindiğinde politik bağlantıları sayesinde T-Amt (Reich Hava Bakanlığı Reichsluft Meydanı'nın gelişme kanadı) komutasında yer aldı ve Udet'in bu işe özellikle de bürokrasisine gerçek bir ilgisi olmadı ve alkol bağımlılığı gelişerek büyüdü.

Ocak 1939'de Udet, İtalyan Kuzey Afrika'yı (Africa Settentrionale Italiana veya ASI) ziyaret etti. Çünkü o sırada İtalyanlarla Alman askeri ve diplomatik işbirliği yapılması işaretleri vardı.[2] Şubat 1939'da Udet Generalluftzeugmeister oldu (Luftwaffe Ekipman Genel Müdürü).

II. Dünya Savaşı başladığında iç çatışmalar ile birlite, uçak üretiminin gereksinimleri olan alüminyum gibi hammaddelere sınırlı erişime sahip olunduğu için, Alman sanayii'nin sağlayabileceğinden çok daha fazla hammadeye ihticayı vardı. Hermann Göring, bu soruna Adolf Hitler'e yalan söyleyerek yanıt verdi ve Luftwaffe'nin Britanya Savaşı'ndaki yenilgisinden sonra Göring, Udet'i suçlayarak Hitler'in kızgınlığını saptırmaya çalıştı. 22 Haziran 1941'de Almanya'nın Sovyetler Birliği'ndeki istilası olan Barbarossa Operasyonu'nun başlatılması Udet'i umutsuzluğa itti. Udet, Nisan ve Mayıs 1941'de, Molotov-Ribbentrop Paktı uyarınca Sovyet havacılık endüstrisini teftiş eden bir Alman delegasyonuna liderlik etmişti. Udet, Göring'e, Sovyet hava kuvvetleri ve havacılık endüstrisinin çok güçlü ve teknik açıdan gelişmiş olduğunu bildirdi. Göring ise tam tersine, sürpriz bir saldırının Rusya'yı çabucak yok edeceğini umarak bunu Hitler'e bildirmemeye karar verdi.[3] Udet, yaklaşmakta olan Rusya savaşının Almanya'yı yıkabileceğini fark etti. Bunu Hitler'e açıklamaya çalıştı, ama gerçekler ile sadakati arasında kalarak psikolojik bir çöküş yaşadı. Göring, içki partilerinde uyuşturucu vererek ve av gezileri düzenleyerek Udet'i kontrol altında tuttu. Udet'in içki içme ve psikolojik durumu bir sorun haline geldi ve Göring, Udet'in onu manipüle etmek için bağımlılığını kullandı.[4]

Ölümü[değiştir | kaynağı değiştir]

17 Kasım 1941'de Ernst Udet, kız arkadaşı Inge Bleyle ile telefonda görüşürken kafasına ateş ederek intihar etti. Udet'in intiharı halktan gizlendi ve cenaze töreninde, kendisi yeni bir silah test ederken, uçuş esnasında hayatını kaybeden bir kahraman olarak övüldü. Udet'in cenaze törenine katılmak için yola çıkan II. Dünya Savaşı savaşı pilotu Werner Mölders, Breslau'daki bir uçak kazasında ve yüksek Luftwaffe genel sekreteri General der Flieger Helmuth Wilberg ise Dresden yakınlarındaki bir başka uçak kazasında ölmüştür. Udet, Berlin'deki Invalidenfriedhof Mezarlığı'nda, Manfred von Richthofen'in yanına gömüldü. Werner Mölder ise, Udet'in yanına gömülmüştür.

Dış bağlantılar[değiştir | kaynağı değiştir]

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ Browne, O'Brien (June 2006). "Ernst Udet: The Rise and Fall of a German World War I Ace". 12 Temmuz 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. http://web.archive.org/web/20160712140956/http://www.historynet.com:80/ernst-udet-the-rise-and-fall-of-a-german-world-war-i-ace.htm. Erişim tarihi: 27 February 2012. 
  2. ^ Kelly, Saul, The Lost Oasis, p. 130
  3. ^ «Боевые операции люфтваффе», Москва 2008 г., изд. Яуза-пресс, по «Rise and fall of the German Air Force», Лондон 1948 г., пер. П.Смирнов, ISBN 978-5-9955-0028-5
  4. ^ Who is who in the Third Reich (Кто был кто в Третьем рейхе. Биографический энциклопедический словарь. М., 2003)