Distorsiyonmetre

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Gezinti kısmına atla Arama kısmına atla

Distorsiyonmetre elektronikte harmonik distorsiyon oranını ölçmek için kullanılan bir ölçü aletidir.

Harmonik Distorsiyon[değiştir | kaynağı değiştir]

Elektronikte doğrusal bir devreden geçen sinüs sinyali hiçbir bozukluğa uğramaz. Buna karşılık doğrusal olmayan devrelerde sinüs sinyalı şekil değişikliğine uğrar. Fourier dönüşümü bozulmuş bir periodik sinyalin bir sinüs sinyalleri toplamına eşit olduğunu gösterir. En basit haliyle;

Giriş sinyali
Çıkış sinyali

Görüldüğü gibi, burada b1 genlikli ana sinyalin frekansı giriş sinyali frekansına eşittir. Toplama giren diğer terimler ise istenmeyen harmoniklerdir.

Harmoniklerin toplamı

Harmonik toplamının ana sinyale oranına distorsiyon denilir. [1] Elektronikte kullanılan hiç bir devre tam doğrusal olmadığından, çıkışta daima harmonikler vardır. Distorsiyonmetre bu harmoniklerin kabul edilebilir bir limitten fazla olup olmadığının denetlemek amacıyla kullanılır.

Distorsiyon metre[değiştir | kaynağı değiştir]

Distorsiyonmetre bir tür voltmetredir. Ancak distorsiyonmetrenin bir de istenen frekansa ayarlanabilir yüksek geçiren elektronik filtresi vardır. Bu filtre bir anahtar yardımıyla devreden çıkarılabilir. Ölçü sırasında önce çıkış sinyali filtresiz olarak ölçülür. Ölçü aleti bu düzey 0 dB (desibel) olacak şekilde kalibre edilir. Daha sonra kalibrasyon ayarları değiştirilmeksizin aynı sinyal bir de filtreli olarak ölçülür. Ana sinyal yüksek geçiren filtreden süzüldüğü için bu ikinci okumada sadece harmonik toplamı vardır. Düzey 0 db den daha düşüktür. Ölçüm değeri distorsiyon oranını yani devrenin sebep olduğu harmonik distorsiyonu gösterir.

THD (Toplam harmonik distorsiyon) ;

veya dB cinsinden,

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ Reference data for Radio Engineers, Howard W.Sams & co.ITT, 0-672-21218-8, sf.18-12