Demokrat Parti (Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti)

Vikipedi, özgür ansiklopedi
(Demokrat Parti (KKTC) sayfasından yönlendirildi)
Şuraya atla: kullan, ara
Demokrat Parti
Kısaltma DP
Genel başkan Serdar Denktaş
Genel sekreter Afet Özcafer
Kurucu Hakkı Atun
Kuruluş tarihi 30 Temmuz 1992
Öncülü Ulusal Birlik Partisi
Merkez Lefkoşa, Kuzey Kıbrıs
İdeoloji Muhafazakârlık[1]
Kıbrıs Türk milliyetçiliği
İki devletli çözüm
Siyasi pozisyon Merkez sağ[2]
Resmî renkleri Kırmızı, Beyaz, Yeşil
Meclis
3 / 50
Belediyeler
1 / 28
İnternet sitesi
http://www.kktcdemokratparti.com

Demokrat Parti, DP, resmi adıyla Demokrat Parti - Ulusal Güçler, Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti'ndeki muhafazakâr ve Kıbrıs Türk milliyetçisi bir siyasi partidir.

Tarihi[değiştir | kaynağı değiştir]

30 Temmuz 1992 tarihinde UBP'den ayrılan 9 milletvekili tarafından kuruldu. Daha sonra SDP ve YDP, DP'ye katıldılar. 1993 erken genel seçimlerinde 17 yıllık iktidarı UBP'nin elinden aldı. Bu seçimlerde ve sonraki seçimlerde Cumhurbaşkanı Rauf Raif Denktaş DP'ye yakın bir tavır izlemiş, bunu kimi zamanlar (özellikle de 1993'te) açık bir şekilde belirtmiştir. 17 milletvekiliyle mecliste Cumhuriyetçi Türk Partisi ile birlikte koalisyon hükümetini kurdu. Bu hükümette DP genel başkanı Hakkı Atun başbakan olarak yer aldı. Rauf Denktaş'ın oğlu Serdar Denktaş da gençlik bakanlığı yaptı. 1994 yerel seçimlerinde oy kaybı yaşadı ve üçüncü sıraya geriledi. 1995 Cumhurbaşkanlığı seçiminde Rauf Denktaş desteklendi. 1996'da DP-CTP hükümetinin bozulmasıyla Derviş Eroğlu başkanlığındaki UBP-DP hükümetinde küçük ortak olarak yer aldı. 1998 yerel seçimlerinde yine oy kaybı yaşadı, 1998 genel seçimlerinde "değişim" temasını ön plana çıkardı ve Vivaldi'nin Dört Mevsim şarkısını fon müziği olarak kullandı; bu seçimlerde yeni bir genel başkan, Salih Coşar vardı. 13 milletvekili çıkarabildi, ikinci parti oldu ancak UBP'nin TKP'yle hükümeti kurması üzerine ana muhalefet partisi oldu.

Mayıs 2001'de UBP-TKP hükümeti bozulunca yerine UBP-DP hükümeti kuruldu. Önceleri Salih Coşar, daha sonra da ondan başkanlığı devralan Serdar Denktaş bu hükümette başbakan yardımcısı olarak görev yaptılar. 2003'teki genel seçimlerde DP %12 oyla ancak 7 milletvekili çıkarabildi ve CTP'yle kurulan koalisyonun küçük ortağı oldu. Genel başkan Serdar Denktaş, dışişleri bakanı ve başbakan yardımcısı oldu. Bu hükümet, 2005 erken genel seçimlerinin ardından 2006 yerel seçimlerinin sonrasına kadar devam etti. Daha sonra CTP, yeni kurulan Özgür Parti ile hükümete gidince UBP'yle beraber meclisi boykot etti. Bu boykot 2009 başında sona erdi.

1. Cumhurbaşkanı Rauf Raif Denktaş, Cumhurbaşkanlığı'ndan ayrıldıktan sonra DP kurultayına katılmış ve bir konuşma yapmıştır. 2006 yerel seçimlerinde de aday tanıtım toplantıları başta olmak üzere pek çok seçim mitingine katılmıştır.

2009 seçiminde umduğunu bulamayan ve sadece 5 milletvekili çıkarabilen parti, 3 milletvekilini UBP'ye kaptırdıktan sonra toparlanmaya çalışmış, Nisan 2013'teki Lefkoşa yerel ara seçimlerinde parti oylarının çok üstünde olan %20 gibi bir oy oranıyla üçüncü parti olmuştur. Mayıs 2013'te, Ulusal Birlik Partisi'nin içerisindeki muhalif kanadın katılımıyla sandalye sayısı 9'a yükselen DP, tüzük kurultayı gerçekleştirerek "Demokrat Parti - Ulusal Güçler" adını aldı ve 28 Temmuz 2013 tarihinde yapılan genel seçimlere bu isimle katıldı.

Seçim sonuçları[değiştir | kaynağı değiştir]

Cumhuriyet Meclisi
Seçim Oy Sandalye Sonuç
#  % Sıra # ±
1993 523,487 29.2 2.
16 / 50
Yeni DP–CTP Koalisyonu
1998 246,602 22.6 4.
13 / 50
azalış 3 UBP–DP Koalisyonu
2003 172,473 12.9 3.
7 / 50
azalış 6 CTP–DP Koalisyonu
2005 174,721 13.5 3.
6 / 50
azalış 1 CTP–DP Koalisyonu
2009 150,695 10.7 3.
5 / 50
azalış 1 Muhalefet
2013 288,021 23.2 3.
12 / 50
artış 7 CTP–DP Koalisyonu
2018 420,102 7.8 5.
3 / 50
azalış 9 CTPHPTDP–DP Koalisyonu

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ Parties and Elections in Europe: The database about parliamentary elections and political parties in Europe, by Wolfram Nordsieck
  2. ^ Andrekos Varnava; Christalla Yakinthou (2011). Cyprus: Political Modernity and the Structures of Democracy in a Divided Island. Oxford University Press. s. 469.