Dead Can Dance World Tour 2005

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Gezinti kısmına atla Arama kısmına atla
Dead Can Dance World Tour 2005
Dead Can Dance turnesi
Başlangıç tarihi 10 Mart 2005
Bitiş tarihi 12 Ekim 2005
Ayak sayısı 2
Gösteri sayısı
  • Avrupa'da 17
  • Kuzey Amerika'da 14
  • Toplam 31
Dead Can Dance konser kronolojisi

Dead Can Dance World Tour 2005, Avustralyalı müzik ikilisi Dead Can Dance'in 2005 yılında gerçekleştirdiği konser turnesi. 1998 yılında yollarını ayıran Brendan Perry ve Lisa Gerrard'ın yeniden bir araya gelmesiyle ikili, 2005 yılı boyunca Avrupa ve Kuzey Amerika'da konserler verdi.

Yıl sonuna kadar süren konserlerin ardından birçok canlı kaydın yanı sıra Selections from Europe 2005 derlemesi gibi sınırlı sayıda üretilen konser albümleri yayımlandı.

Arka plan[değiştir | kaynağı değiştir]

Brendan Perry ve Lisa Gerrard'ın oluşturduğu Dead Can Dance, yedinci stüdyo albümü Spiritchaser'ı 1996'da yayımladıktan sonra sekizinci bir albümün hazırlığına son vererek 1998 yılında yollarını ayırdı. İkili bu tarihten sonra solo çalışmalarıyla ilgilendi. Perry, 1999'da ilk solo albümünü yayımlarken Gerrard, Pieter Bourke ve bu turun elemanlarından biri de olan Patrick Cassidy ile ortak albümler yayımladı ve film çalışmalarıyla ilgilendi.

İkili, 2004 yılında görüşmelerini sürdürerek bir konser turnesine çıkmaya karar verdi.[1]

Eleştiriler[değiştir | kaynağı değiştir]

Dead Can Dance, Milano konserinde "Dreams Made Flesh"i seslendiriyor.

Konserler eleştirmenlerin olumlu eleştirileriyle karşılaştı. Köln konserini yorumlayan Variety dergisinden Christian Koehl, "Gerrard'ın, Babilli bir başrahibenin büyülü sözlerini söylemesi ve Perry'nin ağıt yakan bir vaize yakışan kasvetli sesi"ni göz önüne alarak şovu dini bir törene benzetti.[2] The Washington Post, "Şarkı listesi Perry'nin kabileye özgü dünya müziği ezgileri ve Gerrard'ın dark ambient ilahileri arasında gidip geldi ve sesleri arasında katı bir karşıtlık vardı: Perry'nin güçlü bariton sesi, Gerrard'ın opera mırıldanması." yorumunda bulunarak grubun ilkbahar dönemindeki Avrupa turnesinin, ikilinin farklı tarzlarını harmanlayıp uyumlu hale getirdiğini ve ihtişamlı performanslarını mükemmelleştirdiğini yazdı.[3] Chicago Tribune yazarı Joshua Klein, turnenin son konserindeki gözlemlerini "Küçük bir perküsyon ve klavye orkestrasının desteklediği Perry ve Gerrard, "Nierika"nın daha ilk notalarından dinleyiciyi ağırbaşlı dünyalarına çektiler. İkilinin sesleri kulağa harika geliyordu. [...] İki saatlik konser, şarkıcıların birlikte ele alındığında şova âdeta gizemli bir güç kazandıran eşit güçte ancak kendine özgü olan şarkılarını sırayla sunmalarıyla geçti. [...] Gerrard, sık sık kullandığı yapay diliyle gecede âdeta uhrevi bir hava yarattı." sözleriyle anlattı.[4]

Kayıtlar[değiştir | kaynağı değiştir]

Turneyle ilgili belli başlı bir konser albümü yayımlanmasa da konserler kaydedildi ve sınırlı sayıda üretilerek yayımlandı. Avrupa'daki on üç ve Kuzey Amerika'daki sekiz konserin bütün olarak kaydedilip yayımlanmasının yanı sıra Selections From Europe 2005 ve Selections From North America 2005 adlı derleme albümler ve iki ayaktaki kayıtların tamamını içeren box setler de yine sınırlı üretim olmak üzere yayımlandı.[5][6][7] CD ve nadir olarak plak formatlarında satışa sunulan yayınlar, aynı yıl içinde Pixies ile de çalışan plak şirketi The Show tarafından üretildi.[8]

Turnenin kayıtları ayrıca 2012 yılında Dead Can Dance'in resmî sitesinde beş seriden oluşan Live Happenings adlı EP'ler şeklinde yalnızca dijital indirme formatında yayımlandı.[9]

Şarkı listesi[değiştir | kaynağı değiştir]

Şarkı listesi, 7 Nisan'daki Londra konserini temsil eder.[10] Turnedeki diğer konserlerin şarkı sıralaması farklılık gösterebilir.

  1. "Nierika"
  2. "Saffron"
  3. "Yamyinar"
  4. "The Ubiquitous Mr. Lovegrove"
  5. "The Love That Cannot Be"
  6. "The Lotus Eaters"
  7. "Crescent"
  8. "Minus Sanctus"
  9. "Saltarello"
  10. "The Wind That Shakes the Barley"
  11. "How Fortunate the Man with None"
  12. "Dreams Made Flesh"
  13. "I Can See Now"
  14. "American Dreaming"
  15. "Sanvean"
  16. "Rakim"
  17. "Black Sun"
  18. "Salem's Lot"
  19. "Yulunga"
  20. "Severance"
  21. "Hymn for the Fallen"

Konser tarihleri[değiştir | kaynağı değiştir]

Tarih Şehir Ülke Yer
Avrupa[11]
10 Mart 2005 Dublin İrlanda Olympia Theatre
12 Mart 2005 Lahey Hollanda Willem-Alexanderzaal
14 Mart 2005 Paris Fransa Paris Kongre Sarayı
16 Mart 2005 Lille Salle Vauban
17 Mart 2005 Brüksel Belçika Palais des Beaux-Arts
19 Mart 2005 Bordeaux Fransa Théâtre Femina
21 Mart 2005 Madrid İspanya Teatro Lope de Vega
22 Mart 2005 Barselona L'Auditori
24 Mart 2005 Milano İtalya Teatro Dal Verme
26 Mart 2005 Köln Almanya Kölner Philharmonie
27 Mart 2005 Münih Gasteig
29 Mart 2005 Berlin Berliner Philharmonie
31 Mart 2005 Varşova Polonya Sala Kongresowa
1 Nisan 2005 Riga Letonya Latvijas Nacionālā Opera
3 Nisan 2005 Sankt-Peterburg Rusya Oktyabrskiy Büyük Konser Salonu
6 Nisan 2005 Londra İngiltere Barbican Centre
7 Nisan 2005 The Forum
Kuzey Amerika[11]
17 Eylül 2005 Seattle ABD Paramount Theatre
18 Eylül 2005
21 Eylül 2005 Oakland, Kaliforniya Paramount Theatre
22 Eylül 2005
25 Eylül 2005 Hollywood, Kaliforniya Hollywood Bowl
27 Eylül 2005 San Diego Humphrey's Concerts by the Bay
29 Eylül 2005 Meksiko Meksika Auditorio Nacional
1 Ekim 2005 Toronto Kanada Massey Hall
2 Ekim 2005 Montreal Théâtre Saint-Denis
4 Ekim 2005
5 Ekim 2005 Boston ABD Orpheum Theatre
8 Ekim 2005 New York Radio City Music Hall
10 Ekim 2005 North Bethesda, Maryland The Music Center at Strathmore
12 Ekim 2005 Chicago Auditorium Theatre

Görevliler[değiştir | kaynağı değiştir]

  • Brendan Perry – vokaller, gitar, yangqin, hurdy-gurdy
  • Lisa Gerrard – vokaller, yangqin
  • Niall Gregory – perküsyon
  • Lance Hogan – gitar
  • Patrick Cassidy – klavye
  • Simeon Smith – perküsyon
  • Michael Edwards
  • John Bonnar – klavye
  • Laurence O'Keefe

Kaynak:[7][12]

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ Hochman, Steve (22 Eylül 2005). "Healing process". Los Angeles Times. 8 Nisan 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 27 Mayıs 2016. 
  2. ^ Koehl, Christian (30 Mart 2005). "'Dead Can Dance'". Variety. 28 Mayıs 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 27 Mayıs 2016. 
  3. ^ Porter, Christopher (12 Ekim 2005). "Dead Can Dance, Playing Well Together". The Washington Post. Erişim tarihi: 27 Mayıs 2016. 
  4. ^ Klein, Joshua (14 Ekim 2005). "Dead Can Dance can come back any time". Chicago Tribune. 5 Nisan 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 27 Mayıs 2016. 
  5. ^ "Selections from Europe 2005". dcddiscs.com. Erişim tarihi: 7 Ağustos 2005. 
  6. ^ "SELECTIONS FROM NORTH AMERICA". dcddiscs.com. Erişim tarihi: 13 Ağustos 2006. 
  7. ^ a b "DCD 2005 - Selections From North America 2005". Discogs. 21 Mart 2015 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 27 Mayıs 2016. 
  8. ^ "This is The Show". theshowlive.com. 2005. Erişim tarihi: 7 Ağustos 2005. 
  9. ^ "LIVE HAPPENINGS I-V (2011/12)". deadcandance.com. 2013. 28 Mart 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 3 Temmuz 2016. 
  10. ^ "Dead Can Dance ‎– DCD 2005 - 7th April - England - London". Discogs. Erişim tarihi: 27 Mayıs 2016. 
  11. ^ a b Konser tarihleri:
  12. ^ Poet, J. (18 Eylül 2005). "THE SPIRIT OF DEAD CAN DANCE". San Francisco Chronicle. 13 Eylül 2015 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 26 Haziran 2016.