Boeing B-29 Superfortress

Vikipedi, özgür ansiklopedi
B-29 Superfortress
USAF B-29 Superfortress
USAF B-29 Superfortress
Türü Stratejik bombardıman
Ulusal köken  ABD
Üretici Boeing
Tasarımcı Peyton M. Magruder
İlk uçuş 21 Eylül 1942
Hizmetten çıkış 21 Haziran 1960
Durumu Hizmet dışı
Ana kullanıcı USAF
Diğer kullanıcılar Royal Air Force
Royal Australian Air Force
Soviet Air Force (Tupolev Tu-4, B-29 uyarlaması)
Üretim aralığı 1943-1945
Üretim sayısı 3900
Birim maliyeti $639,188
Gelişimi Boeing XB-44
Değişimleri KB-29 Superfortress
B-50 Superfortress
Tupolev Tu-4

B-29 Superfortress II. Dünya Savaşı'nda Amerikan Hava Kuvvetlerince kullanılmış olan, dört motorlu ağır bombardıman uçağıdır. II. Dünya Savaşı sonrası özellikle Kore Savaşı olmak üzere bazı operasyonlarda da görev almıştır.

Etkili bombalama gücü, merkezi ateşleme sistemi, uzaktan kumandalı makineli silahları olması gibi artıları bulunmaktadır. Gündüz yüksek irtifadan bombalama yeteneği olduğu gibi gece görüşü ile daha düşük irtifalardan da bombalama yapabilmektedir. Silverplate B-29 lar Hiroshima ve Nagasaki'ye atom bombasını taşıyan uçaklardır. 1960'lı yıllardaki emekliliklerine değin 3900 adet imal edilmişlerdir.

B-29 lar II. Dünya Savaşında sadece Pasifik savaşlarında görev almışlardır. En ünlü B-29 Enola Gay ilk atom bombası olan Little Boy u Hiroshima'ya 6 Ağustos 1945'te , ikinci B-29 Bockscar, ikinci bomba Fat Man'i Nagasaki'ye üç gün sonra atmıştır.

Ayrıca bu uçak Chuck Yeager isimli kişinin 9000 metre yükseğe ses hızını geçme denemesinde kullanılmıştır[1].

Özellikler[değiştir | kaynağı değiştir]

Boeing B-29 Superfortress

Veri kaynağı Quest for Performance[2]

Genel özellikler

  • Mürettebat: 11 (pilot, yardımcı pilot, bombardımancı, uçuş mühendisi, seyrüseferci, radyo operatörü, radar gözlemcisi, sağ nişancı, sol nişancı, merkezi yangın kontrolcüsü, kuyruk nişancı)
  • Uzunluk: 99 ft 0 in (30,18 m)
  • Kanat açıklığı: 141 ft 3 in (43,05 m)
  • Yükseklik: 27 ft 9 in (8,46 m)
  • Kanat alanı: 1.736 ft2 (161,3 m2)
  • Açıklık oranı: 11,5
  • Kanat profili: root: Boeing 117 (22%); tip: Boeing 117 (9%)[3]
  • Boş ağırlık: 74.500 lb (33.793 kg)
  • Brüt ağırlık: 120.000 lb (54.431 kg)
  • Maksimum kalkış ağırlığı: 133.500 lb (60.555 kg)
135.000 lb (61.000 kg) yüklü
  • Güç kaynağı: 4 × Wright R-3350-23 Duplex-Cyclone 18 silindirli hava soğutmalı turbo süperşarjlı radyal piston motor, her biri 2.200 hp (1.600 kW)
  • Pervaneler: 4 bıçaklı sabit hızlı tam ayarlayışlı pervane, 16 ft 7 in (5,05 m) çaplı

Performans

  • Maksimum sürat: 357 mph (575 km/sa, 310 kn)
  • Seyir sürati: 220 mph (350 km/sa, 190 kn)
  • Perdövites sürati: 105 mph (169 km/sa, 91 kn)
  • Menzil: 3.250 mi (5.230 km, 2.820 nmi)
  • Yüksüz menzil: 5.600 mi (9.000 km, 4.900 nmi)
  • Azami irtifa: 31.850 ft (9.710 m) [4]
  • Tırmanma oranı: 900 ft/dak (4,6 m/s)
  • Taşıma-sürükleme oranı: 16,8
  • Kanat yükü: 69,12 lb/ft2 (337,5 kg/m2)
  • Güç/kütle: 0.073 hp/lb (120 kW/kg)

Mühimmat

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ Gainor, Chris (2008). To a Distant Day: The Rocket Pioneers. U of Nebraska Press. s. 101. ISBN 9780803222588. Erişim tarihi: 18 Haziran 2016. 
  2. ^ Loftin, LK, Jr. Quest for Performance: The Evolution of Modern Aircraft. 13 Haziran 2006 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. NASA SP-468. Retrieved: 22 April 2006.
  3. ^ Lednicer, David. "The Incomplete Guide to Airfoil Usage". m-selig.ae.illinois.edu. 5 Eylül 2013 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 16 Nisan 2019. 
  4. ^ Kaynak hatası: Geçersiz <ref> etiketi; ceiling isimli refler için metin sağlanmadı (Bkz: Kaynak gösterme)
  5. ^ AAF manual No. 50-9: Pilot's Flight Operating Instructions for Army model B-29, 25 January 1944, page 40; Armament