Babalık hakları akımı

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Gezinti kısmına atla Arama kısmına atla

Babalık hakları akımı, üyeleri öncelikli olarak aile hukuku, velayet, çocuğa destek gibi baba ve çocuğa etki eden konularla ilgilenen akım. Evlilik dışı ilişkiden çocuk sahibi olmuş ya da boşanmış çoğu baba, çocuğun velayet hakkını anne ile eşit ölçüde paylaşmak ister.

Tarihi[değiştir | kaynağı değiştir]

Babalık hakları akımının başlangıcı özellikle endüstri toplumlarında boşanmaların artmasıyla ile oluşmuştur.[1] 19. yüzyılda ABD, İngiltere ve Avustralya gibi ülkelerdeki yargı birimleri genelde vesayet hakkını babalara verir ve kadınlara vesayet hakkı tanımazdı. Günümüzde, yapılan psikolojik araştırmaların da desteğiyle genelde anneler vesayet hakkına daha yakın kabul edilir. Babalık hakları akımı ile çift ayrıldıktan sonra vesayet hakkının sadece bir ebeveynde olmaması gerektiği her iki ebevynin de çocukla ilgilenebileceği savunulmuştur. Babalık hakları akımı, babaların hukuki süreçte dezavantajlı durumda olduğu ve bu duruma karşı babaların haklarını savunmayı hedefler.

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ Farrell, W (2001). Father and Child Reunion. G. P. Putnam's Sons. ss. Chap. 1–2. ISBN 978-1-58542-075-9.