Hasta hakları

Vikipedi, özgür ansiklopedi

Hasta hakları, hastaların sağlık kurumları ve sağlık çalışanlarıyla ilişkilerinde bir insan ve hasta olarak sahip olduğu haklar bütünüdür. Bunu maddeler halinde sıralayacak olursak:

  • Sağlık hizmetlerinden faydalanma
  • Eşit hizmet alma (Dil, din,ırk,etnik köken, cinsiyet vb ayrımcılığa uğramadan hizmet alma)
  • Güvenlik
  • Hizmet alacağı kurumu seçme
  • Hizmet göreceği personeli seçme, değiştirme
  • Tedaviye rıza
  • Tedaviyi reddetme
  • Mahremiyet
  • Bilgi edinme
  • Ziyaretçi
  • Refakatçi
  • Rahatlık
  • Dini ibadet
  • Başvuru, şikayet ve dava açma

sayılabilir.

Tarihi gelişimi[değiştir | kaynağı değiştir]

Dünyada hasta hakları[değiştir | kaynağı değiştir]

Türkiye'de gelişimi[değiştir | kaynağı değiştir]

  • 1928 Tababet ve Şuabatı Sanatlarının Tarz-ı İcrasına Dair Kanun
  • 1960 Tıbbi Deontoloji Nizamnamesi
  • 1987 Sağlık Hizmetleri Temel Kanunu (3359 sayılı yasa)
  • 1993 İlaç Araştırmaları Hakkında Yönetmelik
  • 1998 Hasta Hakları Yönetmeliği
  • 1998 Türk Tabipler Birliği "Hekimlik ve Meslek Etiği Kuralları".TTB'nin 47. Büyük Kongresi'nde kabul edilmiştir.[1]
  • 2003 Sağlık Tesislerinde Hasta Hakları Uygulamalarına İlişkin Yönerge (yürürlükte değil)
  • 2003 Sözleşmeli Sağlık Personelinin Uymakla Yükümlü Olduğu Mesleki ve Etik Kurallar
  • 2005 Hasta Hakları Uygulama Yönergesi (yürürlükte değil)
  • 2014 Hasta Hakları Yönetmeliğinde Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmelik (8 Mayıs 2014 tarih ve 28994 sayılı Resmî Gazete)
  • 2014/32 Hasta Hakları Uygulamaları Genelgesi

Türkiye'de hasta hakları[değiştir | kaynağı değiştir]

Türkiye'de hasta hakları ile ilgili olarak 01 Ağustos 1998 tarih ve 23420 sayılı Resmî Gazete'de Hasta Hakları Yönetmeliği yayınlanmıştır.[2] Sağlık Bakanlığı Sağlık Hizmetleri Genel Müdürlüğü bu yönetmelikte geçen başvuru, şikayet hakkının kullanımını kolaylaştırmak için bir web sitesi hazırlamıştır. Hasta Başvuru Takip Sistemi (HBTS)'ne bağlı olan sitenin adresi https://hastahaklari.saglik.gov.tr/ dir. Bu siteden kişisel başvuruların takibi yapılabilir.

Ötenazi bazı ülkelerde bir insan ve hasta hakkı olarak kabul edilirken Türkiye'de yasaktır (HHY m.2-13).

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ a b c Aydın, Nizamettin. "Hasta Haklarının Hukuki Boyutu". 4 Kasım 2014 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 15 Nisan 2015. 
  2. ^ "Hasta Hakları Yönetmeliği". Mevzuatı Geliştirme ve Yayın Genel Müdürlüğü - Mevzuat Bilgi Sistemi - e.mevzuat. 16 Nisan 2015 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 15 Nisan 2015. 

Dış bağlantılar[değiştir | kaynağı değiştir]