Şair Eşref

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Atla: kullan, ara

Şair Eşref, (d. 1847, Gelenbe, Kırkağaç, Manisa) - (ö. 1912, Gelenbe, Kırkağaç, Manisa), Türk yazar.

Türk edebiyatının hiciv ustasıdır. Tanık olduğu yolsuzlukların üzerine çekinmeden gitti. Hicviyelerini daha çok gazel, kaside, muhammes ve özellikle kıtalar biçiminde yazdı.

Yaşamı[değiştir | kaynağı değiştir]

Asıl ismi Mehmet Eşref'tir. Usulizade Hafız Mustafa Efendi'nin oğlu. İlköğrenimini Gelenbe'de tamamladı. Manisa'da Hatuniye Medresesi'nde Arapça ve Farsça dersleri aldı. Özel öğretmenlerden matematik, tarih öğrendi. 1870'te Manisa Vilayeti Tahrirat Kalemi'nde memur olarak göreve başladı.

Turgutlu, Akhisar ve Alaşehir'de mal müdürlüğü yaptı. Fatsa kaymakamlığına atandı. Arkasından Ünye, Acıpayam ve diğer birçok ilçede kaymakam olarak çalıştıktan sonra Gördes kaymakamlığı görevine getirildi. Burada gördüğü yolsuzlukları şiirleriyle hicvedince bir yıl hapse mahkûm edildi.

Cezasının ardından İzmir'de gözetimde tutuldu. 1903'te Mısır'a kaçtı. Bir süre Fransa, İsviçre ve Kıbrıs'ta yaşadı. Tekrar Mısır'a döndü, Curcuna isimli mizah dergisinde yazılar yazdı.

II. Meşrutiyet ilan edildikten sonra İstanbul'a geldi. Eşref (daha sonra Musavver Eşref adını aldı) isimli mizah dergisinde başyazarlık yaptı. Adana vali yardımcılığı görevindeyken emekliye ayrılıp Kırkağaç'a yerleşti. Yaşamının kalan bölümünü burada geçirdi.

Eserleri[değiştir | kaynağı değiştir]

  • Deccal (2 cilt, 1904-1907
  • İstimdad (1905)
  • Şah ve Padişah (1906)
  • Hasbihal yahut Eşref ve Kemal (1908)
  • İran'da Yangın Var (1908)
  • Şair Eşref Külliyatı (Ölümünden sonra, 1928)