Çiğil, Kastamonu

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Şuraya atla: kullan, ara
Çiğil (iç oğlan analamına gelmektedir.)
—  Köy  —
Kastamonu
Kastamonu
Ülke Türkiye Türkiye
İl Kastamonu
İlçe Merkez
Coğrafi bölge Karadeniz Bölgesi
Nüfus (2000)[1]
 - Toplam 153
Zaman dilimi UDAZD (+3)
İl alan kodu 0366
İl plaka kodu
Posta kodu 37000
İnternet sitesi: [2]
YerelNET sayfası

Çiğil, Kastamonu ilinin Merkez ilçesine bağlı bir köydür.

Tarihçe[değiştir | kaynağı değiştir]

Çiğiller tarihte Karahanlılar devletinin kurulmasında etkili olmuşlardır. Issık Gölü'nün çevresinde yaşamışlardır. Konya, Diyarbakır, Kahramanmaraş, Balıkesir, Kayseri ve Kars illerinde Çiğil köyleri bulunmaktadır. Aynı soydan geldikleri tarihçiler tarafından belgelerle ispatlanmıştır.

Divân-ı Lügati't-Türk'te Çiğil;

"Türklerden üç oymağın adıdır; birisi göçebedir, غُياَس Kuyas'ta otururlar. Kuyas (Quyās), Barsgan'ın ötesinde bir kasabadır. İkincisi Tıraz(Talas) yakınlarında bulunan bir kasabada otururlar. Bunlara da yukardaki gibi "Çiğil" denir. Çiğil adının verilişinde esas şudur: ...... , Oğuzlar Ceyhundan Yukarı Çine kadar olan yerlerdeki bütün Türklere "Çiğil" adı verirler. Bu, yanlıştır. Üçüncüsü, Kaşgar'da bulunan bir takım köylerdir. Bu köylerin halkınada "Çiğil" derler;..."[1]

Kültür[değiştir | kaynağı değiştir]

Köyün gelenek, görenek ve yemekleri hakkında bilgi yoktur.

Coğrafya[değiştir | kaynağı değiştir]

Kastamonu merkezine 15 km uzaklıktadır.

İklim[değiştir | kaynağı değiştir]

Köyün iklimi, Karadeniz iklimi etki alanı içerisindedir.

Nüfus[değiştir | kaynağı değiştir]

Yıllara göre köy nüfus verileri
2007
2000 153
1997 157

Ekonomi[değiştir | kaynağı değiştir]

Köyün ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır.

Altyapı bilgileri[değiştir | kaynağı değiştir]

Köyde, ilköğretim okulu yoktur fakat taşımalı eğitimden yararlanılmaktadır. Köyün içme suyu şebekesi ve kanalizasyon şebekesi yoktur. PTT şubesi yoktur ancak PTT acentesi vardır. Sağlık ocağı ve sağlık evi yoktur. Köye ulaşımı sağlayan yol asfalt olup köyde elektrik ve sabit telefon vardır.

Notlar[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ Atalay, Besim (2006). Divanü Lügati't - Türk. Ankara: Türk Tarih Kurumu Basımevi. ISBN 975-16-0405-2, Cilt I, sayfa 393.

Dış bağlantılar[değiştir | kaynağı değiştir]