54. Türkiye Cumhuriyeti Hükûmeti
54. Türkiye Cumhuriyeti Hükûmeti, (1. Erbakan Hükümeti veya REFAHYOL olarak da bilinir), 28 Haziran 1996-30 Haziran 1997 tarihleri arasında görev yapan, Refah Partisi ve Doğru Yol Partisi koalisyonunun oluşturduğu Türkiye Cumhuriyeti hükûmetidir.[1]
Konu başlıkları |
[değiştir] Öncesi
1995 Türkiye genel seçimleri sonrasında 20. dönem TBMM oluştu. Cumhurbaşkanı Süleyman Demirel hükümeti kurma görevini ilk olarak seçimden birinci olarak çıkan Refah Partisi'nin genel başkanı ve Konya Milletvekili Necmettin Erbakan'a verdi ancak Refah Partisi'nin mecliste güvenoyu almak için yeterli milletvekiline sahip olmaması ve mecliste üyesi bulunan diğer partilerin destekte bulunmaması nedeniyle Erbakan hükümeti kuramadı. Bunun üzerine Cumhurbaşkanı Demirel seçimde ikinci gelen Anavatan Partisi genel başkanı Mesut Yılmaz'a hükümet kurma görevini verdi ve Anavatan Partisi ile Doğru Yol Partisi ortaklaşa 53. Türkiye Cumhuriyeti Hükûmeti'ni kurdular. Ancak bu hükümet yalnızca üç ay sürdü.
[değiştir] Kurulması
Cumhurbaşkanı Demirel, hükümet kurma görevini ikinci kez Necmettin Erbakan'a verdi ve Refah Partisi ile Doğru Yol Partisi'nin oluşturduğu koalisyon hükümeti 28 Haziran 1996 tarihinde[1] Cumhurbaşkanı Süleyman Demirel'in görevlendirmesiyle kuruldu.
Partiler arasında imzalanan koalisyon protokolüne göre hükümet şu şekilde olacaktı:
- Başbakan ilk olarak Necmettin Erbakan olacak, 2 yıl sonra ise başbakanlık görevini Doğru Yol Partisi genel Başkanı Tansu Çiller yürütecek. Bu şekilde 2'şer yıl arayla başbakan değişecekti.[2]
- Necmettin Erbakan başbakan, Tansu Çiller başbakan yardımcısı ve dışişleri bakanı olacaktı.[2]
Hükümet, TBMM'deki 8 Temmuz 1996 tarihli güvenoylamasında 278 kabul, 265 ret ve 1 çekimser oyla güvenoyu aldı.[1]
[değiştir] Sonu
Hükümetin kurulması üzerinden bir yıl geçmeden muhalefet partilerinden ve Cumhurbaşkanı Demirel tarafından siyasi krizin son bulması için erken seçim gerektiğine dair açıklamalar yapıldı. 54. Türkiye Cumhuriyeti Hükûmeti döneminde 28 Şubat Süreci yaşandı. Bu süreç 54. hükümetin sonunu getirir. 28 Şubat 1997 tarihinde "irtica ve buna karşı alınacak tedbirler" gündemiyle toplanan Millî Güvenlik Kurulu bazı kararlar aldı. Başbakan Erbakan, 22 Mayıs'ta TBMM grup toplantısında şu açıklamayı yaptı: "Hükümetin önünde iki seçenek vardı. Birincisi ordunun tavırlarına rest çekip hükümetten ayrılmak, ikincisi de uzlaşmayı ve iknayı denemekti. Biz uzlaşmayı seçtik".[3] 21 Mayıs 1997 tarihinde Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı, "yasadışı bazı eylemlerin odağı olmaya başladığı ve bazı üyelerinin laik rejimi hedef alan girişimleri" nedeniyle Refah partisi'nin kapatılması için Anayasa Mahkemesi'ne dava açtı.[3] Başsavcı Vural Savaş, dava ile ilgili yaptığı açıklamada partinin "laikliğe aykırı eylemlerin odağı haline geldiğini ve ülkeyi giderek bir iç savaş ortamına sürüklediğini" belirtti.[3] Dava devam ederken Erbakan, başbakanlık görevini Tansu Çiller'e devretmek amacıyla 18 Haziran 1997'de Cumhurbaşkanı Demirel'e istifasını sundu.[2] 30 Haziran 1997'de 54. hükümet son buldu. Cumhurbaşkanı Demirel ise yeni hükümeti kurma görevini mecliste çoğunluğa sahip Doğru Yol Partisi'nin genel başkanı Tansu Çiller'e değil, Mesut Yılmaz'a verdi. 55. Hükûmet (ANASOL-D) Mesut Yılmaz'ın liderliğinde Anavatan Partisi, Demokratik Sol Parti, Demokrat Türkiye Partisi koalisyonu ile kuruldu.
[değiştir] 54. Türkiye Cumhuriyeti Hükûmeti
| # | İsim | Görev | Resim |
|---|---|---|---|
| 1 | Necmettin Erbakan | Başbakan |
 |
| 2 | Tansu Çiller | Devlet Bakanı ve Başbakan Yardımcısı | |
| 3 | Namık Kemal Zeybek | Devlet Bakanı | |
| 3 | Nevzat Ercan | Devlet Bakanı | |
| 4 | Fehim Adak | Devlet Bakanı | |
| 5 | Gürcan Dağdaş | Devlet Bakanı | |
| 6 | Mehmet Selim Ensarioğlu | Devlet Bakanı | |
| 7 | Ahmet Demircan | Devlet Bakanı | |
| 8 | Teoman Rıza Güneri | Devlet Bakanı | |
| 9 | Sacit Günbey | Devlet Bakanı | |
| 10 | Ufuk Söylemez | Devlet Bakanı | |
| 11 | Ayfer Yılmaz | Devlet Bakanı | |
| 12 | İsmail Karakuyu | Devlet Bakanı | |
| 13 | Ahmet Cemil Tunç | Devlet Bakanı | |
| 14 | Sabri Tekir | Devlet Bakanı | |
| 15 | Bekir Aksoy | Devlet Bakanı | |
| 16 | Abdullah Gül | Devlet Bakanı |
.jpeg&filetimestamp=20100531043427) |
| 17 | Lütfü Esengün | Devlet Bakanı | |
| 18 | Mehmet Altınsoy | Devlet Bakanı |
 |
| 19 | Işılay Saygın | Devlet Bakanı | |
| 20 | Nafiz Kurt | Devlet Bakanı | |
| 21 | Bahattin Şeker | Devlet Bakanı | |
| 22 | Şevket Kazan | Adalet Bakanı | |
| 23 | Turhan Tayan | Milli Savunma Bakanı | |
| 24 | Mehmet Kemal Ağar | İçişleri Bakanı 26 Haziran 1996 - 8 Kasım 1996 |
|
| 25 | Meral Akşener | İçişleri Bakanı 8 Kasım 1996 - 30 Haziran 1997 |
|
| 26 | Abdüllatif Şener | Maliye Bakanı | |
| 27 | Mehmet Sağlam | Milli Eğitim Bakanı | |
| 28 | Cevat Ayhan | Bayındırlık ve İskan Bakanı | |
| 29 | Yıldırım Aktuna | Sağlık Bakanı 7 Mart 1996 - 26 Nisan 1997 |
 |
| 30 | Nafiz Kurt | Sağlık Bakanı 26 Nisan 1996 - 13 Mayıs 1997 (Vekil) |
|
| 31 | İsmail Karakuyu | Sağlık Bakanı 13 Mayıs 1997 - 30 Haziran 1997 |
|
| 32 | Ömer Barutçu | Ulaştırma Bakanı | |
| 33 | Musa Demirci | Tarım ve Köy İşleri Bakanı | |
| 34 | Necati Çelik | Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanı |
.jpg&filetimestamp=20090205203253) |
| 35 | Enis Yalım Erez | Sanayi ve Ticaret Bakanı 28 Haziran 1996 - 26 Nisan 1997 |
|
| 36 | Ali Rıza Gönül | Sanayi ve Ticaret Bakanı 26 Nisan 1997 - 30 Haziran 1997 |
|
| 37 | Mehmet Recai Kutan | Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanı | |
| 38 | İsmail Kahraman (siyasetçi) | Kültür Bakanı | |
| 39 | Bahattin Yücel | Turizm Bakanı | |
| 40 | Ziyaettin Tokar | Çevre Bakanı | |
| 41 | Halit Dağlı | Orman Bakanı | |
[değiştir] Kaynakça
- ^ a b c "54. Erbakan Hükümeti (28.06.1996 - 30.06.1997)". Türkiye Büyük Millet Meclisi. 25 Şubat 2011 tarihinde erişilmiştir.
- ^ a b c "Cumhuriyetin seyir defterinden". Hürriyet (29 Ekim 1998). 25 Şubat 2011 tarihinde erişilmiştir.
- ^ a b c "Mayıs 1997". Başbakanlık Basın-Yayın ve Enformasyon Genel Müdürlüğü. 27 Şubat 2011 tarihinde erişilmiştir.
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
||||||||
