Mersin İdman Yurdu

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Atla: kullan, ara
Mersin İdman Yurdu
Mersin İdman Yurdu logosu
Tam isim Mersin İdman Yurdu Spor Kulübü
Takma isim(ler) Kırmızı Şeytanlar
Renkler          Kırmızı-Lacivert
Kuruluş 16 Ağustos 1925 (&0000000000000088.00000088 yıl, &0000000000000349.000000349 gün önce.)
Stadyum Mersin Arena
(Kapasite: 25,534)
Başkan Türkiye Ali Kahramanlı
Teknik direktör Türkiye Rıza Çalımbay
Lig Süper Lig
2013-14 1. Lig, 6. (Play-off şampiyonu)
Resmî site mersinidmanyurdu.org.tr
İç saha
Deplasman
Üçüncü

Şu anki sezon

Mersin İdman Yurdu, 1925 yılında Mersin'de kurulan Türk spor kulübüdür. Taraftar grubunun ismi Kırmızı Şeytanlardır. Maçlarını daha önce 16.128 kapasiteli Tevfik Sırrı Gür Stadyumu'nda oynayan kulübe (2013-2014) sezonunda Mersin Arena ev sahipliği yapacak.

Tarihçe[değiştir | kaynağı değiştir]

Kulüp, Ziraat Bankası memuru İbrahim Yekta, Numune Mektebi öğretmeni İbrahim Bigam, Tahmil Tahliye memuru Edip Buran, memur İhsan Dağıstan, 23. Alay yaveri Üstteğmen Hasan Tahsin, ticarethane sahibi Hamit Abey, tüccar Hakkı Cemal Üçer, tüccar Hayri Güntekin, gümrük memuru Rauf Süleymaniyeli, gümrük memuru Sami İstanbullu, posta memuru Semih Can, tüccar Ömer Cevdet Türkmenelili, iskele memuru Asım Güler, tüccar Fevzi Serdengeçti, vapur kumpanyası sahibi Kazım Kırzade, Ticaret Odası memuru Lütfi Resimci, tüccar Muhammer Yeğin, 23. Alay İşae Subayı Mustafa Lütfü, Muhasip Muhip Batıbeki ve Gümrük memuru Necati Salim tarafından 16 Ağustos 1925 Perşembe günü Mersin'de kurulmuştur.[1]

İbrahim Yekta ve arkadaşlarının kulübü kurmalarındaki amaç Türk gençliğinin, fizik ve moral kabiliyetlerini ulusal ve inkılâpçı amaçlara yöneltmek, yurt müdafaası amaçlarını geliştirmek, beden terbiyesi ve spor yapmasını temin etmekti. Bu amaç doğrultusunda kurulan ve de etkinliğe geçen kulüp çevrede büyük ilgi uyandırmış ve kısa zamanda Mersin halkının sevgisini kazanmıştır.[2]

Profesyonelliğe geçiş[değiştir | kaynağı değiştir]

Kuruluşundan itibaren 1949 yılına kadar bölge birinciliğini kimseye kaptırmayan Mersin İdman Yurdu, 1944 yılında Ankara'da yapılan Türkiye Şampiyonası'nda üçüncü olma başarısı göstermiştir. 1963-64 sezonunda şampiyon olarak 2. Lig'e çıkan Mersin İdman Yurdu, 2. Lig'deki üçüncü senesinde profesyonel bir kadro oluşturarak şampiyon olmuş ve de ilk defa o yıl (1966–67) Lefter Küçükandonyadis öncülüğünde Türkiye 1. Ligi'ne çıkmıştır.

Profesyonellik yılları[değiştir | kaynağı değiştir]

Kulüp, tarihinin ilk anlamlı kupası olan Başbakanlık Kupası'nı da aynı yıl Amatör Küme şampiyonu olan İzmir Denizgücü’nü 2–0 yenerek dönemin başbakanı Bülent Ecevit’ten almıştır. 1967 yılından itibaren aralıksız 7 yıl süreyle 1. Lig'de oynayan Mersin İdman Yurdu'nun bu dönemdeki en büyük başarısı 1969-70 sezonunu evinde oynadığı maçlarda mağlubiyet yüzü görmeden ligi 4. sırada bitirmesidir. Takım 1973-74 sezonunda 2. Lig'e düşmüş, 1975-76 sezonunda ise tekrar yükseldiği 1. Lig'de toplam 11 sezon boyunca mücadele etmiştir. Mersin İdman Yurdu, 1982-83 sezonunda evinde oynadığı 17 maç da kalesinde sadece 1 gol görerek bir sezonda kendi evinde en az gol yiyen takım olmuştur.

Kulübün tarihindeki en büyük başarılarından biri de Türkiye'yi Kupa Galipleri Kupası'nda temsil etmiş olmasıdır. 1982-83 yılında Türkiye Kupası finalde Fenerbahçe’ye elenerek kupayı alamamasına rağmen, Fenerbahçe’nin aynı yıl şampiyon olması ile Avrupa kupalarında mücadele hakkı kazanmıştır. Eleme maçında Spartak Varna takımına Mersin’de 0-0 ve deplasmanda 0-1’lik skorlarla elenen Mersin İdman Yurdu, o tarihten sonra düştüğü 2. Lig'den, 29 sene sonra 2010-11 1. Lig'i şampiyon tamamlayarak Süper Lig'e çıkmıştır, 2 sezonluk Süper Lig macerasından sonra 2012-13 Süper Lig'de ise 30.haftada Kardemir Karabükspor'a 1-0 mağlup olarak 1.Lig'e düşmüştür. Kırmızı-Lacivertli ekip yeni sezonla birlikte maçlarını 25 bin seyirci kapasiteli Mersin Arena Stadyumu'nda oynayacaktır. 2013-14 1. Lig Play-off finalinde Samsunspor'u Şükrü Saraçoğlu Stadyumunda 2-0'lık skorla yenip adını 1 yıl sonra Süper Lige yazdırmıştır.[3]

Renkler ve arma[değiştir | kaynağı değiştir]

Mersin İdman Yurdu, ilk başta Mersin Gençlerbirliği adıyla, renkleri kırmızı-beyaz olarak kurulmasına rağmen daha sonraki yıllar kulübün ismi Mersin İdman Yurdu, renkleri ise kırmızı-lacivert olarak değiştirilmiştir.

Kulübün arması ortada kırmızı zemin üzerine MİY harfleri, onun etrafında Mersin İdman Yurdu yazısı ile kuruluş yılı olan 1925 yılı bulunan, aynı oranda değişik ölçülerde yapılan armadır.

Kulübün flaması, boyu eninin bir buçuk katı olan eşit ende ve yatay yönde ikisi üst ve alt kenarda, birisi ortada kırmızı ile iki lacivert şerit içerir. Gerektiğinde ölçüler yönetim kurulu kararı ile değiştirilebilmektedir.[4]

Ezeli rekabetler[değiştir | kaynağı değiştir]

Mersin İdman Yurdu'nun Çukurova bölgesindeki takımlardan Adana Demirspor, Adanaspor ve Tarsus İdman Yurdu kulüpleriyle geçmişten gelen bir rekabeti vardır. Bu takımların birbirleriyle oynadıkları maçlar Çukurova Derbisi olarakta adlandırılır.[kaynak belirtilmeli]

Lig Mücadeleleri[değiştir | kaynağı değiştir]

1967-1974, 1976-1978, 1980-1981, 1982-1983, 2011-2013, 2014-

1963-1967, 1974-1976, 1978-1980, 1981-1982, 1983-2006, 2009-2011, 2013-2014

2006-2009

Başarıları[değiştir | kaynağı değiştir]

Şampiyon (1): 1963
Şampiyon (1): 1967
  • Çukurova Futbol Ligi
Şampiyon (4): 1925-26, 1926-27, 1926-27, 1930-31, 1932-33
Şampiyon (5): 1966-67, 1975-76, 1979-80, 1981-82, 2010-11
Play-off şampiyonluğu (1): 2013-14
İkincilik (2): 2001-02, 2008-09
Finalist (1): 1982-83

Teknik direktörler[değiştir | kaynağı değiştir]

Kadro[değiştir | kaynağı değiştir]

Son güncelleme: 28 Haziran 2014
No. Pozisyon Oyuncu
5 Türkiye OS Murat Ceylan
7 Türkiye OS Güven Varol
8 Türkiye OS Mahmut Temür
9 Türkiye FV Emrah Bozkurt
14 Türkiye KL Behram Zülaloğlu
15 Sırbistan DF Milan Mitrović
17 Türkiye FV Adem Güven
20 Türkiye OS Veli Acar
21 Türkiye DF Ali Tandoğan (kaptan)
28 Türkiye FV Eren Tozlu
33 Türkiye DF Efe Halil Özarslan
42 Türkiye OS Berkan Afsarlı
62 Türkiye FV Sinan Kaloğlu
72 Türkiye OS Nurullah Kaya
No. Pozisyon Oyuncu
77 Nijerya FV Nduka Ozokwo
87 Türkiye DF Serkan Yanık
90 Türkiye KL Zülfikar Yıldırım
99 Türkiye FV Cem Sultan
- Türkiye FV Oğuzhan Biçer
- Bolivya FV Ricardo Pedriel
- Macaristan FV Márkó Futács
- Türkiye KL Nihat Şahin
- Kosova DF Loret Sadiku
- Türkiye OS Oktay Delibalta
- Türkiye OS Mehmet Taş
- Türkiye DF Hakan Olkan
- Türkiye DF Mehmet Enes Sığırcı

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

Dış bağlantılar[değiştir | kaynağı değiştir]