I. İgnatius

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Atla: kullan, ara
Aziz İgnatius

Aziz İgnatius ya da İgnatios (Yunanca: Ιγνάτιος), (yaklaşık 797–877), 4 Temmuz 858'den 23 Ekim 867'e ve 23 Kasım 867'den öldüğü 23 Ekim 877 tarihine kadar Konstantinopolis Patriği.

Doğum adı Niketas'tır. Bizans İmparatoru I. Mikhail Rangabe ile Prokopia'nın oğludur. Anne tarafından büyükbabası imparator I. Nikeforos'tur. Daha bir çocukken, imparatorluk muhafızları (Hikanatoi) yeni birliklerinin göstermelik komutanı olarak atandı. Zorla hadım edildi. Bir hadım imparator olamayacağı için, elverişsiz hale geldi. 813 yılında babası imparatorluktan düşürüldükten sonra, kiliseye katıldı. Kiliseye kapatılan imparatorluk ailesi üyelerinin sürgün için en çok tercih ettikleri yer olan Prens Adaları'nda üç manastır kurdu.

İmparator Theofilos (829–842 arası hükümdar) öldükten sonra imparator olan küçük yaştaki III. Mikhail'ın (842–867 arası hükümdar) naip İmparator annesi Theodora, İkonoklazm muhalifi güvenilir İgnatius'u, I. Methodius'un 847 ölümünden sonra Konstantinopolis Patriği olarak atadı.

Kısa bir süre sonra geçmişte İkonoklazmı desteklemiş kilise mensupaarının görevden alınması ile ilgili Studios Manastırı ile Kilisedeki ılımlar arasındaki sorun ile karşılaştı. İgnatius muhafazakâr Studios mensuplarının yanında yer aldı ve ılımlı grubun başını çeken Siracusa başpiskoposu Gregory Asbestas'ı görevden aldı. Asbestas, Papa IV. Leo başvurdu, böylece Roma ile Konstantinopolis arasındaki ilişkilerde sıkıntılı bir dönemin ilk kıvılcımını çakmıştır.

Caesar Bardas ve yeğeni genç İmparator Mikhail'ın 856 yılında Theodora'nın yönetimine son verdiler. 858 yılında Bardas, kendisini İgnatius'un muhalefeti ile karşılaştı. İgnatius, dul gelini ile ilişkisi olduğu gerekçesiyle Bardas'ın Aya Sofya'ya girişine izin vermiyordu. Buna cevap olarak, Bardas ve Mikhail, İgnatius'un görevden alınıp, ihanet ile suçlanmasını sağlayıp patriklik makamının boşalmasını sağladılar. Makam, kısa sürede Bardas'ın akrabası Fotios tarafından dolduruldu. Fotios, 20 Aralık 858 tarihinde din adamı oldu, dört gün içinde başarılı şekilde okuyucu, kıdemsiz diyakoz, diyakoz ve rahip oldu. Noel günü Konstantinopolis Patriği oldu.[1] Fotios, öncülünün bazı uygulamalarını geri aldı. İgnatius'un taraftarları Papa I. Nikolas'a başvurdular. Papa ve diğer batı piskoposları İgnatius'un tarafında yer aldı. İgnatius'un formal kilise mahkemesi sonucu görevden alınmaması Fotios'un seçimini kanunsuz kıldı. Sonuçta, kıdemli patrik olarak Papa I. Nikolas, Fotios'un seçiminin hukukiliğini belirlemek için sürece dahil oldu. Elçileri, konuyu araştırma göreviyle Konstantinopolis' gitmek için yola çıktılar. Ancak vardıklarında, Fotios'un yerine yerleşmiş buldular ve 861 yılında toplanan sinodun kararların kabüllenmek zorunda kaldılar. 863 yılında Roma'da toplanan sinod, Fotios'u görevden aldı ve İgnatius'u tüm yetkileri ile tekrar atadı. Dört yıl sonra, Fotios bir konsil toplayarak Papayı, Kutsal Ruhun çifte tabiyatı hakkındaki sorular üzerine kafir olduğu temeli ile aforoz etti.[2]

Durum, ayrıca papalığın tüm kilise üzerinde yetkisinin sorgulanması ve yeni Hıristiyan olan Bulgarlar üzerinde kimin yetkili olduğu tartışması ile daha çetrefilli bir hal aldı. Papa Nikolas, Fotios'un görevinden ayrılması üzerine odaklandı, güç üzerine ihtiras suçlamaları ile çok sert saldırılarda bulundu.[3]

Fotios'un hamisi Bardas'ın 866 yılında, İmparator III. Mikhail'ın ise 867 öldürülmesi ve Makedonyalı Basileios'un tacı ele geçirmesi ile değişti. Fotios, yalnızca Bardas ve Mikhail tarafından korunduğu için değil fakat Basileios'un papa ve batı imparatorları ile müttefiklik arayışı nedeniyle, patriklikten alındı. İgnatios yeniden patrik oldu. İgnatios, ikinci patriklik döneminde, Fotios'un politikalarına yakın politika izledi. Aforoz edilmesinden çok uzun sürmeyen bir süre sonra, Basileios ile ilişkilerini düzeltti ve imparatorun çocuklarının hocası oldu. Ekim 877 yılında İgnatios öldü. Fotios yeniden patrik oldu ve İgnatios'un aziz olma sürecine katkıda bulundu.

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ S. Tougher, The Reign of Leo VI, 69
  2. ^ A. Fortescue, The Orthodox Eastern Church, 147-148; A. Louth, Greek East and Latin West, 171; S. Tougher, The Reign of Leo VI, 69
  3. ^ East and West: The Making of a Rift in the Church : from Apostolic Times Until the Council of Florence pg 146 By Henry Chadwick Published by Oxford University Press, 2003 ISBN 978-0-19-926457-5 [1]

Kaynaklar[değiştir | kaynağı değiştir]

  • Alexander Kazhdan, ed. (1991). Oxford Dictionary of Byzantium. Oxford University Press. ISBN 978-0-19-504652-6. 
Önce gelen:
I. Methodius
I. Fotios
Rum Ortodoks Patrikhanesi Patriği
847-858
867-877
Sonra gelen:
I. Fotios
I. Fotios