François Hollande

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Atla: kullan, ara
François Hollande
Fransa Cumhurbaşkanı
Görevde
Makama geliş
15 Mayıs 2012
Yerine geldiği Nicolas Sarkozy
Corrèze Genel Konseyi Başkanı
Görev süresi
20 Mart 2008 – 11 Mayıs 2012
Yerine geldiği Jean-Pierre Dupont
Sosyalist Parti Birinci Sekreteri
Görev süresi
27 Kasım 1997 – 26 Kasım 2008
Yerine geldiği Lionel Jospin
Yerine gelen Martine Aubry
Kişi bilgileri
Doğum 12 Ağustos 1954 (1954-08-12) (59 yaşında)
Rouen, Fransa
Partisi Sosyalist Parti
Eşi Ségolène Royal
(1973–2007)
Valérie Trierweiler
(2007–günümüz)
Çocukları Thomas
Clémence
Julien
Flora
İmzası

François Hollande (okunuşu: Fran.swa Ol.lond, d. 12 Ağustos 1954, Rouen), Fransa cumhurbaşkanı.

Rouen şehrinde, bir doktorun oğlu olarak dünyaya gelen Hollande, École Nationale d'Administration'da okudu. Bu okulda Ségolène Royal ile tanıştı. Daha sonra bir diğer elit öğrenim kurumu olan Sciences Po'da siyasal bilimler alanında eğitim gören Hollande, öğrencilik yıllarında başladığı siyasi faaliyetlerini, 1979'da Sosyalist Parti'ye üye olarak devam ettirdi.[1] 1997 yılından 2008 yılına kadar Fransız Sosyalist Partisi Birinci Sekreteri oldu. 1997'den 2012'ye kadar Corrèze'i milletvekili olarak temsil etmiştir. Daha önce de 1988'den 1993'e kadar temsil etmiştir. 2001 yılından 2008 yılına kadar Tulle'nin belediye başkanı oldu ve 2008 yılından bu yana Corrèze Genel Meclisi Başkanı olmuştur. 2012 Fransa Cumhurbaşkanlığı seçimlerinde Sosyalist Parti'nin adayı olmuştur.

Hollande 16 Ekim 2011 tarihinde, Sosyalist Parti'nin önseçimini kazandı ve 2012 başkanlık seçimleri için partisinin resmi adayı oldu. 23 Nisan 2012 tarihinde gerçekleştirilen 2012 Fransa cumhurbaşkanlığı seçimleri birinci turunda oyların %28,63'ünü alarak sandıktan birinci sırada çıktı.[2] Yapılan ikinci tur oylamalarında da %51.7 ile galip gelip Fransa'nın 2012-2017 dönemi için Cumhurbaşkanı olmuştur.

İlk yılları ve eğitimi[değiştir | kaynağı değiştir]

Hollande Rouen'de orta sınıf bir ailenin çocuğu olarak doğdu. Babası Georges Gustave Hollande doktor, annesi Nicole Frédérique Marguerite Tribert (1927–2009) ise sosyal hizmetlerde çalışan biriydi. "Hollande" soyadının 16. yüzyılda Hollanda'dan kaçan ve daha sonra eski vatanlarının adını alan kalvinist atalarından geldiğine inanılır. Hollande katolik olarak yetiştirilmiştir. [3]

Saint Jean-Baptiste de La Salle yatılı okulundan sonra Paris'te işletme okudu. Daha sonra Institut d'Études Politiques de Paris'te siyaset eğitimi aldı. 1980 yılında buradan mezun oldu.[4] 1974 yazında henüz üniversite öğrencisiyken bir müddet ABD'de yaşadı.[5] Mezun olduktan sonra Fransa denetleme mahkemesinde kurul üyesi olarak çalışmaya başladı.

İlk dönem siyasi kariyeri[değiştir | kaynağı değiştir]

1974 Fransa Cumhurbaşkanlığı seçimlerinde François Mitterrand'ın başarısızlıkla sonuçlanan seçim kampanyasında gönüllü olarak görev aldıktan beş yıl sonra Sosyalist Parti'ye katıldı. Mitterrand'ın danışmanlarından Jacques Attali tarafından farkedildi. 1981 yılında, Jacques Attali, Hollande'ın daha sonra geleceğin cumhurbaşkanı olacak Jacques Chirac'a karşı Fransa Ulusal Meclisi seçimlerine katılmasını sağladı. Hollande ilk turda seçimleri Chirac'a kaybetmesine rağmen yeni seçilen cumhurbaşkanı Mitterrand'ın özel danışmanı oldu. 1983'te Ussel belediye meclisi üyesi olduktan sonra, 1988'de Corrèze'den ulusal meclise girmeyi başardı. 1993 seçimlerinde ise kaybederek meclis dışı kaldı.

Sosyalist Parti sekreterliği[değiştir | kaynağı değiştir]

Hollande 2007 seçimlerinde eski eşi Ségolène Royal ile birlikte.

Mitterrand döneminin sonuna doğru Sosyalist Parti, parti içi anlaşmazlıklardan ötürü karıştı. Hollande, partilileri Avrupa Komisyonu başkanı Jacques Delors'ın etrafında birlik olmaya çağırdı fakat Delors 1995 yılında yapılacak cumhurbaşkanlığı seçimlerine katılmama kararı aldığını açıkladı. Böylece Lionel Jospin partinin yeni lideri oldu. Jospin Hollande'ı parti sözcülüğüne getirdi ve Hollande 1997 yılında tekrar Corrèze'den aday olup bu kez başarılı bir şekilde meclise girdi. Aynı yıl Jospin Fransa başbakanı, Hollande ise onbir yıl görevde kalacağı Sosyalist Parti birinci sekreteri oldu. Sosyalist Parti'nin Fransız hükümetindeki güçlü konumundan dolayı Hollande "başbakan yardımcısı" olarak anılmaya başlandı. Hollande daha sonra 2001'de Tulle Belediye başkanı oldu ve yedi yıl boyunca bu görevde kaldı.

Jospin'in 2002 cumhurbaşkanlığı seçimlerinin ilk turunda aşırı sağcı aday Jean-Marie Le Pen'e yenilmesinin ve sosyalistlerin kaybetmesinin ardından istifasıyla, Hollande partinin yüzü haline geldi. 2003 parti kongresine hazırlık aşamasında pek çok partilinin desteğini aldı ve parti içi ayrışmalara rağmen tekrar genel sekreter oldu. 2004 bölgesel seçimlerinden solun zaferle çıkmasının ardından, Hollande potansiyel cumhurbaşkanı olarak anılmaya başlandı, fakat sosyalistler Hollande'ın Avrupa Birliği Anayasası'na destek vermesi yüzünden bölündüler ve partide hizipleşmeler başladı. Hollande her ne kadar 2005'teki kongrede tekrar genel sekreter seçilse de, bu tarihten sonra partideki otoritesi azalmaya başladı. Nihayetinde Hollande'ın eşi Ségolène Royal 2007 cumhurbaşkanlığı seçimlerinde Sosyalist Parti'yi temsil etmek üzere seçildi. Ségolène Royal bu seçimi Nicolas Sarkozy'ye karşı kaybetti. Hollande 2007 cumhurbaşkanlığı seçimlerindeki kötü performansından ötürü büyük ölçüde tepki alıp suçlandı ve bunun neticesinde Hollande bir daha parti sekreterliği için aday olmayacağını açıkladı. Hollande açıktan Paris valisi Bertrand Delanoë'yi 2008 seçimlerinde desteklemesine rağmen Martine Aubry seçimi kazandı.

Genel sekreterlikten istifasının ardından Hollande 2012 cumhurbaşkanlığı seçimlerine kadar görev yapacağı Corrèze genel kurul başkanlığına seçildi.

2012 Cumhurbaşkanlığı kampanyası[değiştir | kaynağı değiştir]

Mart 2011'de Corrèze genel kurul başkanlığına tekrar seçilmesinin ardından, Hollande Sosyalist ve Radikal Sol Parti'nin cumhurbaşkanı adaylarını seçmede yardımcı olacağını açıkladı. Seçimin favorilerinden eski maliye bakanı ve IMF başkanı Dominique Strauss-Kahn ile görüşmelere başladı. Mayıs 2011'de Strauss-Kahn'ın New York'ta cinsel istismardan şüpheli tutukluluğunun ardından Hollande'ın ismi gündeme geldi. Strauss-Kahn'ın aday olmayacağını açıklamasının ardından Hollande favori adaylar arasına girdi. Eylül ayında katıldığı pek çok televizyon tartışma programının ardından Hollande 9 Ekim'de yapılan ilk tur seçimlerde %39 oranında oy aldı.

İkinci oylama 16 Ekim 2011'de gerçekleştirildi. Hollande bu oylamada Aubry'e karşı %56 oy oranıyla oylamayı kazandı ve Sosyalist ve Radikal Sol Parti'in resmi 2012 cumhurbaşkanı adayı oldu. Sonuçların ardından partinin diğer başkan adayları Aubry, Arnaud Montebourg, Manuel Valls ve 2007 cumhurbaşkanı adayı Ségolène Royal'in de desteğini aldı.

Hollande'ın seçim kampanyasını parlemento üyesi Pierre Moscovici ile Avrupa Parlementosu üyesi Stéphane Le Foll yönetti. Hollande seçim kampanyasını resmi olarak 22 Ocak'ta Le Bourget'te 25.000 kişiye karşı yaptığı büyük bir konuşmayla başlattı. Konuşmasının ana noktaları eşitlik ve mali düzenlemeler idi.

Büyük şirketler, bankalar ve zenginler için vergilerin arttırılması, 60.000 yeni öğretmen ataması, emeklilik yaşının 62'den 60'a çekilmesi, işsizliğin yüksek olduğu bölgelerde sübvanse işgücü yaratılması, kamu yatırım bankaları açarak Fransa'da endüstrinin gelişmesinin sağlanması, eşcinsellere evlilik ve çocuk edinme hakkı verilmesi ve Afganistan'daki Fransız askerlerinin geri çekilmesi gibi maddeleri içeren 60 önerilik bir manifestoyu Ocak ayında yayınladı.

15 Şubat'ta görevdeki cumhurbaşkanı Nicolas Sarkozy ikinci bir dönem için tekrar aday olacağını açıkladı ve Hollande'nin önerilerini eleştirerek, onun kazanması halinde ülkeye ekonomik bir felaket getireceğini söyledi.

Hollande seçim kampanyasının ilk yurtdışı gezisini Almanya'ya yaptı. Ayrıca İngiltere'ye gitmeden önce Belçika'ya gitti. En son olarak Mayıs 2012'de Tunus'a gitti.

Kamuoyu yoklamaları ilk tur oylamalarda iki aday arasında fazla bir farkın olmadığını fakat ikinci tur oylamada Hollande'ın Sarkozy'nin önünde olduğunu gösterdi.

Cumhurbaşkanlığı seçiminin ilk turu 22 Nisan'da yapıldı. İlk turda François Hollande %28.63 oy oranıyla birinci oldu. 6 Mayıs 2012'de yapılan ikinci tur oylamada François Hollande %51.7 ile Fransa cumhurbaşkanlığına seçildi.

Fransa Cumhurbaşkanlığı[değiştir | kaynağı değiştir]

François Hollande, 18 milyon oy alarak %52 ile 6 Mayıs 2012 tarihinde Fransa Cumhurbaşkanı seçildi. 15 Mayıs 2012'de göreve başlamıştır.

Politikalar[değiştir | kaynağı değiştir]

  • Dış politika: Afganistan'daki Fransız askerlerinin 2012'nin sonunda geri çekilmesini destekliyor.[6]
  • Fransa-Almanya ilişkilerinde yeni bir dönem başlatıp, kamu hizmetlerini korumaya yönelik Avrupa Birliği yönergelerini benimsemeyi planlıyor. Daha yakın bir Fransız-Alman işbirliğini öneriyor.[7]
  • Avrupa merkezli bir kredi değerlendirme kuruluşunun kurulmasını, bankalardaki borç-yatırım sisteminin ayrılmasını destekliyor.
  • Yenilenebilir enerji için, elektrik üretiminde kullanılan nükleer enerji payının %75'ten %50'ye düşürülmesini destekliyor.
  • 60.000 yeni öğretmen ataması planlıyor.
  • 5.000 yeni hakim, polis ve jandarma ataması planlıyor.
  • 41 yıldan fazla hizmet vermiş olanların emeklilik yaşını 60 olarak değiştirmeyi planlıyor.
  • Eşcinsel evliliği ve eşcinsel çiftlerin çocuk edinebilmelerini destekliyor.[8]
  • Türkiye - Fransa ilişkilerini geliştirmekten yana.[kaynak belirtilmeli]

Özel hayatı[değiştir | kaynağı değiştir]

Hollande'ın kendisinden dört çocuk sahibi olduğu ve otuz yıldan fazla bir süre birlikte yaşadığı eşi kendisi gibi sosyalist bir politikacı olan Ségolène Royal idi. Ségolène Royal 2007 Fransa Cumhurbaşkanlığı seçimlerini Nicholas Sarkozy'e karşı kaybetmişti. Seçimlerden bir ay sonra, Haziran 2007'de, François Hollande ile Ségolène Royal boşanacaklarını duyurdular.

Ayrılmalarından birkaç ay sonra Fransız bir internet sitesinde Hollande ile Fransız bir gazeteci olan Valérie Trierweiler arasındaki ilişkiyle ilgili haberler çıktı. Kasım 2007'de, Valérie Trierweiler bu ilişkiyi doğruladı.

Çalışmaları[değiştir | kaynağı değiştir]

Hollande'ın yayınlanmış çok fazla kitap ve akademik çalışması vardır, bunlardan bazıları:

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]