Dolandırıcılık

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Atla: kullan, ara
Scale of justice 2.svg     Bu maddede yazılanlar yalnızca bilgi verme amaçlıdır.
Yazılanlar, hukuki bir uyarı ya da öneri değildir.

Dolandırıcılık, en genel anlamıyla aldatma amacı ile yapılan kasıtlı eylemdir. Dolandırıcılık, türlerine göre farklılık gösterebilmektedir. Arkeoloji, edebiyat, emlâk, belge sahteciliği vb. dolandırıcılık türleri vardır.[1]

Türkiye[değiştir | kaynağı değiştir]

Türk Ceza Kanunu'nun 157. maddesine göre, "hileli davranışlarla bir kimseyi aldatıp, onun veya başkasının zararına olarak, kendisine veya başkasına bir yarar sağlayan bir kişi" dolandırıcılık suçunu işlemiş olur ve bir yıldan beş yıla kadar hapis ve beşbin güne kadar adlî para cezasına çarptırılabilir.[2] 158. maddeye göre dolandırıcılık suçunun aşağıdaki durumlarda işlenmesi hâlinde, "nitelikli dolandırıcılık" suçundan iki yıldan yedi yıla kadar hapis ve beşbin güne kadar adlî para cezasına hükmolunur:[2]

  • Dinî inanç ve duyguların istismar edilmesi.
  • Kişinin içinde bulunduğu tehlikeli durum veya zor şartlardan yararlanmak.
  • Kişinin algılama yeteneğinin zayıflığından yararlanmak.
  • Kamu kurum ve kuruluşlarının, kamu meslek kuruluşlarının, siyasî parti, vakıf veya dernek tüzel kişiliklerinin araç olarak kullanılması
  • Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olması.
  • Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması.
  • Basın ve yayın araçlarının sağladığı kolaylıktan yararlanmak.
  • Tacir veya şirket yöneticisi olan ya da şirket adına hareket eden kişilerin ticari faaliyetleri sırasında; kooperatif yöneticilerinin kooperatifin faaliyeti kapsamında.
  • Serbest meslek sahibi kişiler tarafından, mesleklerinden dolayı kendilerine duyulan güvenin kötüye kullanılması.
  • Banka veya diğer kredi kurumlarınca tahsis edilmemesi gereken bir kredinin açılmasını sağlamak maksadıyla.
  • Sigorta bedelini almak maksadıyla.

Ayrıca bakınız[değiştir | kaynağı değiştir]

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ Forgery
  2. ^ a b 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu, TBMM, 2 Mart 2010 tarihinde erişildi.