Avrupa Birliği hukuku

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Atla: kullan, ara

Avrupa Birliği hukuku, üye ülkelerin ulusal hukuklarının yanı sıra tek yargısal sistemdir. Avrupa Birliği yasaları pek çok alanda, özellikle de Avrupa ortak pazarında üye ülkelerin hukuk kurallarını geçersiz kılar. Avrupa Birliği'nin antlaşmalar aracılığıyla yayınladığı yasalar doğrudan etki kuralıya tüm üye ülkelerin iç hukuklarına girer ve tüm ülkeler için bağlayıcıdır. Avrupa Birliği'ne katılabilmek için birlik yasalarına koşulsuz tabi olunmasının kabul edilmesi gerekmektedir.

Avrupa Birliği hukuk sistemi[değiştir | kaynağı değiştir]

Avrupa Birliği'nin hukukî sistemi Topluluk tüzükleri, Yönergeler ve Kararlar başlıkları altında sınıflandırılan yönetmelikleri kapsayan birçok yasal prosedürden oluşur. Birliğin yaptığı antlaşmalar tüm yasama organ ve işlemleri için temel teşkil eder ve değişik alanlarda yasa çıkarmak için çeşitli yollar ortaya koyar.[1] Avrupa Birliği'nin yasama prosedürlerinin bir önemli özelliği de üye devletlerden biri ya da parlamento üyelerinden ziyade neredeyse her zaman Avrupa Komisyonu tarafından teklif edilebilir olmasıdır. Diğer iki önemli unsur ise Avrupa Parlamentosu'na hazırlanan bir yasa tasarısını veto edebilme hakkını veren ortak karar mekanizması ve parlamentonun birlik lideRlerine bağlayıcılığı bulunmayan öneri ve eleştirilerde bulunabilmesidir. Birçok durumda yasa tasarılarının Zirve'de onaylanması gerekir.[2]

Mahkemeler[değiştir | kaynağı değiştir]

Avrupa Birliği'nin idari fakat adli bölümü Avrupa Adalet Divanı ve Lizbon Antlaşması uyarınca adının Genel Mahkeme olarak değiştirilmesi öngörülen Avrupa Toplulukları İlk Derece Mahkemesi'nden oluşur. Bu iki kurum birlikte, imzalanan antlaşmalar ile Avrupa Birliği hukukunu değerlendirir ve uygular.[3] İlk Derece Mahkemesi, Avrupa Birliği'nin diğer mahkemelerinden önce genel olarak doğrudan bireyler ya da şirketler tarafından açılan davalara bakar. Avrupa Adalet Divanı ise üye ülkeler ile ya da Avrupa Birliği kurumlarıyla ilgili davalarla ve üye ülke mahkemelerinin bir üst kuruma sevk ettiği uyuşmazlıklarla uğraşır.[4] İlk Derece mahkemelerinde alınan kararlar için bazı yasalar doğrultusunda Adalet Divanı'na başvurulabilir ve temyiz istenilebilir.[5]

Üye devletlerin yerel mahkemeleri, Avrupa Birliği hukukunun birincil uygulayıcıları olarak birlik içinde önemli bir rol oynarlar. Yapılan antlaşmalar ışığında, Avrupa Birliği ve ulusal mahkemeler arasında bir iş birliği ilişkisi yatar. Yerel mahkemeler iç konularda Avrupa Birliği hukukunu uygulayabilirler ve bir yasanın yorumlanması konusunda açıklamaya gereksinim duyarlarsa Adalet Divanı'ndan bir önduruşma tarihi isteyebilirler. Mahkemelerde üye tamsayısı olarak bulunan üyelerin kararları sadece üye devletleri bağlamaktadır.

Kaynaklar[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ For a good example of this see Title IV of Part Three of the Treaty of Rome, Council Decision (2004/927/EC) of 22 Aralık 2004 providing for certain areas covered by Title IV of Part Three of the Treaty establishing the European Community to be governed by the procedure laid down in Article 251 of that Treaty and the Protocol on Article 67 of the Treaty establishing the European Community attached to the Nice Treaty.
  2. ^ "Decision-making in the European Union". Europa. http://europa.eu/institutions/decision-making/index_en.htm. Erişim tarihi: 2007-09-18. 
  3. ^ EUR-Lex. "European Community consolidated treaty, (article 220, The court of Justice)". Europa. http://eur-lex.europa.eu/LexUriServ/site/en/oj/2006/ce321/ce32120061229en00010331.pdf. Erişim tarihi: 2007-11-08. 
  4. ^ "The Court of Justice of the European Communities". Europa. http://curia.europa.eu/en/instit/presentationfr/cje.htm. Erişim tarihi: 2007-09-14. ;"The Court of First Instance". Europa. http://curia.europa.eu/en/instit/presentationfr/tpi.htm. Erişim tarihi: 2007-09-14. ; "Institutions: Court of Justice". Europa. http://europa.eu/institutions/inst/justice/index_en.htm. Erişim tarihi: 2007-06-25. 
  5. ^ EUR-Lex. "European Community consolidated treaty, (article 225 (1), The court of First Instance)". Europa. http://eur-lex.europa.eu/LexUriServ/site/en/oj/2006/ce321/ce32120061229en00010331.pdf. Erişim tarihi: 2007-11-08.