Büyülü gerçekçilik

Vikipedi, özgür ansiklopedi

Git ve: kullan, ara

Büyülü gerçekçilik, normal ya da gerçekçi kabul edilen sanat akımlarında olmaması gereken sihirli ve mantık dışı öğeleri içeren sanatsal akım.

Terim, ilk önce Alman sanat eleştirmeni Franz Roh tarafından değiştirilmiş gerçekliği gösteren bir tabloyu tanımlamak için kullanılmıştır. Daha sonraları ise Venezuelalı Arturo Uslar-Pietri bazı Latin Amerikalı yazarların yapıtlarını bu akım altında sınıflandırdı. Kübalı yazar Alejo Carpentier (Uslar-Pietri'nin bir arkadaşı) "lo real maravilloso" ("harika gerçeklik") terimini Bu Dünyanın Krallığı(1949) romanının önsözünde kullandı. Carpentier'in önerdiği kavram, içinde doğal ve zorlamasız görünen ancak tansıksal olan öğeler barındıran bir tür yükseltilmiş gerçeklikti. Terim gözdeliğiği 1960'larda ki Latin Amerikan edebiyatının yükselişiyle kazandı. Özellikle Alejo Carpentier, Jorge Luis Borges, Jacques Stephen Alexis, Juan Rulfo, Carlos Fuentes ve Gabriel García Márquez bu akımın öncülerindendir. Bu akımdaki son dönem yazarlarına örnek olarak Isabel Allende ve Laura Esquivel verilebilir.

Sonraları terim Jorge Luis Borges, Mikhail Bulgakov veya Ernst Junger gibi erken dönem yazarlarından Salman Rüşdi, Günter Grass, Janet Frame ve Angela Carter gibi güncel yazarlara kadar bir çok yazarı kapsadı.

[değiştir] Yazın

Büyülü gerçekçilik akımının yazında önde gelen yazarlarından kimileri ve ünlü yapıtları şöyle sıralanabilir:

[değiştir] Arketipleri