Sinekdoş

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Şuraya atla: kullan, ara

Sinekdoş yunanca kökenli bir kelime olup (yunancaσυνεκδοχή [synekdokheː], ‘eş zamanlı anlam’) Görsel ve işitsel sanatlar başta olmak üzere iletişimin her alanında kullanılan bir olayın, kurgunun veya nesnenin sadece küçük bir parçasını sunarak bütününü anlatma yöntemidir. Edebiyatta Mecâz-ı mürsel sanatıyla benzerlik taşıyan bu yöntemin ayırt edici yönü ise diğer sanat dallarına da uygulanabilen temsili bir anlatım yöntemi olmasıdır.

Sinema, Fotoğraf veya resim sanatında bir bıçak cinayeti, bir martı denizi veya bir çan kiliseyi ya da hristiyanlığı temsil amacıyla kullanılabilir.Sembolleştirmeden farkı ise çan örneğinde olduğu gibi ana sembol olan çarmıh yerine ana ögeyi çağrıştırmaya yetebilecek herhangi bir parçanın bütünü temsilen kullanılabilmesidir.

Sesli Sinekdoş[değiştir | kaynağı değiştir]

2013 yılında Mikail Karaali tarafından isimlendirilmiş, özellikle ses sanatı ve müzik alanlarında kullanılan sesli temsili anlatım yöntemidir.[1] Sinekdoş'un Edebi ve Görsel sanatlara kıyasla daha soyut düşünülmesi gereken sesli versiyonudur bir nevi Mecaz-ı mürsel'in ses ve müzikteki karşılığı olarak da düşünülebilir. Bu yönteme göre bir enstruman Bütün bir orkestrayı, kısa bir melodi bütün bir senfoniyi, sürtünen ve çarpışan metallerin sesi sanayiyi, bir martı sesi denizi hatta tüm bunların yanı sıra salt bir sessizlik yokluğu ve hiçliği çağrıştırabilir yani temelde sesli sinekdoş ses yoluyla küçük bir parçadan bir bütünün algılanmasını sağlayan işitsel bir anlatım yöntemidir.[2]

[3][4]

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]