Petrus Damianus

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Gezinti kısmına atla Arama kısmına atla
Petrus Damianus (1007-1072), Kilise Doktoru

Petrus Damianus[1] ( Ravenna, İtalya, 1007 – Faenza, İtalya, 23 Şubat 1072) Daha sonra episkopos ve kardinal olmuş Camaldolese keşişi.

Papa XII. Leo 1828’de kendisini Kilise Doktoru ilan etmiştir. Katolik kilisesince 21 Şubatta hatırlanır.

Hayatı[değiştir | kaynağı değiştir]

Geleneğe göre, meteliksiz bir asil aileye doğmuştur. Kardeşlerinden birinin gözetiminde yetişmiş ve domuz çobanı olmuştur. Ravenna’da rahiplik yapan bir başka kardeşi onu okula göndermiştir. Minnettarlığını göstermek adına Petrus ismine kardeşinin ismi olan Damianus’u eklemiştir. Eğitiminde hızla yol almış, üniversiteye önce Ravenna’da sonra Faenza’da daha sonra da Parma’da devam etmiştir. Sonrasında da bir retorik hocası olmuştur.

Yetişkinliğinde çağrısının keşişlik olduğunu anlamış 1035’de bir kaç yıl önce Aziz Romuald (Camaldolese’lerin kurucusu) tarafından kurulmuş manastıra kapanmıştır.

Keşiş, Kardinal ve kilise reformcusu olarak Petrus Daminanus[değiştir | kaynağı değiştir]

1043 yılında Petrus manastırın yetkilisi olmuştur. Papaların, özellikle de II. Alexander ve VII. Gregorius önayak olduğu reform hareketlerine coşkulu biçimde dahil olmuştur. Nicolaitanizm karşıtı vaazlarının çoşkusu ile ünlenmiştir. 1051’de Gomorra Kitabı’nı yazmıştır, bu kitapta ruhbanların ahlaksızlıklarını kınamıştır – ve de özellikle eşcinsel rahipleri, onların kiliseden atılmasını da istemiştir. XI. Leo isteğini reddetmiştir ancak bu durum isteğini yinelemek amacıyla Petrus Damianus’u bir itiraz mektubu daha yazmayaya itmiştir. Kendisi aynı zamanda sapkın rahiplerin yeniden göreve getirilmesinde de karşı çıkmıştır.

1058 yılında, Papa IX. Stephanus tarafından kardinal-episkoposluğa yükseltilmiş, 1059 yılında Fransa, İtalya ve Almanya’ya Papa elçisi olarak gönderilmiştir. Çoğu rahibin evli olduğu ve dini görevlerin parayla alındığı Milan Psikoposluğu’na gitmesi ve düzenini yeniden sağlamasıyla da hatırlanmaktadır.

Petrus’un eserleri[değiştir | kaynağı değiştir]

Eserleri ağırlıklı olarak yazdığı cevap mektupları (158) ve vaazlardan (75) oluşmaktadır. Ayrıca hagiografiler ve anlaşmalar da yazmıştır, bazıları:

- De divina omnipotentia, Tanrı’nın gücü üzerine;

- Bir Yahudi ile Üçlü Birlik ve Mesih üzerine yaptığı tartışma;

- Liber gratissimus, Ravenna Episkoposu Henricus’a atfettiği, dini görevlerin parayla alınmasına karşıtlığı üzerine;

- De brevitate vitæ pontificum romanorum, Papa’lara bahşedilen kısa hayatlar üzerine

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ New Catholic Encyclopedia – Second Edition (İngilizce). Thomson and Gale. 2003. ss. 186-187 Cilt: 11 ISBN 0-7876-4015-8.