On iki casus

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Atla: kullan, ara
1695 Eretz Israel map in Amsterdam Haggada by Abraham Bar-Jacob.jpg
Antik İsrail
Casuslardan Yeşu ve Kalev, İsrail Diyarı'ndan dönerken.

On iki casus (İbranice: י"ב המרגלים‎, 12 HaMeraglim) Yahudiler hala çöldeyken, İsrailoğullarından kabile başına birer kişi olmak üzere toplam on iki kişi Musa tarafından, 40 gün süreyle bilgi toplamak amaçlı İsrail Diyarı'na casus olarak gönderildi. Tanrı İsrailoğulları'nın Kenan topraklarını ellerine geçireceğine dair söz verdiyse de İsrailoğulları önce bu toprakları gözlemlemek istedi.

Musa, casusların özellikle tarım ve yer şekilleriyle ilgili bilgi toplamasını istedi. Casuslar, kale şehirler ve devler gözlemleyince korktular ve İsrailoğullarının Tanrı'nın sözünün aksine bu diyarı ele geçiremeyeceklerini düşündüler. Casuslardan on tanesi daha çok vazifenin zorluğu üzerinde duran yanlış raporlar sundular. Diğer iki casus - Yeşu ve Kalev - çoğunluğa uymayarak İsrailoğullarının bu ülkeyi fethedebileceği konusunda halkı ikna etmeye çalıştılar fakat İsrailoğulları çoğunluğa inandı.

İsrailoğullarının bu yanlış raporları kabul etmesi Tanrı gözünde büyük bir günah olan laşon hara[1] (iftira)'yı kabul etmekle eş değerdi. Bunun üzerine yapılan her bir casusluk günü için halkı bir yıl cezalandırarak İsrailoğullarının 40 yıl çöllerde dolaşmasını buyurdu. Böylece iftiraya inanan nesil yok olup (Yeşu ve Kalev hariç) iftiraya inanmayan yeni nesilin doğması sağlanmış oldu.

Casusların yaptığı bu günah 9 Av oruç gününün doğmasına sebep oldu. İsrailoğulları yanlış rapora inanınca, Tanrı onların kaybetmesini istediğini düşündüklerinden göz yaşı döktüler. Tanrı'nın "Gereksiz yere ağladınız, bu yüzden nesiller boyu ağlayacaksınız" demesi üzerine Av ayının dokuzu nesiller boyu ağlama ve şanssızlık günü oldu.

Sayılar kitabında (13:1 - 14:9 arası) on iki casusla ilgili bilgiler bulunur.

Dip Not[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ Laşon hara (şeytani dil): Yalan söylemeden yani doğru kelimeleri kullanarak insanları yanlış yönledirmek