Nefise Akçelik

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Gezinti kısmına atla Arama kısmına atla

Nefise Akçelik (d. 1955, Muratlı – ö. 5 Ekim 2003), Türk inşaat mühendisi, akademisyen.

Türkiye’de karayolu tünelciliğinin gelişmesine katkıları ile tanınır. Adı, Ordu’daki Türkiye’nin en uzun 2. karayolu tüneline verilmiştir.

Yaşamı[değiştir | kaynağı değiştir]

1955 yılında Tekirdağ'ın Muratlı ilçesinde dünyaya geldi. Lise öğrenimini Erenköy Kız Lisesi’nde tamamladı.

1976 yılında Karadeniz Teknik Üniversitesi İnşaat Mühendisliği Bölümünü bitirdi 1978 yılında yılında Karayolları Genel Müdürlüğü Teknik Araştırma Dairesi Başkanlığı Zemin Mekaniği ve Tüneller Şube Müdürlüğü'nde göreve başladı[1].

Meslektaşı İbrahim Ethem Akçelik ile 1978 yılında evlenen[2] Nefise Akçelik’in bu evlilikten bir kızı (1979) ve bir oğlu (1989) oldu.

1989'da teknik şef unvanını ve Gazi Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Geoteknik Anabilim Dalı’ndan yüksek lisans derecesini aldı. Zaman içerisinde tünel ve sanat yapıları şefi, şube müdür yardımcılığı ve şube müdürlüğü görevlerine atandı.

Meslek hayatında 200’ün üzerinde tünel ve geoteknik proje çalışması gerçekleştirdi[1][2]. Tünel projelendirmesi ve inşaatı ve karayolu mühendislik hizmetleri ile ilgili şartnameler hazırladı; tünel yapımında karşılaşılan problemler ve karayollarında zayıf zemin problemleri ve önlemleri konulu iki kitap yazdı; ulusal ve uluslararası konferanslarda 21 makalesi yayınlandı.

Ekim 2002'de Uluslararası Tünelcilik Birliği'nin İstanbul’da düzenlediği Yeraltı Yapılarının Kullanımı Konferansı’nın organizasyonunda yer aldı.

2000'de kansere yakalanan Nefise Akçelik, Eylül 2003'te emekliye ayrıldı; 5 Ekim 2003 tarihinde hayatını kaybetti. Yapımına emek verdiği ancak tamamlandığını göremediği Hapan Tüneli’ne adı verilmiştir.

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]