Megamarket

Vikipedi, özgür ansiklopedi

Megamarket (ayrıca Supercenter, Superstore veya Megastore isimleri ile de bilinir), genellikle mağaza zincirinin bir parçası olarak fiziksel büyük bir perakende satış tesisidir.[1] Bunlar gıda ürünleri, donanım, kitaplar veya tüketici elektroniği gibi belirli bir aralıkta mallar konusunda uzmanlaşmıştır. 50.000 fit kareden fazla büyük ölçekli binalarda bulunan mağazalar genellikle sade bir şekilde tasarlanmıştır.[2] Mağaza, genel olarak her türlü ürünleri satabilir, ticari ürün perakendecisi olabilir. Ancak, önceki formatı olan geleneksel mağazalar, genellikle "çok katlı mağazacılık" olarak sınıflandırılmaz ve belirli bir uzmanlık alanıyla sınırlı olabilir.[3] Bazı ülkelerde (çoğunlukla Avrupa'da) hipermarket terimi sıklıkla kullanılır, ABD’de ise hem Target Corporation hem de Walmart’ın en çok sunduğu format için belirli bir terim yoktur.[4]

Megamarketler sektördeki geleneksel perakendecilere göre birkaç kat daha fazla olan kat alanı, büyük miktarda ürün sağlar.[5] Kuzey Amerika'da, genellikle 50.000 metrekareden fazla (4650 m2) tesiste olur, bazen sektöre ve pazara göre, 200.000 metrekareye (18.600 m2) yaklaşmaktadır. Birleşik Krallık gibi, alanın premium olduğu ülkelerde, ilgili sayılar daha küçüktür ve mağazaların iki veya daha fazla katı olması daha muhtemeldir.[6] Megamarketler genellikle Birleşik Krallık'ta perakende park olarak bilinen alışveriş merkezlerinde ve ABD'de, 250.000 metrekare (23.000 m2) ile 600.000 metrekareye (56.000 m2) değişen alanlarda kümelenir.[7]

Ticari olarak, megamarketler iki kategoriye ayrılabilir: genel mallar (Walmart, Kmart ve Target dahil) ve belirli bir üründeki mallarda uzmanlaşmış özel mağazalar (The Home Depot, Barnes & Noble, veya Best Buy).[8] 20. yüzyılın sonlarında ve 21. yüzyılın başlarında, Tesco ve Praktiker gibi büyük zincirler megamarket biçiminde mağazalar açmış, büyük pazar zincirleriyle rekabet edebilmek için uluslararası olarak genişlemiştir.[9]

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]