Görevimiz Tehlike 6

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Gezinti kısmına atla Arama kısmına atla
Mission: Impossible Fallout
Yönetmen Christopher McQuarrie
Yapımcı
Yazar Christopher McQuarrie
Uyarlama Mission: Impossible
Bruce Geller
Oyuncular
Müzik Joe Kraemer
Görüntü yönetmeni Rob Hardy
Stüdyo
Dağıtıcı Paramount Pictures
Çıkış tarih(ler)i 27 Temmuz 2018 (2018-07-27) (ABD)
Ülke Amerika Birleşik Devletleri
Dil İngilizce
Bütçe $178 milyon
Hasılat $791.1 milyon[1]
Önceki film Görevimiz Tehlike 5
Devam filmi Görevimiz Tehlike 7

Görevimiz Tehlike 6 (özgün adı: Mission: Impossible Fallout) Christopher McQuarrie tarafından yönetilen ve yazılmış ve J. J. Abrams, Bryan Burk, Tom Cruise, David Ellison, Dana Goldberg, Don Granger ve McQuarrie tarafından üretilen yakında çıkacak bir Amerikan casusluk filmi. Bu, 2015 filmi Görevimiz Tehlike 5'in devamı ve Mission: Impossible film serisinin altıncı filmidir. Film, Tom Cruise, Rebecca Ferguson, Ving Rhames ve Simon Pegg'in rollerini üstleneceği ve Henry Cavill seriye katılmasıyla rollerini önceki filmlerden tekrar başlatıyor. Film, Paramount Pictures tarafından Temmuz 2018'de yayınlandı.

Konusu[değiştir | kaynağı değiştir]

Solomon Lane'nin yakalanmasından iki yıl sonra örgütünün kalıntıları olan Sendika, Havariler adlı bir terörist grup olarak yeniden örgütlenmiştir. Ethan Hunt ise, birlikte çalıştığı IMF ekibi ve birkaç dostuyla beraber sıkıntılı bir sürecin içindedir. Berlin'deki bir plütonyumu kurtarma görevinin ters gitmesi sonucunda dünya, sendikanın eski üyeleri tarafından kurulan bir terör örgütü olan Havariler'in tehdidi ile karşı karşıya kalır. Bu yüzden CIA ile ters düşen Ethan Hunt, denetimsizliği ve görevi yerine getirmeyi kendi başına üstlenince CIA sadakatini ve güdülerini sorgulamaya başlar ve onu kara listeye alır. Ancak insanlığı tehdit eden yeni bir tehlikenin ortaya çıkmasıyla herkes zamana karşı bir yarışa girecektir.

Oyuncular[değiştir | kaynağı değiştir]

Dış bağlantılar[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ "Mission: Impossible - Fallout (2018)". Box Office Mojo. 16 Kasım 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 11 Ocak 2019.