Electron (roket)

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Gezinti kısmına atla Arama kısmına atla
Electron
İşlev Fırlatma aracı
Üretici Rocket Lab
Menşei Ülke Yeni Zelanda
Fırlatma Başına Maliyet <ABD$6 milyon
Boyutlar
Yükseklik 17 m (56 ft)[1]
Çap 12 m (39 ft)[1]
Kütle 10.500 kg (23.100 lb)[1]
Aşamalar 2–3[1][2]
Azami Yük
Taşıdığı yük (SSO'ya 500 km[1]) 150–225 kg (330–495 lb)[1]
İlişkili Roketler
Karşılaştırılan Shavit, Kaituozhe-1, Unha
Fırlatma Tarihçesi
Durum Aktif
Fırlatma Alanları Rocket Lab LC-1
Toplam Fırlatma 2
Başarılı 1
Başarısız 1
İlk Uçuş 25 Mayısıs 2017
Son Uçuş 21 Ocak 2018
Birinci safha
Çap 12 m (39 ft)[1]
Motorlar 9 × Rutherford[1]
İtme kuvveti Deniz seviyesi: 162 kN (36.000 lbf)[1]
Vakum: 192 kN (43.000 lbf)[1]
Özgül itici kuvvet 303 saniye (2,97 km/s)[1]
Yakıt RP-1/LOX[1]
İkinci safha
Çap 12 m (39 ft)[1]
Motorlar 1 × Rutherford[1]
İtme kuvveti Vakum: 22 kN (4.900 lbf)[1]
Özgül itici kuvvet 333 saniye (3,27 km/s)[1]
Yakıt RP-1/LOX[1]
Üçüncü safha (isteğe bağlı)
Motorlar 1 × Curie[2]
İtme kuvveti Vakum: 012 kN (2.700 lbf)[2]
Yakıt belirtilmemiş "yeşil" tek terkipli yakıt

Electron, Yeni Zelanda havacılık şirketi Rocket Lab tarafından geliştirilen ve ticari küçük uydu başlatma segmentini (CubeSats) kapsayan iki aşamalı (isteğe bağlı bir üçüncü aşamaya sahiptir) bir fırlatma aracıdır.[3] Aracın Rutherford motorları, yörünge roketine güç sağlayan ilk elektrikli pompa besleme motorudur.[4]

Aralık 2016'da, Electron uçuş yeterliliğini tamamladı. Daha hafif ve küçük boyuttaki yükleri yörüngeye ulaştırmak üzere geliştirilen iki aşamalı roketin ilk test fırlatışı, 25 Mayısıs 2017'de yapıldı ancak roket, uzaktan iletişim sitemindeki bir hata nedeniyle yörüngeye ulaşamadı.[5] 21 Ocak 2018'de ikinci uçuşunda Electron, taşıdığı üç CubeSats ile yörüngeye ulaştı.[6]

Genel bakış[değiştir | kaynağı değiştir]

Electron, RP-1/LOX yakıtı ile doldurulan aynı çapa (12 m, 39 ft) sahip iki safhadan oluşmaktadır. Roketin ana gövdesi hafif bir karbon kompozit malzeme kullanılarak inşa edilmiştir.[7] Her iki safha, yörünge roketine güç sağlayan ilk elektrikli pompa besleme motoru olan yenilikçi Rutherford roket motorunu kullanmaktadır.[4] Birinci safhada dokuz Rutherford motor ve ikinci safhada ise vakum için optimize edilmiş bir versiyonu mevcuttur.[8][9][10] Üretim işleminde zamandan ve paradan tasarruf sağlamak için hemen hemen tüm motor parçaları 3D baskı ile üretildi.[4][7]

Roket, Yeni Zelanda'daki Mahia Peninsula bölgesinde yer alan Rocket Lab Launch Complex 1'dan fırlatıldı.[7]

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ a b c d e f g h i j k l m n o p q "Electron". Rocket Lab. 22 Ocak 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 24 Temmuz 2017. 
  2. ^ a b c Bennett, Jay (23 Ocak 2018). "Rocket Lab Reveals Secret Engine and "Kick Stage" for the Electron Rocket". Popular Mechanics. Erişim tarihi: 24 Ocak 2018. 
  3. ^ "Electron". Rocket Lab. Mart 2016. 2 Şubat 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 20 Eylül 2016. 
  4. ^ a b c Grush, Loren (14 Nisan 2015). "A 3D-Printed, Battery-Powered Rocket Engine". Popular Science. Erişim tarihi: 22 Ocak 2018. 
  5. ^ "New Zealand test rocket makes it to space but not into orbit". Independent.ie. Associated Press. 25 Mayıs 2017. Erişim tarihi: 25 Mayıs 2017. 
  6. ^ Ryan, Holly (21 Ocak 2018). "Blast off! Rocket Lab successfully reaches orbit". The New Zealand Herald. Erişim tarihi: 21 Ocak 2018. 
  7. ^ a b c Smyth, Jamie (21 Ocak 2018). "Private group in 'world first' cheap rocket launch". Financial Times. Erişim tarihi: 22 Ocak 2018. 
  8. ^ Brügge, Norbert. "Electron NLV". B14643.de. 26 Ocak 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 20 Eylül 2016. 
  9. ^ Brügge, Norbert. "Electron Propulsion". B14643.de. 26 Ocak 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 20 Eylül 2016. 
  10. ^ "Propulsion". Rocket Lab. 22 Ekim 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 19 Eylül 2016. 

Dış bağlantılar[değiştir | kaynağı değiştir]