İçeriğe atla

Ararat (film)

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Ararat
Ararat filminin "İnkârın hüküm sürdüğü bir dünyada kimin gerçeği söylediğini nasıl belirleyebilirsiniz?"[1] adlı sloganı ile birlikte arka planda Ağrı Dağı'nın olduğu sinema afişi.
YönetmenAtom Egoyan
SenaristAtom Egoyan
YapımcılarAtom Egoyan
Robert Lantos
BaşrollerCharles Aznavour
Christopher Plummer
David Alpay
Arsinée Khanjian
Eric Bogosian
Brent Carver
Marie-Josée Croze
Lousnak Abdalian
Görüntü yönetmeni
Paul Sarossy
BesteciMychael Danna
Renk süreciRenkli
Dağıtım şirketi
Miramax Films
Çıkış tarihleri
20 Mayıs, 2002 (Cannes)
20 Eylül, 2002 (Ermenistan)
15 Kasım, 2002 (ABD)
18 Nisan, 2003 (BK)
13 Nisan, 2006 (Türkiye, TV gösterimi)
Süre115 dakika
ÜlkelerFransa Fransa
Kanada Kanada
Dillerİngilizce
Ermenice
Fransızca
Almanca
Bütçe$15.5 milyon
Hasılat$2,743,336

Ararat, 2002 Kanada-Fransa ortak yapımı tarihi-drama filmidir. Filmin yönetmenliğini, senaryo yazarlığını ve yapımcılığını Ermeni asıllı Kanadalı Atom Egoyan yaptı. Ararat, 1915'te Ermeni tehciri sırasında Van İsyanını konu alan bir film üzerinde çalışan bir aile ve film ekibini anlatmaktadır. Bu özel tarihi olayın insan üzerindeki etkisini incelemenin yanı sıra, Ararat gerçeğin doğasını ve sanat yoluyla temsilini de ele almaktadır.

Konu

[değiştir | kaynağı değiştir]

Film yönetmeni Edward Saroyan (Charles Aznavour), Amerikalı misyoner Clarence Ussher'in eserine dayanan ve Ermeni Soykırımını konu alan bir film çekmek için Kanada'ya Toronto'ya gelir. Senarist Rouben(Eric Bogosian) ile filmin temasını tartışırken tehcir esnasında annesini (Lousnak Abdalian) kaybeden ve ABD'ye göç ettikten sonra The Artist and His Mother (Ressam ve Annesi) adlı tabloyu çizen soyut dışavurumculuk ressamı Arshile Gorky dikkatlerini çeker ve kendisinin gençlik yıllarını filmde anlatmaya karar verir. Onun için Gorky'i araştıran sanat tarihçisi Ani (Arsinée Khanjian)'den danışmanı olmasını rica eder.

Dul olan Ani daha önce iki kez boşanmıştır. İlk eşi Ermeni teröristi olarak Türkiye'nin bir büyükelçisine suikast girişiminde bulunurken polis tarafından vurularak öldürülmüştür. Ani eşinin kahraman olarak öldüğüne inanmaktadır. Ancak 18 yaşındaki oğlu Raffi (David Alpay) babası hakkında "Kahraman mıydı? Yoksa terörist miydi?" sorusuyla meşgul olup dertlidir. Ani'nin ikinci eşinin kızı Celia (Marie-Josée Croze) Raffi'nin sevgilisidir. Ancak babasının ölümünün sorumluluğunu Ani'ye yükleyerek ondan nefret etmektedir.

Saroyan'ın filminin çekimi başlar. Filmin başrol oyuncusu Martin Harcourt (Bruce Greenwood), Clarence Ussher rolünü oynar. Cevdet Bey adlı Osmanlı valisi rolüne, sinema camiasına yeni giren Ali (Elias Koteas) seçilir.

Ali'nin sevgilisi Philip (Brent Carver) ile havalimanında görevli bir gümrük memuru olan babası David (Christopher Plummer)'in arası onların eşcinsel ilişkisi yüzünden açılmaktadır.

Saroyan'ın çekim yerinde hizmetçi olarak çalışan Raffi, filmin konusundan ve Ali'nin oynadığı Cevdet'in insafsızlığından etkilenerek babasının yaşamı ve ölümünün anlamlarını aramak için Ağrı dağına gitmeye karar verir.

Raffi Kanada'ya döndüğünde, havalimanında filmin konulduğu kutuyu açmayı reddettiği için, gümrük memuru David tarafından sorguya çekilir.

Oyuncular

[değiştir | kaynağı değiştir]

Karşılanma

[değiştir | kaynağı değiştir]

Film henüz tamamlanmadan Fransa, İtalya, Yunanistan, Rusya, Singapur ve İsrailli film dağıtımcıları tarafından satın alındı.[2] Gösterime girdiğinde ise, birçok ülkede sınırlı sayıda duyuldu, gişede ise başarısız bir gelir elde etti.[3]

20 Mayıs 2002 tarihinde ilk kez Fransa'da 55. Cannes Film Festivali'nde yarışma dışı kategoride gösterildi.[4] Gazetecilere gösterimi sırasında ise yönetmen Atom Egoyan bir soruya "doğası itibarıyla karşılaşacağı baskılardan etkilenmemesi için, filmin Cannes Festivali’nde yarışmasını istemediğinden" kategori dışı gösterime sokulduğunu söyledi.[4] Türkiye için yayın hakları Belge Film tarafından alınmasına rağmen[5] Ermeni Soykırımı tartışmaları ve baskılar nedeni ile Türkiye'de sinema gösterimine giremeyen film,[6] 13 Nisan 2006 tarihinde KanalTürk adlı televizyon kanalında yayınlandı.[7] Kanal, filmi yayına sokmadan önce izleyicilerine "Ararat filmi yayınlansın mı?" diye bir anket sundu.[1] Ankete 21 bin kişi katıldı, 18 bin kişi evet, 3 bin kişi ise hayır diye yanıt verdi.[6] Bunun üzerine filmi yayınlayan kanal, filmin yayınlanmasından sonra "Gerçekler Özel" adlı bir programda Ermeni Soykırımı konusunu tartışmaya açtı.[5]

İstanbul'da yayınlanan Agos gazetesinin genel yayın yönetmenliğini yapan ve bir suikast sonucu öldürülen Hrant Dink, 2002'de filmin Cannes'da gösterim görmesinden sonra "Türk-Ermeni ilişkilerine katkıda bulunacak bir film olmadığını ve şiddet içeren bazı sahnelerin gereksiz olduğunu" belirtti.[8]

Ödüller

[değiştir | kaynağı değiştir]

Film birçok ödül kazandı. 2003'te en iyi Kanada film ödüllerinden olan Genie Ödülleri'nde, en iyi adlandırılan film, özgün tasarım ve kostüm ödülünü aldı; ayrıca ek olarak Arsinée Khanjian en iyi kadın aktör ödülünü, Elias Koteas ise en iyi yardımcı aktör ödülünü aldı.[9] 2003'te Egoyan'a, Writers Guild of Canada tarafından da bir ödül verildi.[10] Politik Film Topluluğu tarafından en iyi insan hakları filmi ödülü verildi[11] ve 2003'te Erivan Uluslararası Film Festivali'nde Altın Kayısı ödülünü[12] kazandı.

Kaynakça

[değiştir | kaynağı değiştir]
Arshile Gorky'nin The Artist and His Mother (Ressam ve Annesi, ca. 1926-1936), Whitney Museum of American Art (New York). Gorky, The Artist and His Mother tablosunun iki sürümünü çizmiştir. Öbür sürümü ise National Gallery of Art (Washington)'da saklanmaktadır.[13]
  1. 1 2 Evrim Altuğ (13 Nisan 2006). ""Ararat" zirvesine tırmanış". BirGün. Erişim tarihi: 23 Mayıs 2009.[ölü/kırık bağlantı]
  2. ↑ "Atom Egoyan'ın filmine ilgi büyük". NTVMSNBC.com. 18 Mayıs 2001. 25 Ekim 2014 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 23 Mayıs 2009.
  3. ↑ Ararat 6 Temmuz 2017 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi., Box Office Mojo, Erişim: 23 Mayıs 2009.
  4. 1 2 "'Ararat' filmi Cannes'da gösterildi". NTVMSNBC.com. 20 Mayıs 2002. Erişim tarihi: 23 Mayıs 2009.
  5. 1 2 "Olay film Kanaltürk'te". İnternethaber.com. 13 Nisan 2006. 15 Nisan 2006 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 23 Mayıs 2009.
  6. 1 2 ""Ararat" filmi gösterilsin mi?". Milliyet. 29 Mart 2006. 13 Ekim 2008 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 23 Mayıs 2009.
  7. ↑ Emre Aköz (18 Nisan 2006). "Araplardan daha özgürüz". NTVMSNBC.com. 6 Aralık 2015 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 23 Mayıs 2009.
  8. ↑ "'Ararat' Cannes'da 'görücü'ye çıktı". Radikal. 20 Mayıs 2002. 25 Ekim 2014 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 23 Mayıs 2009.
  9. ↑ "2003 Genie Awards kazananları". Genie Ödülleri (İngilizce). Whosdatedwho.com. 10 Mart 2010 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 3 Haziran 2009.
  10. ↑ "Atom Egoyan". Writers Guild of Canada (İngilizce). Superiorpics.com. Erişim tarihi: 3 Haziran 2009.[ölü/kırık bağlantı]
  11. ↑ "Previous Political Film Society Award Winners" (İngilizce). Politik Film Topluluğu. 10 Aralık 2007 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 3 Haziran 2009.
  12. ↑ "2004 Uluslararası Altın Kayısı Film Festivali kazananları". Uluslararası Altın Kayısı Film Festivali (İngilizce). Gaiff.am. 21 Eylül 2015 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 3 Haziran 2009.
  13. ↑ Matossian, Nouritza. Black Angel, The Life of Arshile Gorky. Overlook Press, NY 2000, pp.214-215

Dış bağlantılar

[değiştir | kaynağı değiştir]


"https://tr.wikipedia.org/w/index.php?title=Ararat_(film)&oldid=38167364" sayfasından alınmıştır