Arancini

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Arancini
Bir tezgahta satılan Sicilya arancinisi
Ülke(ler) İtalya
Bölgesi Sicilya
Türü Ara öğün, Sokak yemeği
Servis şekli Sıcak veya ılık
Ana malzemeler pirinç, ragù

Arancini, doldurulmuş, ekmek kırıntılarıyla kaplanmış ve derin yağda kızartılmış ve Sicilya mutfağının temel öğelerinden biri olan İtalyan pirinç toplarıdır.

Levanten mutfağı kıbbeh'deki Arap yemeğine benzer.

En çok kullanılan dolgular şunlardır: ragù ile doldurulmuş "al ragù" veya "al sugo", (et veya kıyma, domates sosu ve baharatlarla düşük sıcaklıkta yavaş pişirilir), mozzarella veya caciocavallo peyniri ve genellikle bezelyeler ve jambon ve mozzarella veya beşamelle doldurulmuş al burro veya ô burru.

Dolgular ve şekil bakımından farklı olan pek çok bölgesel çeşidi vardır. Doğu Sicilya'da yapılan Arancini al ragùnun Etna Yanardağı'ndan esinlenilmiş konik bir şekli vardır.[1]

Etimoloji[değiştir | kaynağı değiştir]

Arancini, Sicilyaca Sicilyacaaranciu ('portakal')'ın çoğulunun küçültmesinden türemiştir. Arancini, şekil ve renginden dolayı pişirildikten sonra portakalı andırır.

Malzemeleri ve çeşitleri[değiştir | kaynağı değiştir]

Messina'da fotoğraflanan konik şekilli arancini

Sicilya kafelerinde satılan en yaygın arancini türü arancini cû sucu (İtalyanca: arancini al ragù), genelde domates sosunda et, pirinç, ve mozzarella veya diğer peynirlerden oluşur.

Birçok kafede ayrıca arancini cû burru (tereyağı veya beşamel soslu arancini al burro) veya arancini chî funci (mantarlı arancini ai funghi, arancini câ fastuca (Antep fıstıklı arancini al pistacchio) veya arancini â norma (patlıcanlı arancini alla norma) gibi özel spesiyaliteleri de sunulur.

Roma mutfağında supplì'ler benzerdir ancak farklı hazırlama yöntemleri ve doldurma dağılımıyla genellikle peynirle doldurulur.

Napoli'de pirinç toplarına pall'e riso denir. Güneydoğu Teksas'ın İtalyan diaspora menşeli tarifindeyse arancini acı biberli dolguyla doldurulur.[2]

Dış bağlantılar[değiştir | kaynağı değiştir]

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ Chef Rubio (2014). Sperling & Kupfer (Ed.). Unti e bisunti. 9 Kasım 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 14 Haziran 2022. 
  2. ^ "Arancini". Texas Monthly. 1 Aralık 1988. 29 Ekim 2014 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 14 Haziran 2022.