Alcigidey Noyan

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Gezinti kısmına atla Arama kısmına atla
Alcigidey Noyan
Moğol Kafkasya-İran birlikleri komutanı ve valisi
Görev süresi
1246-1251
Yerine geldiği Baycu Noyan
Yerine gelen Baycu Noyan
Kişisel bilgiler
Ölüm 1251

Alcigidey Noyan, Cengiz Han ve Ögeday hükümdarlıkları sırasında Harezm, Kafkasya, İran bölgelerin'de askeri faaliyet göstermiş Moğol general. 1246 yılında İran-Kafkasya komutanlığından sonra bölgenin valisi oldu.

Hayatı[değiştir | kaynağı değiştir]

Alcigidey, ilk olarak Moğolların Harzem istilaları sırasında ortaya çıktı. Celaleddin Harzemşah'ın Pervan Muharebesin'de, Moğol kuvvetlerini hezimete uğratmasına takiben Herat ve Merv gibi şehirler cesaret bularak ayaklanarak şehirde ki Moğolları öldürmüşlerdi. Cengiz Han ise o sırada Celaleddin ile bizzat ilgilenmek istemişti. Alcigidey, Herat'da ki isyanı bastırmak adına görevlendirilmişti. Alcigidey, 6 aylık bir kuşatma sonrası Herat'ı geri almıştı. 1 hafta boyunca şehri talan ederek, şehirde ki kadınları askerlerine dağıtmıştı. İlerleyen zamanlarda Cengiz'den sonra Ulu Han seçilen Ögeday'ın vakitsiz ölümü üzerine tahta Güyük geçmişti. Güyük, mevcut Kafkasya-İran komutanı Baycu'yu görevinden almış yerine Alcigidey'i getirmişti.[1] Alcigidey, Güyük gibi hristiyanlara karşı bir saygıları vardı. Alcigidey, Suriye ve Bağdat'a açılmak için planlar yapıyordu. Bu fikir Moğol-Fransız ittifakı ile Yedinci Haçlı Seferi'de başlaması üzerine geçerliliğini koruyacaktı.[2] Ancak gelin görün ki Güyük'ün ölümü üzerine, Yeni Han, Möngke oldu. Alcigidey görevinden alınarak yeniden Baycu Noyan getirildi. Alcigidey ve iki oğlu, seçimi geçersiz ilan etmek için iptal edilen bir komploya karıştlar. Sözde masum da olsa Mönkge tarafından cezalandırılarak 1251 yılında öldü.[3]

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ "ELJIGIDEI – Encyclopaedia Iranica". iranicaonline.org. Erişim tarihi: 23 Şubat 2021. 
  2. ^ Mongol Noyans in Greater Armenia (İngilizce). Brill. Erişim tarihi: 23 Şubat 2021. 
  3. ^ Aigle, Denise (1 Ocak 2005). "The Letters of Eljigidei, Hülegü, and Abaqa: Mongol Overtures or Christian Ventriloquism?". Inner Asia (İngilizce). 7 (2): 143-62. doi:10.1163/146481705793646883. ISSN 2210-5018.