2023 FIVB Voleybol Erkekler Milletler Ligi

Vikipedi, özgür ansiklopedi
2023 FIVB Voleybol Erkekler Milletler Ligi
Gdansk, final turunun ev sahibi şehri
Turnuva detayları
Ev sahibi ülke Polonya
ŞehirGdańsk (Final turu)
Tarih6 Haziran - 23 Temmuz
Takım16 (4 konfederasyondan)
Salon7 (7 ev sahibi şehirde)
Final sıralaması
Şampiyon Polonya (1. kez)
İkinci ABD
Üçüncü Japonya
Dördüncü İtalya
Turnuva ödülleri
En değerli oyuncuPolonya Paweł Zatorski
En iyi pasörAmerika Birleşik Devletleri Micah Christenson
En iyi smaçör
En iyi orta oyuncu
En iyi pasör çaprazıPolonya Łukasz Kaczmarek
En iyi liberoPolonya Paweł Zatorski
Turnuva istatistikleri
Oynanan maç104
Toplam seyirci319.094 (maç başına 3.068 kişi)
Resmî site
← 2022
2024 →

2023 FIVB Voleybol Erkekler Milletler Ligi, her yıl düzenlenen uluslararası erkek voleybol turnuvası olan FIVB Voleybol Erkekler Milletler Ligi'nin beşinci edisyonudur. Müsabaka 6 Haziran - 23 Temmuz 2023 tarihleri arasında düzenlendi[1] ve final turu Polonya'nın Gdańsk kentindeki Ergo Arena'da gerçekleştirildi.[2]

Avustralya, 2022 Milletler Ligi ve 2022 Challenger Kupası sonuçlarının ardından bu turnuvada yerini ilk kez katılan Küba'ya bıraktı.[3]

Finallerde ev sahibi Polonya, Amerika Birleşik Devletleri'ni dört sette mağlup ederek ilk VNL şampiyonluğunu kazandı.[4][5] Bu madalya, Amerika Birleşik Devletleri'nin art arda ikinci toplamda ise üçüncü gümüş madalyasıydı. Japonya, tiebreak setine giden maçta 3-2'lik skorla İtalya'yı yenerek bronz madalyanın sahibi oldu ve böylece Japonya VNL turnuvalarında ilk madalyasını elde etti.[6] Polonya'dan Paweł Zatorski turnuvanın MVP'si seçildi.[7]

Katılan takımlar[değiştir | kaynağı değiştir]

On altı takım yarışmaya katılmaya hak kazandı. Bunlardan on tanesi küme düşme tehlikesi olmayan çekirdek takımlar olarak nitelendirildi. Diğer altı takım ise turnuvadan küme düşebilecek challenger takımlar olarak seçildi.[8] Küba, 2022 Challenger Kupası'nı kazandıktan sonra Avustralya'nın yerini aldı.[3]

Ülke Dünya sıralaması Konfederasyon Sıfat Önceki katılımlar Önceki en iyi performans
Toplam İlk Son
 ABD 6 NORCECA Çekirdek takım 4 2018 2022 İkinci (2019, 2022)
 Almanya 17 CEV Çekirdek takım 4 2018 2022 9. sıra (2018)
 Arjantin 8 CSV Çekirdek takım 4 2018 2022 7. sıra (2019)
 Brezilya 4 CSV Çekirdek takım 4 2018 2022 Şampiyon (2021)
 Bulgaristan 23 CEV Challenger takım 4 2018 2022 11. sıra (2018)
 Çin 25 AVC Challenger takım 3 2018 2022 13. sıra (2022)
 Fransa 3 CEV Çekirdek takım 4 2018 2022 Şampiyon (2022)
 Hollanda 13 CEV Challenger takım 2 2021 2022 8. sıra (2022)
 İran 10 AVC Çekirdek takım 4 2018 2022 5. sıra (2019)
 İtalya 2 CEV Çekirdek takım 4 2018 2022 4. sıra (2022)
 Japonya 7 AVC Çekirdek takım 4 2018 2022 5. sıra (2022)
 Kanada 16 NORCECA Challenger takım 4 2018 2022 7. sıra (2018)
 Küba 12 NORCECA Challenger takım 0 Yok Yok
 Polonya 1 CEV Çekirdek takım 4 2018 2022 İkinci (2021)
 Sırbistan 11 CEV Çekirdek takım 4 2018 2022 5. sıra (2018)
 Slovenya 9 CEV Challenger takım 2 2021 2022 4. sıra (2021)

Format[değiştir | kaynağı değiştir]

Ön eleme turu[değiştir | kaynağı değiştir]

Bu aşamada 16 takım sekizer takımlık iki grup halinde yarışacak ve üç hafta boyunca sürecek karşılaşmaların ardından puan sıralamasında ilk sekizde yer alan takımlar finallerde mücadele etme hakkı kazanacaktır.[8]

Final turu[değiştir | kaynağı değiştir]

VNL Finallerinde, finallere ev sahipliği yapan Polonya ile birlikte diğer yedi en iyi takım doğrudan dört çeyrek final, iki yarı final ve bronz ve altın madalya maçları olmak üzere toplam sekiz maçtan oluşan eleme aşamasına geçecektir.[8]

Sekizli final doğrudan eleme formülü:

  • 1. sıradaki takım 8. sıradaki takıma, 2. sıradaki takım 7. sıradaki takıma, 3. sıradaki takım 6. sıradaki takıma, 4. sıradaki takım 5. sıradaki takıma karşı çeyrek final maçı oynayacaktır.
  • Etkinliğe ev sahipliği yapan ülkenin millî takımı final turuna katılmayı garantileyecektir. Ev sahibi ülke ön eleme turunu ilk sekizde bitiremezse, sekizinci sıradaki takımın yerine geçecek ve sekizinci seribaşı olarak oynayacaktır.

Grup maçları programı[değiştir | kaynağı değiştir]

Tüm grup maçlarının programı 11 Kasım 2022'de yayınlandı.[1][9]

1. hafta 2. hafta 3. hafta
Grup 1
Kanada
Grup 2
Japonya
Grup 3
Hollanda
Grup 4
Fransa
Grup 5
ABD
Grup 6
Filipinler

 ABD
 Almanya
 Arjantin
 Brezilya
 Hollanda
 İtalya
 Kanada
 Küba

 Bulgaristan
 Çin
 İran
 Fransa
 Japonya
 Polonya
 Sırbistan
 Slovenya

 ABD
 Almanya
 Çin
 Hollanda
 İran
 İtalya
 Polonya
 Sırbistan

 Arjantin
 Brezilya
 Bulgaristan
 Fransa
 Japonya
 Kanada
 Küba
 Slovenya

 ABD
 Almanya
 Arjantin
 Bulgaristan
 Fransa
 İran
 Küba
 Sırbistan

 Brezilya
 Çin
 Hollanda
 İtalya
 Japonya
 Kanada
 Polonya
 Slovenya

Salonlar[değiştir | kaynağı değiştir]

Ön eleme turu[değiştir | kaynağı değiştir]

Grup 1 Grup 2 Grup 3
Ottawa, Kanada Nagoya, Japonya Rotterdam, Hollanda
TD Place Arena Nippon Gaishi Hall Rotterdam Ahoy
Kapasite: 9.500 Kapasite: 10.000 Kapasite: 16.426
Grup 4 Grup 5 Grup 6
Orléans, Fransa Anaheim, Amerika Birleşik Devletleri Pasay, Filipinler
CO'MET Arena Anaheim Convention Center SM Mall of Asia Arena
Kapasite: 10.000 Kapasite: 7.500 Kapasite: 15.000
Dosya:Mall of Asia Aug 2015.jpg

Final turu[değiştir | kaynağı değiştir]

Tüm maçlar
Gdańsk, Polonya
Ergo Arena
Kapasite: 11.409

Yarışma programı[değiştir | kaynağı değiştir]

Ön eleme turu Final turu
1. hafta
6-11 Haziran
2. hafta
20-25 Haziran
3. hafta
4-9 Temmuz
4. hafta
19-23 Temmuz
32 maç 32 maç 32 maç 8 maç

Grup sıralama prosedürü[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. Toplam galibiyet sayısı (kazanılan maçlar, kaybedilen maçlar)
  2. Bir beraberlik durumunda, ilk sırada aşağıdaki eşitlik bozucu durum geçerli olacaktır: Takımlar, maç başına kazanılan en yüksek puanla aşağıdaki gibi sıralanacaktır:
    • 3-0 veya 3-1 ile kazanılan maç: kazanan için 3 puan, kaybeden için 0 puan
    • 3-2 kazanılan maç: kazanan için 2 puan, kaybeden için 1 puan
    • Hükmen mağlup sayılan maç: kazanan için 3 puan, kaybeden için 0 puan (0-25, 0-25, 0-25)
  3. Kazanılan galibiyet ve puanları inceledikten sonra takımlar hala berabereyse FIVB beraberliği bozmak için sonuçları aşağıdaki sırayla inceleyecektir:
    • Set katsayısı: İki veya daha fazla takım kazanılan puan sayısında eşitse ilgili takımlar kazanılan tüm setlerin kaybedilen tüm setlerin sayısına bölünmesinden elde edilen katsayıya göre sıralanırlar.
    • Puan katsayısı: Eğer eşitlik belirlenen sayıya göre devam ederse takımlar tüm setlerde kaybedilen toplam puanların aldığı tüm puanların bölünmesinden elde edilen katsayıya göre sıralanırlar.
    • Eğer eşitlik puan sırasına göre devam ederse, berabere kalan takımlar arasında lig Usulü aşama maçını kazanan takımı temel alır. Eşitlik puanı üç veya daha fazla takım arasında olduğunda ise bu takımlar sadece söz konusu takımları içeren maçları dikkate alarak sıralanırlar.

Kadrolar[değiştir | kaynağı değiştir]

Ön eleme turu[değiştir | kaynağı değiştir]

Final turuna katılmaya hak kazandı
Final turuna ev sahibi ülke olarak katılmaya hak kazandı
Challenger Kupası'na düştü

Sıralama[değiştir | kaynağı değiştir]

  Maçlar Puan Setler Puanlar
Sıra Takım O G M A V SO ASP VSP SPO Eleme
1  ABD 12 10 2 31 33 7 4,714 986 871 1,132 Final turu
2  Japonya 12 10 2 27 31 16 1,938 1109 1034 1,073
3  Polonya[a] (H) 12 10 2 25 30 19 1,579 1108 1057 1,048 Final turu
4  İtalya 12 9 3 26 28 15 1,867 1016 906 1,121 Final turu
5  Arjantin 12 9 3 26 32 18 1,778 1184 1092 1,084
6  Brezilya 12 8 4 25 30 18 1,667 1108 1033 1,073
7  Slovenya 12 8 4 25 27 17 1,588 1036 997 1,039
8  Fransa 12 6 6 18 23 21 1,095 1046 1007 1,039
9  Sırbistan 12 6 6 16 23 23 1,000 1045 1056 0,990
10  Hollanda 12 5 7 17 22 24 0,917 1028 1054 0,975
11  Almanya 12 3 9 10 16 28 0,571 963 1036 0,930
12  Kanada 12 3 9 9 15 31 0,484 983 1074 0,915
13  Küba 12 3 9 8 15 33 0,455 1023 1119 0,914
14  İran 12 2 10 11 16 31 0,516 995 1073 0,927
15  Bulgaristan 12 2 10 8 13 32 0,406 957 1045 0,916
16  Çin 12 2 10 6 12 33 0,364 941 1074 0,876 2023 Challenger Kupası'na düştü
Kaynak: VNL 2023 sıralaması
(H) Ev sahibi.
Notlar:
  1. ^ Ev sahibi olarak nitelendirildi

1. hafta[değiştir | kaynağı değiştir]

Grup 1[değiştir | kaynağı değiştir]

Tarih Saat Skor 1. Set 2. Set 3. Set 4. Set 5. Set Toplam Rapor
6 Haziran 23.30 İtalya  0–3  Arjantin 22–25 23–25 18–25     63–75  P2 Rapor
7 Haziran 03.00 Kanada  3–2  Küba 25–21 26–28 25–21 22–25 15–13 113–108  P2 Rapor
7 Haziran 23.30 ABD  3–0  Hollanda 25–19 25–23 25–21     75–63  P2 Rapor
8 Haziran 03.00 Brezilya  3–1  Almanya 26–24 25–16 19–25 25–15   95–80  P2 Rapor
8 Haziran 18.00 Hollanda  3–0  Küba 28–26 25–23 25–18     78–67  P2 Rapor
8 Haziran 23.30 İtalya  0–3  ABD 15–25 18–25 19–25     52–75  P2 Rapor
9 Haziran 03.00 Arjantin  2–3  Brezilya 25–19 19–25 25–23 23–25 13–15 105–107  P2 Rapor
9 Haziran 18.00 Hollanda  3–0  Almanya 25–20 33–31 25–21     83–72  P2 Rapor
9 Haziran 23.30 İtalya  3–1  Küba 25–20 25–19 20–25 25–18   95–82  P2 Rapor
10 Haziran 03.00 Kanada  1–3  Arjantin 21–25 25–21 21–25 16–25   83–96  P2 Rapor
10 Haziran 20.00 Almanya  1–3  İtalya 23–25 18–25 27–25 19–25   87–100  P2 Rapor
10 Haziran 23.30 Brezilya  2–3  Küba 16–25 25–22 29–27 22–25 18–20 110–119  P2 Rapor
11 Haziran 03.00 Kanada  0–3  ABD 22–25 20–25 20–25     62–75  P2 Rapor
11 Haziran 18.00 Arjantin  3–2  Hollanda 34–36 25–20 25–17 20–25 15–10 119–108  P2 Rapor
11 Haziran 21.30 ABD  1–3  Brezilya 19–25 25–21 15–25 21–25   80–96  P2 Rapor
12 Haziran 01.00 Kanada  1–3  Almanya 25–20 17–25 21–25 21–25   84–95  P2 Rapor

Grup 2[değiştir | kaynağı değiştir]

Tarih Saat Skor 1. Set 2. Set 3. Set 4. Set 5. Set Toplam Rapor
6 Haziran 10.10 Bulgaristan  2–3  Çin 20–25 25–21 21–25 25–20 9–15 100–106  P2 Rapor
6 Haziran 13.40 Japonya  3–0  İran 25–16 25–22 25–19     75–57  P2 Rapor
7 Haziran 09.00 Slovenya  3–1  Sırbistan 31–29 19–25 25–20 25–21   100–95  P2 Rapor
7 Haziran 12.00 Polonya  3–1  Fransa 25–23 18–25 35–33 25–15   103–96  P2 Rapor
8 Haziran 06.00 Slovenya  0–3  Bulgaristan 24–26 23–25 17–25     64–76  P2 Rapor
8 Haziran 09.00 Sırbistan  3–0  Çin 34–32 25–16 25–20     84–68  P2 Rapor
8 Haziran 12.00 Polonya  3–2  İran 23–25 23–25 25–21 25–15 15–13 111–99  P2 Rapor
9 Haziran 07.10 Çin  1–3  Fransa 20–25 25–23 16–25 17–25   78–98  P2 Rapor
9 Haziran 10.10 Polonya  3–2  Bulgaristan 25–27 25–19 22–25 25–22 15–11 112–104  P2 Rapor
9 Haziran 13.40 Japonya  3–1  Sırbistan 22–25 25–21 25–23 25–20   97–89  P2 Rapor
10 Haziran 06.40 Fransa  1–3  Slovenya 23–25 18–25 25–21 22–25   88–96  P2 Rapor
10 Haziran 09.40 İran  3–1  Çin 23–25 25–15 25–20 25–14   98–74  P2 Rapor
10 Haziran 13.10 Japonya  3–0  Bulgaristan 25–22 25–21 26–24     76–67  P2 Rapor
11 Haziran 06.40 Slovenya  3–0  İran 25–19 25–23 25–23     75–65  P2 Rapor
11 Haziran 09.40 Sırbistan  3–0  Polonya 25–21 25–19 25–14     75–54  P2 Rapor
11 Haziran 13.10 Japonya  3–1  Fransa 25–27 25–22 25–21 25–20   100–90  P2 Rapor

2. hafta[değiştir | kaynağı değiştir]

Grup 3[değiştir | kaynağı değiştir]

Tarih Saat Skor 1. Set 2. Set 3. Set 4. Set 5. Set Toplam Rapor
20 Haziran 14.00 İran  3–0  Almanya 25–23 26–24 25–16     76–63  P2 Rapor
20 Haziran 17.30 ABD  3–1  Sırbistan 22–25 25–19 25–19 25–21   97–84  P2 Rapor
20 Haziran 21.00 Hollanda  3–0  Çin 25–19 25–22 25–21     75–62  P2 Rapor
21 Haziran 14.00 İran  0–3  İtalya 19–25 16–25 24–26     59–76  P2 Rapor
21 Haziran 17.30 ABD  3–0  Çin 28–26 25–22 25–18     78–66  P2 Rapor
21 Haziran 21.00 Almanya  2–3  Polonya 21–25 25–22 14–25 25–17 10–15 95–104  P2 Rapor
22 Haziran 14.00 Çin  0–3  İtalya 13–25 19–25 24–26     56–76  P2 Rapor
22 Haziran 17.30 Sırbistan  3–1  Almanya 25–21 20–25 25–23 25–23   95–92  P2 Rapor
22 Haziran 21.00 Hollanda  2–3  Polonya 25–23 18–25 25–18 22–25 11–15 101–106  P2 Rapor
23 Haziran 17.30 İran  0–3  ABD 22–25 18–25 23–25     63–75  P2 Rapor
23 Haziran 21.00 Sırbistan  0–3  İtalya 11–25 21–25 20–25     52–75  P2 Rapor
24 Haziran 14.00 Polonya  0–3  ABD 22–25 18–25 19–25     59–75  P2 Rapor
24 Haziran 18.00 Hollanda  3–2  İran 16–25 25–16 21–25 25–17 15–10 102–93  P2 Rapor
24 Haziran 21.30 Çin  3–1  Almanya 23–25 25–18 25–19 25–21   98–83  P2 Rapor
25 Haziran 13.30 İtalya  1–3  Polonya 19–25 26–28 25–18 20–25   90–96  P2 Rapor
25 Haziran 17.00 Hollanda  2–3  Sırbistan 25–22 21–25 25–21 33–35 9–15 113–118  P2 Rapor

Grup 4[değiştir | kaynağı değiştir]

Tarih Saat Skor 1. Set 2. Set 3. Set 4. Set 5. Set Toplam Rapor
20 Haziran 14.00 Japonya  3–1  Kanada 25–22 25–17 24–26 25–14   99–79  P2 Rapor
20 Haziran 17.30 Arjantin  1–3  Slovenya 25–21 21–25 21–25 21–25   88–96  P2 Rapor
20 Haziran 21.30 Brezilya  3–0  Bulgaristan 25–22 25–17 25–15     75–54  P2 Rapor
21 Haziran 14.00 Japonya  3–0  Küba 25–21 25–16 25–21     75–58  P2 Rapor
21 Haziran 17.30 Slovenya  3–0  Kanada 25–23 25–22 25–14     75–59  P2 Rapor
21 Haziran 22.00 Arjantin  3–1  Fransa 22–25 26–24 25–21 25–20   98–90  P2 Rapor
22 Haziran 14.00 Japonya  3–2  Brezilya 25–23 25–21 18–25 22–25 18–16 108–110  P2 Rapor
22 Haziran 17.30 Kanada  3–1  Bulgaristan 22–25 25–23 25–22 25–20   97–90  P2 Rapor
22 Haziran 21.30 Slovenya  3–1  Küba 22–25 25–15 25–16 25–19   97–75  P2 Rapor
23 Haziran 17.30 Arjantin  3–0  Bulgaristan 25–18 25–21 25–22     75–61  P2 Rapor
23 Haziran 22.00 Fransa  3–0  Küba 25–18 25–20 25–20     75–58  P2 Rapor
24 Haziran 14.00 Japonya  3–2  Arjantin 25–18 25–22 31–33 22–25 15–12 118–110  P2 Rapor
24 Haziran 17.30 Brezilya  3–1  Slovenya 23–25 25–21 26–24 25–21   99–91  P2 Rapor
24 Haziran 22.00 Kanada  0–3  Fransa 17–25 21–25 21–25     59–75  P2 Rapor
25 Haziran 14.00 Bulgaristan  2–3  Küba 25–23 19–25 20–25 25–16 16–18 105–107  P2 Rapor
25 Haziran 18.30 Brezilya  3–1  Fransa 25–20 26–24 19–25 25–23   95–92  P2 Rapor

3. hafta[değiştir | kaynağı değiştir]

Grup 5[değiştir | kaynağı değiştir]

Tarih Saat Skor 1. Set 2. Set 3. Set 4. Set 5. Set Toplam Rapor
4 Temmuz 23.00 Arjantin  3–1  Sırbistan 19–25 25–16 25–19 25–18   94–78  P2 Rapor
5 Temmuz 02.30 İran  0–3  Fransa 18–25 22–25 19–25     59–75  P2 Rapor
6 Temmuz 03.00 Almanya  3–0  Bulgaristan 25–22 25–18 25–22     75–62  P2 Rapor
6 Temmuz 06.30 ABD  3–0  Küba 27–25 25–17 25–15     77–57  P2 Rapor
6 Temmuz 23.30 Arjantin  3–0  Almanya 25–23 25–18 25–17     75–58  P2 Rapor
7 Temmuz 03.00 Sırbistan  3–2  Küba 19–25 25–23 25–21 22–25 15–11 106–105  P2 Rapor
7 Temmuz 06.30 Bulgaristan  3–2  İran 21–25 25–21 22–25 25–22 15–11 108–104  P2 Rapor
7 Temmuz 23.30 Sırbistan  1–3  Fransa 25–20 23–25 20–25 26–28   94–98  P2 Rapor
8 Temmuz 03.00 Küba  0–3  Almanya 23–25 23–25 22–25     68–75  P2 Rapor
8 Temmuz 06.30 ABD  2–3  Arjantin 18–25 25–23 25–23 41–43 12–15 121–129  P2 Rapor
8 Temmuz 23.30 Bulgaristan  0–3  Sırbistan 19–25 22–25 22–25     63–75  P2 Rapor
9 Temmuz 03.00 Arjantin  3–2  İran 25–23 28–30 27–29 25–20 15–11 120–113  P2 Rapor
9 Temmuz 06.30 ABD  3–0  Fransa 25–23 27–25 27–25     79–73  P2 Rapor
9 Temmuz 23.30 Küba  3–2  İran 25–22 26–28 25–23 28–30 15–10 119–113  P2 Rapor
10 Temmuz 03.00 Fransa  3–1  Almanya 21–25 25–20 25–22 25–21   96–88  P2 Rapor
10 Temmuz 06.30 ABD  3–0  Bulgaristan 29–27 25–19 25–21     79–67  P2 Rapor

Grup 6[değiştir | kaynağı değiştir]

Tarih Saat Skor 1. Set 2. Set 3. Set 4. Set 5. Set Toplam Rapor
4 Temmuz 10.00 Brezilya  1–3  İtalya 25–23 20–25 15–25 21–25   81–98  P2 Rapor
4 Temmuz 14.00 Japonya  3–2  Çin 24–26 25–23 21–25 25–23 15–12 110–109  P2 Rapor
5 Temmuz 10.00 Kanada  1–3  Hollanda 22–25 22–25 25–17 18–25   87–92  P2 Rapor
5 Temmuz 14.00 Polonya  3–2  Slovenya 29–31 21–25 25–20 25–20 15–13 115–109  P2 Rapor
6 Temmuz 06.00 Brezilya  3–0  Hollanda 25–21 25–15 25–20     75–56  P2 Rapor
6 Temmuz 10.00 Kanada  2–3  İtalya 14–25 25–23 20–25 25–23 9–15 93–111  P2 Rapor
6 Temmuz 14.00 Çin  1–3  Slovenya 21–25 20–25 26–24 23–25   90–99  P2 Rapor
7 Temmuz 06.00 Polonya  3–1  Brezilya 25–23 22–25 25–21 25–21   97–90  P2 Rapor
7 Temmuz 10.00 Slovenya  0–3  İtalya 13–25 22–25 17–25     52–75  P2 Rapor
7 Temmuz 14.00 Japonya  3–1  Hollanda 25–19 26–24 23–25 25–17   99–85  P2 Rapor
8 Temmuz 06.00 Brezilya  3–0  Çin 25–19 25–17 25–17     75–53  P2 Rapor
8 Temmuz 10.00 Polonya  3–0  Kanada 25–21 25–23 27–25     77–69  P2 Rapor
8 Temmuz 14.00 Japonya  1–3  İtalya 27–29 26–28 25–23 20–25   98–105  P2 Rapor
9 Temmuz 06.00 Çin  1–3  Kanada 25–23 21–25 17–25 18–25   81–98  P2 Rapor
9 Temmuz 10.00 Slovenya  3–0  Hollanda 25–20 32–30 25–22     82–72  P2 Rapor
9 Temmuz 14.00 Japonya  0–3  Polonya 17–25 19–25 18–25     54–75  P2 Rapor

Final turu[değiştir | kaynağı değiştir]

 
Çeyrek finallerYarı finallerFinal
 
          
 
19 Temmuz
 
 
 ABD3
 
22 Temmuz
 
 Fransa2
 
 ABD3
 
19 Temmuz
 
 İtalya0
 
 İtalya3
 
23 Temmuz
 
 Arjantin0
 
 ABD1
 
20 Temmuz
 
 Polonya3
 
 Japonya3
 
22 Temmuz
 
 Slovenya0
 
 Japonya1
 
20 Temmuz
 
 Polonya3 Üçüncülük maçı
 
 Polonya3
 
23 Temmuz
 
 Brezilya0
 
 İtalya2
 
 
 Japonya3
 

Çeyrek finaller[değiştir | kaynağı değiştir]

Tarih Saat Skor 1. Set 2. Set 3. Set 4. Set 5. Set Toplam Rapor
19 Temmuz 18.00 ABD  3–2  Fransa 25–21 25–18 17–25 24–26 15–9 106–99  P2 Rapor
19 Temmuz 21.00 İtalya  3–0  Arjantin 25–17 25–13 25–14     75–44  P2 Rapor
20 Temmuz 18.00 Japonya  3–0  Slovenya 26–24 25–18 25–22     76–64  P2 Rapor
20 Temmuz 21.00 Polonya  3–0  Brezilya 26–24 25–21 25–20     76–65  P2 Rapor

Yarı finaller[değiştir | kaynağı değiştir]

Tarih Saat Skor 1. Set 2. Set 3. Set 4. Set 5. Set Toplam Rapor
22 Temmuz 18.00 Japonya  1–3  Polonya 25–19 26–28 17–25 21–25   89–97  P2 Rapor
22 Temmuz 21.00 ABD  3–0  İtalya 25–19 25–18 25–19     75–56  P2 Rapor

Üçüncülük maçı[değiştir | kaynağı değiştir]

Tarih Saat Skor 1. Set 2. Set 3. Set 4. Set 5. Set Toplam Rapor
23 Temmuz 18.00 Japonya  3–2  İtalya 25–18 25–23 17–25 17–25 15–9 99–100  P2 Rapor

Final[değiştir | kaynağı değiştir]

Tarih Saat Skor 1. Set 2. Set 3. Set 4. Set 5. Set Toplam Rapor
23 Temmuz 21.00 Polonya  3–1  ABD 25–23 24–26 25–18 25–18   99–85  P2 Rapor

Final sıralaması[değiştir | kaynağı değiştir]

Ödüller[değiştir | kaynağı değiştir]

Tartışmalar[değiştir | kaynağı değiştir]

İran takımının ABD'deki vize sorunları[değiştir | kaynağı değiştir]

İran Voleybol Federasyonu, FIVB Başkanına gönderdiği bir mektupla VNL'nin üçüncü haftasına ev sahipliği yapacak olan ABD'ye ilişkin endişelerini dile getirdi. İran millî takımının beş üyesinin vize verilmesi için daha fazla inceleme ve ek belgelere ihtiyaç duyduğunu belirttiler. İran, bunun yerine ABD'nin ayağına ev sahipliği yapmak istediğini ya da ABD'ye kimseyi göndermeyerek ayağı boykot edebileceklerini ifade etti.[10]

İran millî takım oyuncularının pasaportları vize verilmesi için ABD'nin Ankara Büyükelçiliğine yeniden gönderildi. Gerekli kontrollerin ardından, VNL'nin 3. Haftasının başlamasına sadece dört gün kala 12 oyuncuya vize verildi. Ancak aralarında Emin İsmaeilnejad'ın da bulunduğu beş oyuncuya vize verilmedi. İran millî takımının baş antrenörü Behruz Atayi'nin vizesi hala tamamlanmadı. Reddedilen beş oyuncu Tahran'a geri döndü.[11]

Müzakerelerin ardından FIVB İcra Komitesi, İran takımına vize verilmesi konusunu özel olarak inceledi ve benzeri görülmemiş bir kararı onayladı. Amerika Birleşik Devletleri İran takımının kilit üyelerine vize vermezse, İran'ın ve rakiplerinin bu müsabakaların üçüncü haftasındaki puanları dünya sıralamasına etki etmeyecek ve İran'ın 2023 Milletler Ligi'nin üçüncü haftasındaki maçlarının sonuçları dünya sıralamasındaki konumunu olumsuz etkilemeyecek.[12]

Ayrıca bakınız[değiştir | kaynağı değiştir]

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ a b "Volleyball's Best Ready To Grace Venues Across The Globe As Arenas Confirmed For VNL 2023". FIVB. 11 Kasım 2022. 4 Aralık 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 6 Mayıs 2023. 
  2. ^ "United States and Poland to host Volleyball Nations League Finals in 2023". Volleyball World (İngilizce). 15 Aralık 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 6 Aralık 2022. 
  3. ^ a b "Croatia and Cuba secure Volleyball Challenger Cup titles". Volleyball World. 31 Temmuz 2022. 31 Temmuz 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 12 Kasım 2022. 
  4. ^ "Volleyball: Poland beats U.S. in Nations League finals". TVP World. 23 Temmuz 2023. 23 Temmuz 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 23 Temmuz 2023. 
  5. ^ "Poland claim historic VNL gold in front of their home fans". Volleyball World (İngilizce). 23 Temmuz 2023. 23 Temmuz 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 23 Temmuz 2023. 
  6. ^ "Japan beat the world champions and make it to the VNL podium". Volleyball World (İngilizce). 23 Temmuz 2023. 23 Temmuz 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 23 Temmuz 2023. 
  7. ^ "Zatorski becomes the first libero to earn the VNL MVP award". Volleyball World (İngilizce). 23 Temmuz 2023. 23 Temmuz 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 23 Temmuz 2023. 
  8. ^ a b c "VNL 2023 Competition Formula". Volleyball World. 11 Kasım 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 12 Kasım 2022. 
  9. ^ "Host cities and pools". Volleyball World. 11 Kasım 2022. 3 Aralık 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 6 Mayıs 2023. 
  10. ^ "Negotiation and diplomacy of Davorzani against the actions of the United States of America". volleyball.ir (Farsça). 1 Temmuz 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 1 Temmuz 2023. 
  11. ^ "Iran is in Anaheim with 12 players and without a coach". volleyball.ir (Farsça). 1 Temmuz 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 1 Temmuz 2023. 
  12. ^ "Iran agreed with the points of the World Federation in the third week". volleyball.ir (Farsça). 1 Temmuz 2023. 1 Temmuz 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 1 Temmuz 2023. 

Dış bağlantılar[değiştir | kaynağı değiştir]