Türkören, Elbistan
Vikipedi, özgür ansiklopedi
 Türkören, Türkiye |
|
|---|---|
 Kahramanmaraş |
|
| Bilgiler | |
| Nüfus | 623 (2000) |
| Koordinatlar | |
| Posta Kodu | 46300 |
| Alan Kodu | 0344 |
| Yönetim | |
| Coğrafi Bölge | Akdeniz Bölgesi |
| İl | Kahramanmaraş |
| İlçe | Elbistan |
| Köy Muhtarı | Cemil Taş |
Türkören, Kahramanmaraş ilinin Elbistan ilçesine bağlı bir köydür.
Konu başlıkları |
[değiştir] Tarihi
Köyün eski adı "Gavurviran"dır. Köy, Bizanslılar'dan kalma örenler üzerine kurulduğundan bu adı almıştır. Cumhuriyet döneminde köyün adı, önce "Türkviran", sonra "Türkveren" daha sonra da "Türkören" olarak değiştirilmiştir. KARAKEÇİLİ Oğuz boyunun "KARAHASANLI " kolu obaları içinde yer alan Kara-Hasanluların (Karahasanlıların) yedi köyünden biridir. Karahasan uşağı köyünden ayrılmıştır. Köy Urfadan gelerek yerleşen Oğuzların Kayı Boyundan KARAKEÇİLİ Aşiretinin "KARAHASANLI" Kolundan insanlarca kurulmuşlardır.Karakeçililerin Karahasanlıu boyu Erzurum aşkale Karahasan köyündede mevcuttur.Elbistanda Türkören,Karahasanuşağı,İkizpınar,köyleri Karahasanlı kolundan Karakeçili aşiretinden insanlarca kurulmuştur.Malatya KARAKEÇİLİLERİ 3 KOLA AYIRILIRLAR:Kürneli,Leventoğulları,Karahasanlı olmak üzere 3 oymak Karakeçili aşiretindendirler. Karahasanlılar Urfa’dayken talihsiz bir durumla karşılaşırlar. 1300’lü yıllarda MOĞOL baskısından urfadan göç etmişlerdir. [A.G.Biniş]
(Daha geniş bilgi için Bkz. http://www.genckarahasanlilar.com/tarih/ veya http://www.genckarahasanlilar.com/index.php?ind=reviews&op=entry_view&iden=127)
[değiştir] Coğrafya
Kahramanmaraş iline 180 km, Elbistan ilçesine 20 km uzaklıktadır.
Söğütlü Çayı'nın iki yakasına kurulmuştur. Köy, Söğütlü Çayı vadisinin hemen başlangıcındadır. Bulunduğu arazi yapısı, hem hayvancılık, hem de tarım için elverişlidir. Malesef sulu alanlar dışında kayda değer bir bitki örtüsü mevcut değildir.
Doğusunda İkizpınar, Batısında Demircilik ve Gündere (Evliya), Kuzeyinde İncecik ve Aktil, Güneyinde Bakış ve Özbek köyleri vardır. [A.G.Biniş]
[değiştir] kültürü
Düğün Gelenekleri: Düğüne başlanacağı davetiyelerle yakınlara bildirilir. [Eskiden "Okuntu" denilen bir müessese mevcuttu. Bu adete göre, yakınlara (eş-dost-hısım-akraba) hediye gönderilerek düğüne davet edilirlerdi.] Düğünler, genellikle Cuma günü başlar ve üç gün sürer. Düğün boyunca misafirlere yemek verilir. Ayrıca biri "Bayrak Yemeği", biri de "Takı Yemeği" olmak üzere davetlilere iki ayrı yemek verilir. Takılar eskiden ayni olarak takılırken, günümüzde para ve ziynet eşyası olarak takılmaktadır. Düğünlerde Kirve hem düğünü organize eder, hem de Sağdıçlık görevini yerine getirir. (Kirve yakın akraba mertebesindedir.) Son 20 yıla kadar düğünlerde Tura (Bükülmüş urganla oynanan ve bünyesinde şiddet barındıran bir oyundur. Tura oyununun maksadı, sanırım, toplumladaki gerginliği bu yolla bertaraf etmektir) ve Güreş müsabakaları yapılırdı. Ayrıca "Sinsin" oyunu düzenlenirdi. Bu oyun, ortada yakılan bir ateşin etrafında dans edilerek ve ateşin üzerinden atlanarak oynanıyordu. Gelinler at sırtında damat evine getirilirdi. Düğün alayının en önünde bayrak ve ayna taşınırdı. Damat dam başında durur ve yukarıdan geline güzel bir elma atardı. Elmayı yakalayan kişi, damattan hediyesini alır ve elmayı damada teslim ederdi. Bu elma gerdek gecesi gelin ve damat tarafından yenirdi. (Elmanın, Adem ve Hava as. dan kalma geleneği temsil ettiğini sanıyoruz.) [ A.G.Biniş]
Sünnet Törenleri: Sünnet törenlerinin davet ve eğlence şekli, düğün törenlerine çok benzer. Eskiden, sünnet bittikten sonra orta yere bir teşt konularak para atılırdı. Bu paranın tamamı sünnetçiye verilirdi. Sünnetçi de bir jest olarak bozuk paraların bir kısmını çocuklar alsın diye etrafa saçardı. [ A.G.Biniş]
Bayram Törenleri: Bayram merasimleri, geleneksel Türk adetlerine göre yapılır. Bayram Namazından sonra, cemaat dağılmadan önce kabir ziyareti yapılır. Ardından da sırasıyla önce taziye yerleri, sonra da hastalar ziyaret edilir. Ardından da büyüklerlen başlanırak, tüm komşuların bayramı ekabir bir grup tarafından ziyaret edilir. Ayrıca, köyün gençleri de tüm akraba ve komşuları ziyaret ederek, bayram tabrikinde bulunurlar. Eskiden "Bayram" denilince akla yağlı bazlamalar gelirdi. Hemen hemen her evde yağlı bazlama yapılarak köyün tamamına dağıtılırdı. Bu vesileyle her evden biri tüm evleri ziyaret etmiş olurdu. Bir de kız erkek ayırmadan, tüm çocukların ellerine kına yakılırdı. [ A.G.Biniş]
Ölüm Gelenekleri : Ölüler, ülke geleneğine göre defnedilir. Cenaze törenine köydeki tüm ahali iştirak eder. (Burda küskünlük ve darkınlık göz önünde tutulmaz.) Definden sonra mevcut cemaatin tamamı ölü evine giderek Kur'an okutulur. Bunu takiben, ölü sahibi cemaate yemek ikram eder. Aşiret mensubiyeti dolayısıyla, cenezeye iştirak hayli büyük olur. Tüm Karahasanlı köyleri ve çevre köyler ölü için taziyeye gelirler. Bunların barındırılması ve doyurulması köy halkı tarafından yerine getirilir. Maddi durumu zayıf olan ölü sahiplerine yardım edildiği de gözlenmektedir. Eskiden yemek hizmetinin tamamı ölü evinde karşılanırdı. Son senelerde bu yükün hafifletilmesi bakımından, misafirlerin doyurulması köy halkı tarafından karşılanıyor. Yine ölünün "Kırkı için Mevlid-i Şerif okutulur. Bu tören yemekli olarak icra edilir. Ayrıca ölü sahipleri yas nedeniyle bir müddet traş olmazlar. Köy ileri gelenleri bu kişilerle beraber tıraş olarak, onların günlük hayata dönmelerini sağlarlar. [ A.G.Biniş]
Ay Tutulması: Ay tutulması uğursuzluk sayılırdı, Bu yüzden, bu uğursuzluğu kovmak için, Ay tutulunca genellikle teneke çalınıp, silah sıkılırdı. (Bu geleneğin Şaman Türklerinden kalma olduğunu sanıyoruz. [ A.G.Biniş]
Koç Koyurma: Koç koyurmaya törenine dua ile başlanırdı. Koç koyurması gerçekten çok eğlenceli geçerdi. Bu törene sürü sahipleri ve genellikle çocuklar katılıdı. Koç koyurma esnasında koçlar özenle boyanır ve özel yapılmış aynalı, püsküllü, saçaklı bir süsle süslenirdi. Bu törende özellikle buğday, nohut ve fasülyeden yapılan hedikle boyalı şeker ve lokum da ikram edilirdi. Ayrıca çobana hediyeler verilirdi. [ A.G.Biniş]
[değiştir] nufusu
| Yıllara göre köy nüfus verileri | |
|---|---|
| 2000 | 623 |
| 1997 | 572 |
| 1990 | 724 |
[değiştir] Ekonomi
Köyün ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır. Önemli bir ekonomik kaynak da yurt dışındaki iş gücüdür.
[değiştir] Muhtarlık
Yerleşim yerinin köy tüzel kişiliği alması ile birlikte köyün tüzel kişiliğini temsil etmesi için köy muhtarlık seçimleri de yapılmaktadır.
Seçildikleri yıllara göre köy muhtarları:
| Seçim Yılı | Muhtar |
| 2009 | Bektaş Biniş |
| 2004 | Cemil Taş |
| 1999 | Mehmet Altun |
| 1994 | |
| 1989 | |
| 1984 |
[değiştir] Altyapı bilgileri
Köyde ilköğretim okulu vardır. Köyün içme suyu şebekesi vardır ancak kanalizasyon şebekesi yoktur. Ptt şubesi ve ptt acentesi yoktur. Köyde Sağlık ocağı olmasına rağmen, doktor ve sağlık personeli bulunmamaktadır. Köye ayrıca ulaşımı sağlayan yol asfalt olup köyde elektrik ve sabit telefon vardır.
[değiştir] Dış bağlantılar
 |
Bir köy hakkındaki bu taslağı geliştirerek Vikipedi'ye katkıda bulunabilirsiniz. |
