Sergey Sergeviç Prokofyev

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Atla: kullan, ara
Sergei Sergeyevich Prokofiev
Sergei Prokofiev New York, 1918
Sergei Prokofiev New York, 1918
Doğum 23 Nisan 1891
Sontsovka, Rusya[1]
Ölüm 5 Mart 1953 (61 yaşında)
Moskova
Meslek Müzisyen, Piyanist, Besteci

Sergei Sergeyevich Prokofiev, (Rusça: Серге́й Серге́евич Проко́фьев; Sergey Sergeyeviç Prokofiev; (d. 23 Nisan 1891 Sontsovka, Rusya, şimdi Ukrayna – ö. 5 Mart 1953 Moskova, Rusya) birçok değişik müzik türünü ustalıkla icra edebilen, bu özelliği ile 20. yüzyılın en önemli yorumcularından sayılan ünlü piyanist ve besteci.

Yaşamı[değiştir | kaynağı değiştir]

Çocukluk ve gençlik yılları[değiştir | kaynağı değiştir]

Prokofiev; Sontsovka, o zamanlar Rusya İmparatorluğu'nda şu an ise Donetsk Oblast, Ukrayna'da bulunan bir köyde dünyaya geldi. Annesi bir piyanist babası ise zengin bir ziraat mühendisi idi.

Prokofiev'in olağan dışı müzik yeteneği 5 yaşında ortaya çıktı. Müzik eğitimi, annesinden aldığı piyano dersleriyle başladı. Bir süre sonra, dinleyicilerini aile dostları ve komşuların oluşturduğu konserler vermeye başladı. Üzerine eserler yazmak amacıyla temalarını not aldığı, küçük köpek yavruları adını verdiği bir not defteri tutmaktaydı. Annesi, St. Petersburg da oturan babasını ziyarete gittiğinde, büyük şehrin müzik ortamını görmesi için Sergei i de yanında götürürdü. Bu geziler sayesinde Prokofiev, Rus bestecilerinin büyük çaplı yapıtlarını dinleme fırsatı bulmuştu. 7 yaşında ise satranç oynamayı öğrendi ve bu oyunu zamanındaki şampiyonlarla boy ölçüşebilecek kadar ustaca oynadı. Prokofiev'in hayatı boyunca bu ikili (müzik ve satranç) bir tutku olarak kaldı.

1902 yılında yorum dersleri almadan önce bile birkaç tane yenilikçi eser bestelemişti. İlk zamanlarında ürettiği bir Fa majör eserinde siyah notalara dokunmayı sevmediğinden si bemolü kullanmamıştı. Yeteri kadar teorik alt yapıyı öğrendikten sonra kendi tarzını oluşturacak denemelere başladı.

1910 yılında babasının ölmesi ilen birlikte ekonomik desteği de sonra erdi, ama bu süreye kadar edindiği ünü ile kendi yaşamını geçindirebilecek kadar para kazanabildi.

1918 yılının Mayıs ayında hem Rusya'daki devrimin etkisi ile huzursuz ortamdan kaçmak hem de kendi deneysel müziğini yapabileceği daha rahat bir ortam bulmak için kalıcı bir süreliğine olmak üzere Amerika'ya doğru hareket etti.

Yurt dışındaki yaşamı[değiştir | kaynağı değiştir]

Müziğinin olgunlaşmasında önemli bir yere sahip olan film müziğine duyduğu ilgiden dolayı film endüstrisinde bulundu. Kendine ve diğer birtakım Rus bestecilerine ait kaydı bulunmayan piyano eserlerinin kayıtlarını yaptı.

San Fransisko'ya ulaştıktan sonra hemen diğer ünlü Rus sığınmacılarla karşılaştırıldı. Bundan sonra da New York'ta bir solo konser vermek üzere yolculuğa çıktı. Bunu diğer konserler izledi. Bir opera bestelemek için bir anlaşma imzalamasına rağmen çesitli sorunlardan dolayı bu opera macerası başarıya ulaşamadı ve bu başarısızlık Prokofiev'in Amerika macerasının da sonu oldu. 1920 yılında Rusya'ya başarısız bir şekilde dönmek istemediğinden dolayı Paris'e gitti. Burada kendisinin müziğine daha hazır olan bir ortam bulan Prokofiev yarım bıraktığı işlerine geri döndü ve onları bitirdi.

1930'lu yılların başında Prokofıev'in evine duyduğu özlemin artması ile eserlerinin prömiyerlerini daha sık olarak kendi ülkesinde yapmaya başladı.

Sovyetler Birliği'ne geri dönüş[değiştir | kaynağı değiştir]

1934 yılında Prolofiev kalıcı olarak Sovyetler Birliği'ne geri döndü. Ailesi ise kendinden bir yıl sonra geri dönebildi. Sovyetler Birliği'ndeki değişen politikalar sayesinde kendine daha özgür bir alan bulabildi, yalnız bu politakalar Rus yorumcuların neredeyse tümüyle dışarı ile olan ilişkisini koparıyordu.

1941 yılında geçirdiği ilk kalp krizi ile bozulmaya başlayan sağlığı savaş ve savaş sonrası yıllarda giderek bozularak 5 Mart 1953 günü 62 yaşında iken ölmesine neden oldu.

Eserleri[değiştir | kaynağı değiştir]

  • Re majör Toccata, Op. 11, Piyano
  • Piyano Sonatı No. 2 Re majör, Op. 14
  • Piyano konçertosu No. 2 Sol minör, Op. 16
  • Keman konçertosu No. 1 in D major, Op. 19
  • Gambler, Op. 24, 4 sahnelik opera
  • Senfoni No.1 Re majör, Op. 25, neo - klasik eser
  • Piyano Konçertosu No. 3 Do majör, Op. 26
  • Quintet, Op. 39, obua, klarnet, keman, viyola, kontrabas
  • Senfoni No. 2 Re majör, Op. 40
  • Divertimento, Op. 43
  • Senfoni No. 3 in Do minör, Op. 44
  • Senfoni No. 4 in Do majör, Op. 47 (revised as Op. 112)
  • Yaylı Quartet No. Si minör, Op. 50
  • Senfonik şarkı, Op. 57
  • Keman konçertosu No. 2 in Sol minör, Op. 63
  • Romeo ve Juliet, Op. 64, 4 sahnelik bale, en ünlü bölümü "Dance of the Knights" bölümüdür.
  • Keman sonatı No. 1 in fa minör, Op. 80
  • Piyano sonatı No. 6 La majör, Op. 82
  • Piyano sonatı No. 7 Sib majör, Op. 83
  • Piyano sonatı No. 8 Sib majör, Op. 84
  • Cinderella, Op. 87, 3 sahnelik bale
  • Savaş ve Barış, Op. 91, 13 sahnelik opera
  • Yaylı Quartet No. 2 Fa majör, Op. 92
  • Flüt sonatı No.1 Re majör, Op. 94
  • Senfoni No. 5 Sib majör, Op. 100
  • Piyano sonatı No. 9 Do majör, Op. 103
  • Senfoni No. 6 Mib majör, Op. 111
  • Senfoni No. 7 in Do# minör, Op. 131

Dipnotlar[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ Şimdi Ukrayna'da

Ayrıca bakınız[değiştir | kaynağı değiştir]

Dış bağlantılar[değiştir | kaynağı değiştir]