Sıfatsız anarşizm

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Atla: kullan, ara

Sıfatsız anarşizm, tarihçi George Richard Esenwein'in cümleleriyle "anarşizmin bir sıfatla tanımlanmamış formudur, yani komünist, kollektivist, mutualist veya bireyci gibi belirleyici sıfatların olmadığı bir düşünce akımı. Diğerleri için ... [Anarşizm (önadsız)] sadece, farklı anarşist ekollerin bir arada varolmasına tolerans gösteren bir tutumu ifade eder."[1] Bu düşünce farklı anarşist ekoller arasında ortak noktaları vurgular ve bunları anti otoriter inançlar çevresinde birleştimeyi amaçlar. İfade Küba doğumlu Fernando Tarrido del Mármol tarafından 1889 kasım ayında, farklı anarşist hareketler arasında şiddetli tartışmaların yaşandığı bir dönemde, tarafları uzlaşmaya çağrısı sırasında kullanılmıştır. [2]

Voltairine de Cleyre (başlangıçta kendini bireyci anarşist olarak ifade etmiş sonra ise çağdaş herhangi bir ekolle kendini tanımlamamakla birlikte anarşizmin kollektivist eğilimlerine yaklaşmış) anarşizm (önadsız) akımın bir temsilcisidir.[3] Cleyre'e göre "sosyalizm ve komünizm her ikisi de belirli bir düzeyde ortak eylemi ve yönetim organını gerektirir ki bu anarşizm idealiyle tam anamıyla tutarlı olmayan yeni yönetimsel düzenlemeleri doğurur." ayrıca Cleyre "Mülkiyete dayanan bireycilik ve mutualizm benim özgürlük anlayışıma uyuşmayan bir özel polisin gelişimini içerir." [4] sözleriyle diğer akımlarla arasındaki ayrışma noktalarını vurgular, ancak sözlerini bu hareketleri anarşist olmayan hareketler olarak tanımlamaya kadar götürmemiştir.

Ekolün diğer bir temsilcisi Errico Maletesta, anarşistlerin hipotezler üzerine çatışmaya girişmek gibi bir lüksünün olmadığını söyleyerek anarşizmi (önadsız) bütünleştirici bir hareket olarak savunmuştur.[5] Ekolün çağdaş temsilcisi olarak Fred Woodworth kabul edilir. [6]

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ Esenwein, George Richard "Anarchist Ideology and the Working Class Movement in Spain, 1868-1898" [p. 135]
  2. ^ Avrich, Paul. Anarchist Voices: An Oral History of Anarchism in America. Princeton University Press, 1996, sf. 6
  3. ^ "The best thing ordinary workingmen or women could do was to organise their industry to get rid of money altogether…Let them produce together, co-operatively rather than as employer and employed; let them fraternise group by group, let each use what he needs of his own product, and deposit the rest in the storage-houses, and let those others who need goods have them as occasion arises." Voltairine De Cleyre, "Why I Am an Anarchist"
  4. ^ "There is nothing un-Anarchistic about any of [these systems] until the element of compulsion enters and obliges unwilling persons to remain in a community whose economic arrangements they do not agree to."
  5. ^ quoted by Max Nettlau, A Short History of Anarchism [p. 198-9]
  6. ^ "I have no prefix or adjective for my anarchism. I think syndicalism can work, as can free-market anarcho-capitalism, anarcho-communism, even anarcho-hermits, depending on the situation. But I do have a strong individualist streak.
    – From an interview with Fred Woodworth in Anarchist Voices: An Oral History of Anarchism in American by Paul Avrich (2006). Page 475