Süleyman bin Abdülmelik

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Atla: kullan, ara
Süleyman bin Abdülmelik
سليمان بن عبد الملك
Emevi Halifesi
Hüküm süresi 715 – 717
Önce gelen I. Velid
Sonra gelen Ömer bin Abdülaziz
Tam adı Ebu Eyyub Süleyman bin Abdülmelik bin Mervan bin el-Hakem el-Ümevi
Doğum tarihi 675
Ölüm tarihi 717
Hanedan Emevî Hanedanı
Babası Abdülmelik
Annesi Vellade bint Abbas bin Caz

Süleyman bin Abdülmelik (Arapça: سليمان بن عبد الملك‎; d. 675 - ö. 717) yedinci Emeviler devleti halifesidir. Kardeşi I. Velid yerine halife olmuş ve sonra 715 ile 717de döneminde iki yıl beş ay süren halifelik yapmıştır. Yerine halife olarak kuzeni Ömer bin Abdülaziz gelmiştir.

Halifelikten önceki yaşamı[değiştir | kaynağı değiştir]

Kardeşi halife iken Süleyman Filistin eyaletinin valiliğini yapmaktaydı. O sırada Arap kabileleri arasındaki kabile siyasetleri ve kabilelerin kurdukları gruplar arasında, Süleyman devamlı Yemeni kabileler grubunu tutup koruyarak onlara destek verdi. Özellikle Haccac ile Süleyman arasında şiddetli bir rekabet ve devamlı çatışma bulunmaktaydı.

Yezid bin Muhalleb, Haccac'ın elinden kactıktan sonra Filistin'de Süleyman'a sığındı ve Süleyman onu bir mülteci olarak kabullendi. Ama Haccac, halife olan Velid'e baski yaparak, Bin Muhalleb'in kendisine gönderilmesini istedi. Halife Velid de Süleyman'a Yezid bin Muhalleb'i zincir altında Haccac'a göndermesi için emir verdi. Süleyman kendi oğlunu da Yezid bin Muhalleb ile birlikte zincire vurdu ve ikisini birlikte Velid'e gönderdi. Bunlar Velid'e Süleyman tarafından hazırlanmış bir mektubu Velid'e verdiler. Bu mektubinda Süleyman, Yezid bin Muhalleb'e mültecilik hakkı tanıdığını ve Yezid bin Muhalleb'in bu sığınma hakkının Velid tarafından da teyid edilmesini istemekteydi. Velid bunu kabiul etti; Yezid'in multecilik hakkını onayladı. Velid Haccac'a bir mektup yazıp durumu anlatan bilgiyi verdi ve neden onun isteğini kabul etmediğini ona açıkca bildirdi. Bu olay Haccac ile Süleyman bin Abdülmelik'in arasının ne kadar bozuk olduğunu ve aralarındaki şiddetli rekabete bu olayın katkısını iyice ortaya koymustur.[1]

Horasan'da Kuteybe bin Muslim isyanı[değiştir | kaynağı değiştir]

Süleyman'in kardeşi olan I. Velid'in 715de ölümünde Velid'in 19 tane erkek çocuğu bulunmakta idi; ama Velid bunlardan sadece Abdulaziz'i kendine varis olarak görmekteydi. Süleyman bin Abdulmelik'in halife olmasına Haccac ve Horasan valisi Kuteybe bin Muslim karşı çıkması beklenmekteydi. Ama Haccac Velid'den önce öldü ve sadece Kuteybe bin Muslim Süleyman'a önemli karşıt olarak kaldı.

Suleyman bin Abdulmelik halife olmasindan hemen sonra Haccac'ın yarattığı ikiliği ortadan kaldırmak için bazı tedbirleri aldı. Sind'in fethini sağlayan Muhammed bin Kasım'ı Haccac'ın adamı olması dolayısıyla Sind valiliğinden azletti. Onun yerine eyalet valisi olarak desteklediği Yemeni sülaleden olan El Muhallab'in oğlu Azdi'yi atadı. Bu yeni Sind eyaleti valisinin pasif kalması Emevi devletinin doğu sınırlarında ilerlemesini durdurdu ve Emevilerin prestijini azlattı.

Haccac tarafindan tayin edilmis diğer bir eyalet valisi Horasan valisi olan Kuteytbe bin Muslim idi. Kuteybe, açıkca Süleyman bin Abdülmelik'in halife olmasına karşıt çıkıp Velid'in oğlu Abdülaziz'in halife olmasını istemişti. Kuteybe yeni halifenin kendi yerine Yezid bin Muhalleb'i tercih edip Horasan valisi olarak tayin edeceğini beklemekteydi. Bunun üzerine kendi durumunu korumak isteyen Kuteybe bin Muslim Şam'daki Emevi halifesi aleyhine isyan bayrağı acti ve devletin doğu sınırında bulunan Arap ordularını bu isyana katılmaya davet etti. Fakat diğer Arap kabile ve ordularının kendine katılacağı hesapları doğru çıkmadı. Önemli Arap kabileleri olan Azd ve Temim Kuteybe onları önceden gücendirdiği için ona düşmanca tavır aldılar. Kuteybe kendi ordusuna dahil olan fakat taraf değiştirmek isteyen bir asker tarafından atılan bir ok ile öldürüldü. Emrin altındaki nisbeten küçük isyankar ordu da hemen ortadan kaldırıldı. Kuteybe bin Muslim ve 11e yakın taraftarının kesik başları Şam'a Halife Süleyman bin Abdülmelik'e gönderildi. Böylece Buhara, Semerkant ve Kaşgar'ı Emevi devleti adına fetheden büyük bir kahraman Arap komutanı ortadan kaldırılmış oldu.[2]

Konstantinopolis'in Mesleme bin Abdülmelik tarafından kuşatılması[değiştir | kaynağı değiştir]

717 sonbaharında Halife Süleyman bin Abdülmelik büyük bir Emevi donanmasi ile birlikte karadan kardeşi Maslama bin Abdülmelik komutasında bir Arap kara ordusunu Konstantinopolis'i kusatıp fethetmek üzere gönderdi. Bizans bir hükümet krizi geçirmekte idi ve II. Theodosios tahttan indirilmiş ve gaspcı bir imparator olarak görülen ve İsauralı lakabına rağmen basit bir köylü çocuğu asıllı olan III. Leo İsauryalı Bizans imparatorluk tahtını yeni eline geçirmişti. III. Leo tahtı eline geçirmek için çok ihtiraslı ve her türlü hileye başvuracak bir kişi olarak tarihe geçmiştir. Tahta geçmek için Arap halifesi Süleyman ile anlaştığı bazı tarihçilerce bildirilmektedir. Fakat III. Leo verdiği söze uymayıp şehri bir kuşatmaya karşı iyi hazırlamıştı. Bu kuşatma beklenenden uzun sürüp kış ayları girince şehri kuşatan Arap ordusunun hazırlıksızlığı, iaşe ve levazım eksikliği iyice ortaya çıktı. Şehri kuşatan Arap ordusu hayvanlarına yem ve kendileri için yiyecek bulamadıkları için atlarını kesip yemek zorunda kaldılar. Hazırlıksız Arap ordusu ve donanması içinde fena hava şartları büyük insan kaybına sebep oldu. Bu sefer ilkbaharda Bulgarlar, zayıflamış kuşatıcı Arap ordusu üzerine hücum ettiler ve Araplar tekrar büyük zayiat verdiler. Ağustos 718'de Maslama kuşatmanın bırakılarak kara ordusunun karadan ve donanmanın denizden üslerine dönmesi emrini verdi. Kara ordusu pek önemli zayiat vermeden Anadolu'dan geçerek Suriye'ye çekilmeyi başardı. Ama Arap donanması bir seri yaz fırtanalarına tutuldu. Sonunda çok buyuk bir gemi filosundan ancak 5 gemi üs limanına dönebildi.[3]

Taberistan ve Gürgan'ın fethi[değiştir | kaynağı değiştir]

Hazar Denizi'nin guney-doğu köşesinde olan Gürgan bölgesine göçebe Türkmenler gelip yerleşmeye başlamıştı. Bu yeni göçmenler ile yerli İranlı halk arasında çatışmalar ortaya çıkmış ve bölge bir terör ve talan alanına dönüşmüştü. İkinci halife Osman bin Affan bu karışıklıklara bir son vermek için bir Arap ordusunu Gürgan'a göndermiş ve bu ordu başarı kazanıp bölgede düzen ve barışı sağlamıştı. Fakat Emeviler döneminde Gürgan'da karışılik tekrar ortaya çıktı. Bölge ahalisi eski dinlerine dönmeye başladılar. Durum o kadar kötüye gitmişti ki Haccac'ın, ünlü Arap komutanı Kutaybe'ye bu bölgeye vali olarak tayin edilmemeyi tavsiye ettiği bildirilir.

Süleyman bin Abdulmelik bu sefer yeni Horasan valisi atanan Yezid bin Muhalleb'e Taberistan ve Gürgan bölgelerini fethedip kargaşılıkları ortadan kaldırma emir ve yetkisi verdi. Bir Arap ordusu üzerlerine geldiği zaman Gürgan halkı Müslümanlığı kabul etmeyi ve birkaç yüz bin dirhem yıllık tazminata vermeyi kabul ettiler. Fakat Arap ordusunun bölgeden uzaklaştığında Müslüman olmadan önceki eski inançlarına geri döndüler. Yezid bin Muhalleb Horasan ordusuyla hem Gürgan hem de Taberistan'ı tümüyle eline geçirmeyi başardı. Bu askeri bir sefer olduğu için yağma ve talan etme ile kendine büyük bir servet de yaptı. Yezid bin Muhalleb bu Gürgan ve Taberistan seferlerinden sonra Horasan'dan alınarak Irak eyaleti valiliğine atandı. Yerine Horasan valisi olarak Abdülmelik bin Muhalleb getirildi.[1]

Yezid bin Muhalleb yağma ve talan ile eline geçirdiği serveti Irak valiliği sırasında aldığı rüşvet, verdiği hukukî hükümler üzerinden aldığı yüzdelik kaza hakkı ve halka yüklediği yüksek harçlar ile artırmaya koyuldu. Yezid bin Muhalleb yolsuzlukları hakkında söylentiler her tarafa yayıldı. Bu söylentiler ta Şam da halife Süleyman'ın kulağına erişti. Süleyman bin Abdülmalik valisi olan Yezid bin Muhalleb'i sevip tutmakla beraber, halkın şikayetlerinden dolayı ona karşı tedbirler almak kararı aldığı bilinmektedir. Fakat tam bu sırada beklenmedik bir şekilde Halife Süleyman bin Abdulmelik öldü.

Varis seçimi ve ölümü[değiştir | kaynağı değiştir]

Süleyman bin Abdülmelik ölümünden çok kısa zaman önce bir oğlunu halifeliğe valiaht olarak seçmek istemişti. Fakat oğullarının yaşları halifelik görevini yüklenemeyecek kadar küçüktü. Onların ileride halife olma sırası gelmesi için kardeşinin oğlu olan Ömer bin Abdülaziz ile anlaşti ve varis olarak Ömer bin Abdülaziz'i seçtiğini bir kararla açıkladı. Süleyman bin Abdülmelik Ekim 717de Dabık'ta öldü.

Emevi halifeleri arasında, nasıl Velid imara önem veren bir halife olarak bilinmekteyse, Süleyman da harem hayatına ve kadınlara düşkünlüğü üzerine aynı derecede ün yapmıştı. Buna karşılık yerine halife olarak geçen Ömer bin Abdülaziz dindarlığı ve adaleti ile bilinmektededir.

Ayrıca bakınız[değiştir | kaynağı değiştir]

Kaynaklar[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ a b Muhammad ibn Jarir al-Tabari (ed. Ehsan Yar-Shater çev. David Stephan Powers)(1989-2007) The History of al-Ţabarī 40 Cilt, Albany: State University of New York Press ISBN 0-88706-563-5 (Cilt 24) (İngilizce)
  2. ^ Muir, William (1924), The Caliphate; Its Rise, Decline and Fall, Edinburgh, Bölüm 52. Websitesi: [1] (İngilizce) (Erişim tarihi: 30.8.2009
  3. ^ Norwich, John Julius (1988), Byzantium: The Early Centuries, Londra:Penguin ISBN 0-14-011447-5 (İngilizce) say. 717-718

Dış bağlantılar[değiştir | kaynağı değiştir]

  • Hitti, Philip H. (çev. Salih Tuğ),(1968) Siyasi ve Kültürel İslam Tarihi (IV Cilt), İstanbul:Boğaziçi Yayınları.
  • Çağatay, Neşet (1993),Başlangıcından Abbasilere Kadar (Dinî-İçtimaî-İktisadî-Siyasî Açıdan) İslam Tarihi , Ankara:Türk Tarih Kurumu ISBN 9751605342
  • Üçok, Bahriye (1979) İslam Tarihi Emeviler- Abbasiler, Devlet Kitaplari, Ankara: Milli Eğitim Basımevi (1.Basım:1968)
  • Muir, William (1924), The Caliphate; Its Rise, Decline and Fall, Edinburgh, Bölüm 52. Websitesi: [2] (İngilizce) (Erişim tarihi: 30.8.2009)
  • Muhammad ibn Jarir al-Tabari (ed. Ehsan Yar-Shater çev. David Stephan Powers)(1989-2007) The History of al-Ţabarī 40 Cilt, Albany: State University of New York Press ISBN 0-88706-563-5 (Cilt 24) (İngilizce)
  • [3] Fransızca Wikipedia Sulayman_ben_Abd_al-Malik maddesi (Fransızca) (Erişim tarihi: 30.8.2009)
  • [4] İngilizce Wikipedia Sulayman ibn Abd al-Malik maddesi (İngilizce) (Erişim tarihi: 30.8.2009)
Süleyman bin Abdülmelik
Resmî unvanlar
Önce gelen
I. Velid
Emevi Halifesi
715 - 717
Sonra gelen
Ömer bin Abdülaziz