Muallim Naci

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Atla: kullan, ara

Muallim Naci (d, 1850, İstanbul - ö. 1893, İstanbul) Türk yazar ve şair.

Hayatı[değiştir | kaynağı değiştir]

Muallim Naci 1850 yılında İstanbul'da doğdu. Asıl adı Ömer'dir. Babasının ölümü üzerine dayısının yanına Varna'ya gitti. Orada medrese öğrenimi gördü. Varna Rüştiyesi'nde öğretmenlik yaptı. Sait Paşa'nın özel katibi olarak Rumeli ve Anadolu'nun birçok kentini dolaştı. İstanbul'a geldi. Memuriyetten istifa etti. Tercüman-ı Hakikat gazetesinde edebiyat sayfasını yönetmeye başladı. Başka gazetelerde çalıştı. Galatasaray Lisesi ve Mekteb-i Hukuk'ta edebiyat öğretmeni olarak çalıştı. Yaşadığı dönemde, Recaizade Ekrem ekolüne karşı klasik edebiyatı savundu. Aruzu ustalıkla kullandı. Servet-i Fünûncuları etkiledi. Şiirinin yanında edebiyat tarihi ve sözlük çalışmalarıyla da ilgi çekti. Ünlü bir üstattı.

Fatih ilçesinde, Karagümrük ile Balat bölgeleri arasında, adını taşıyan bir ilköğretim okulu bulunmaktadır. 1893 yılında 13 Nisan'da öldü ve II. Mahmut Türbesi haziresine gömüldü.

Eserleri[değiştir | kaynağı değiştir]

Şiirleri[değiştir | kaynağı değiştir]

  • Terkib-i Bend-i Muallim Naci
  • Ateşpare (1883)
  • Şerâre (1884)
  • Fürûzan (1885)
  • Sümbüle (1889)
  • Köylü Kızların Şarkısı

Eleştiriler[değiştir | kaynağı değiştir]

  • Muallim (1887)
  • Demdeme (1886)

Anıları[değiştir | kaynağı değiştir]

  • Medrese Hatıraları (1885)
  • Ömer'in Çocukluğu (1890-1969)

Sözlük[değiştir | kaynağı değiştir]

  • Lügat-ı Naci (1891-1978)

Araştırmaları[değiştir | kaynağı değiştir]

  • Osmanlı Şairleri (1890-1986)
  • İstilahât-ı Edebiyye (1890-1984)
  • Esâmi (1890)

Mektupları[değiştir | kaynağı değiştir]

  • Muhaberat ve Muhaverat (1884)
  • Şöyle Böyle (1884)
  • Mektuplarım (1886)

Oyun[değiştir | kaynağı değiştir]

  • Heder (ölümünden sonra, 1909)