Meiji dönemi

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Atla: kullan, ara

Meiji dönemi (明治時代 Meiji-jidai?) veya Meiji devri, İmparator Meiji’nin 45 yıllık saltanatını kapsar, Gregoryen takvimine göre 23 Ekim 1868’den 30 Temmuz 1912’ye kadar sürmüştür. Bu süre zarfında Japonya çağdaşlaşmıştır ve dünyada güçlü bir statüye yükselmiştir. Bu devrin adı (年号, nengō) “Aydınlanmış Yönetimin Dönemi”dir.

1912’de İmparator Meiji’nin ölümünden sonra İmparator Taishō tahta oturdu ve Taishō dönemi başladı.

Meiji Restorasyonu ve İmparator[değiştir | kaynağı değiştir]

3 Şubat 1867’de 15 yaşındaki Mutsuhito babası İmparator Kōmei’nin yerini aldı ve “aydınlanmış yönetim” anlamına gelen Meiji’nin yeni dönemi ilan edildi. 1868’in Meiji Restorasyonu, Tokugava Şogunluğu'nun 265 yıllık feodal rejimine son verdi.

İlk reform 1868’de ilan edilen Beş Maddeli Yemin idi. Bu yemin, ahlakı arttırmak ve yeni hükümet için finansal destek kazanmak amacıyla Meiji liderlerinin genel bir beyanatı niteliğindeydi.

  1. Establishment of deliberative assemblies
  2. Involvement of all classes in carrying out state affairs
  3. The revocation of sumptuary laws and class restrictions on employment
  4. Replacement of "evil customs" with the "just laws of nature" and
  5. An international search for knowledge to strengthen the foundations of imperial rule.

Yemin Fermanı'ndaki ima, bakufunun seçkin politik yönetiminin sonlandığı ve yönetime daha demokratik bir katılımın amaçlandığı idi. Yemin Fermanı'nı yerine getirmek için 11 fıkralı bir anayasa hazırlandı. Yeni Devlet Şûrası, yasama yetkisi olan organlar ve asiller ile memurların mevki sistemlerinin oluşturulmasının yanı sıra çalışma imtiyazını dört yılla sınırladı, gizli halk oylamasına izin verdi, yeni bir vergi sistemi hazırladı ve yeni yerel yönetim kanunları düzenledi.

Edo sonu ve Meiji başlangıç dönemiyle ilgili diziler[değiştir | kaynağı değiştir]