Kebîr

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Atla: kullan, ara

Kebîr (Arapça الكبير), İslam'da bir kavram olan ve Kur'an'da geçen Allah'ın 99 adından biridir.

Anlamı[değiştir | kaynağı değiştir]

Kebîr, büyük, yüce anlamında olup Allah'ın kâinatı hüküm ve kudretiyle idâre eden, herşeyi hükmü altına alan olduğunu belirtir ve pek büyük demektir.

Adın geçtiği Kur'an âyetleri[değiştir | kaynağı değiştir]

Allah'ın bu adı şu Kur'an âyetlerinde geçmektedir:

  • (13:9) Allah görünmeyeni de bilir, görüneni de. Büyüktür ve yücelerden yücedir.
  • (22:62) (Bu sonsuz güç şundandır:) Çünkü Allah, varlığı kendinden olan Hak'tır. Müşriklerin O'nu bırakıp da tapındıkları putlarsa hep bâtıldır. Şüphesiz Allah, yücedir, büyüktür.
  • (31:30) Bu da şundandır ki, Allah hakkın ta kendisidir. (İnsanların) O'ndan başka taptıklarıysa mutlaka bâtıldır. Şüphesiz ki Allah çok yücedir, çok büyüktür.
  • (34:23) Allah'ın huzurunda şefaat da fayda vermez. Ancak izin verdiği kimseninki müstesnâ. Nihâyet kalblerinden dehşet giderildiği zaman "Rabbiniz ne buyurdu?" derler. (Şefaat sâhipleri de): "Hakkı söyledi" derler. O, her şeyden yüksek ve büyüktür.
  • (40:12) (Onlara şöyle cevap verilir): "Bu azâb size şundandır: Tek Allah'a dâvet edildiğinizde inkâr ettiniz. Ama O'na ortak koşulunca inandınız. Artık hüküm, o yüce ve büyük Allah'ındır."

Dış bağlantılar[değiştir | kaynağı değiştir]