Marduk

Vikipedi, özgür ansiklopedi

Bereketli Hilal mit dizisi
Mezopotamya mitolojisi
Levanten
Arap mitolojisi
Yezidilik
Mezopotamya
Enlil - 7 Tanrı
Annuna ve Diğerleri
Kahramanlar
İblisler&Canavarlar
Babil mitolojisi
Marduk Tiamat Agasaya Apsû Bel Kingu Mummu	Nabu Namtar Nintu Sarpanit Tammuz Enûma Eliş Atra-Hasis
ekle

(Marduk) isimli sözde Babil Tanrısı; İslami Kaynaklarca Mikail isimli Melek kavramını hatırlatır. Sümer ve Babil inancına göre Mardukun gökyüzünde (Cinler ve Melekler Aleminde) bazı küçük Tanrılarla savaşı olur ve Marduk kötü niyetli Tanrıyı ve ordusunu yener,onu yer altına hapseder. Marduk ismi Şeytan tarafından ,Aslında Mikail isimli Meleğin yerine kullanılmıştır..

Mikail isimli Allaha sadık kul olan Mikail Meleği Allaha karşı gelmez. Ancak İblis Azazil (Şeytan), Kendisini Mikailin yerine koyarak kendisini Baş Tanrı olarak tanıtmıştır İnsanlara. Bu İblis Yahudilerede kendisini Yehova olarak tanıtmıştır. Eski Mısırlılara da (Amon-_Ra) olarak tanıtmıştır. Asıl gerçek Tek Tanrının adı Allahtır. Mikail ve Cebrail sadık melekler Tek Tanrının emrinde kulluk yaparlar. Tanrılık iddiasında bulunmazlar.

Ama İblislerin başı olan Azazil ve, belli bir Asi melek grubu Şeytani güçler olarak kıyamete kadar serbestçe insanları kandırmaya devam edeceklerdir.Dünyadaki tabiat olaylarını bitkilerin yetişmesini o Mikail yönlendirir,ama İblis Azazil (şeytan) sahiplenir.. Yani bu durumda: Şeytan nasıl ki,Tek olan gerçek Tanrıya karşı ("Ey Tek olan Gerçek Tanrı ,sen gök yüzünün (Cinler ve Melekler Aleminin) Tanrısısın, bende Dünyanın İnsanların Tanrısıyım") diyerek meydan okuduğunu ve Allaha asi geldiğini biliriz.

Marduk isimli bilinen Mikail Meleği ,2011 yılında ikinci Nuh Tufanını yaratacaktır,Ama Babil inancına göre bu işi Marduk yapacak.bu Melek isimleri bir gezegene yada göktaşınada verilmiştir.Dünyaya 2011 de çarpacağı sanılmaktadır.ama aslı yoktur. -Kaynak:galaktikinsan@mynet.com Diğer özel yorumlar: Marduk (Akadça'daki Sümerce yazılışı AMAR.UTU (güneşsel dana), tevrat'ta Merodach), antik Mezopotamya'daki geç dönem tanrılarından birinin adı. Babil şehrinin baş tanrısıydı; Hammurabi zamanında Babil, Fırat vadisinin politik merkezi olduğunda, Babil panteonunun başı olarak Marduk'a tapınılmaya başlanmıştır. Babil yaratılış destanı olan Enûma Eliş'te tanrıların en büyüğü ilan edilmiştir.

Lakabı “Büyük Efendi, dünyanın ve cennetin efendisi” idi. Gücünün, her zaman fakir insanlara yardım etme ve kötüleri cezalandırmada kullandığı bilgeliğinde saklı olduğuna inanılırdı.

Mardok olarak da okunabilir. Bereket tanrısıdır ve sembolu mer-doğ (bağ belidir) ileriki tarihlerde bu mazda olarak değişecektir.Bu tanrıya inanalardan biride mardailar yani Mardinlilerdir (Merd-inliler). Daha sonra (r fonetiğinin düşmesi ile) Medlere dönüşmüş olma ihtimali vardır.

Mezopotamya dininde Babil'in büyük koruyucu tanrısıdır.Bu özelliğiyle sonunda Bel'le özdeşleştirilmiştir. Eskiçağ çok tanrılıcığında Marduk özel bir yeri olan en büyük tanrılardan biridir. İlkin tarım tanrısıydı, sonra M.Ö. 20. yüzyılda kral Hamurabi tarafından en yüce tanrı derecesine yükseltildi, daha sonra M.Ö. 16. yüzyılda kral Buhtunnasr (Nabuhodonosor) tarafından tektanrı sayıldı.

Bu açıdan bakınca Marduk tektanrıların ilkidir, Mısır'lı IV. Amenotep'in tektanrısı Aton (M.Ö. 12. yüzyıl) ve Musa'nın tektanrısı Yehova (M.Ö. 12. yüzyıl) tarihsel süreçte onu izlemektedirler. Ne var ki Buhtunnasr, Marduk'un tektanrı olduğu inancını sadece kendi taşımış, ulusuna yaymak gücünü gösterememiştir. Marduk'un büyük önemi, bugün dünya uluslarını etkileyen üç büyük dine (Yahudilik, Hristiyanlık, Müslümanlık) kaynaklık etmiş olmasıdadır. İnançsal tarihi M.Ö. 4. binyıla kadar iner. Eski Mezapotamya inançlarında o, özdeğe biçim veren ve detayı yaratan tanrı sayılmaktadır. Balçıktan insanı yaratan odur. Tarım tanrısı olduğundan ötürüde marru (bel küreği)'yla simgelenmiştir. Sümerler Amoritlere yenilince Marduk tanrı Enlil'in de yerini almış ve bütün tanrıların en büyüğü sayılmıştır.

Sümerlerin Enuma Eliş (Gökyüzünde) sözcükleriyle başlayan ve bundan ötürü bu adla anılan uzun yaratılış şiiri, Marduk'un baştanrılığını şöle anlatır (Kimi incelemeciler Marduk'un bu şiire sonradan sokulduğunu ileri sürmüşlerdir): İlk kaosun canavarı Tiamat'ı(tuzlu suların kişileşmesi) yendikten sonra "yeryüzünün ve göğün tanrılarının efendisi" olur. İnsanlarla birlikte bütün doğa, varlığını ona borçludur.

Krallıkların ve uyruklarının yazgısı onun elindedir. Yeryüzünü de Kingu'nun kanıyla yoğurup elde ettiği balçıktan ilk insanı meydana getirmiş. Babil Kralı Hamurabi ünlü yasalarını kendisine dikke ettirenin Marduk olduğunu söyler, Marduk burada adelet tanrısı Şamaş kişiliğindedir. İncelemeci Samuel Reinach, Hamurabi yazılarıyla Yahudi yasaları arasındaki benzerliğe işaret ederek, Marduk'u Yehova'yla aynılaştırır.

Babil'deki en önemli Marduk tapınakları, Esagila ve tepesinde bir Marduk tapınağı bulunan Etemenanki adlı ziggurattı. Esagila'da her yeni yıl şenliğinde Enuma eliş şiiri okunurdu. Marduk'un karısı olarak en sık anılan tanrıça Zarpanit ya da Zarbanit'ti (Zarpan Kentinin Kadını). Marduk'un yıldızı Jüpiter, kutsal hayvanları ise at, köpek ve özellikle çatal dilli canavardı.

Marduk en eski anıtlarda, elinde üçgen bir kürek çapayla betimlenir; bunun bereketi ve birlikteliği simgelediği düşünülür. Yürürken ya da savaş arabasına binmiş durumda da betimlenir. Giysisi yıldızlarla süslüdür. Elinde bir asa vardır; ayrıca yay, mızrak, ağ ya da yıldırım taşır. Asur ve Pers kralları da yazıtlarda Marduk ve Zarpanit'i saygıyla anmışlar, ikisinin birçok tapınağını yeniden yaptırmışlardır.

[değiştir] Kaynakça

Dünya İnançları Sözlüğü / Orhan Hançerlioğlu / Remzi Kitabevi Ayrıca BKNZ : http://nibiru-is-coming.blogspot.com/