Helenistik felsefe

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Atla: kullan, ara

Antik Çağ Yunan Felsefesinde Aristoteles'ten itibaren Yeni Platonculuk'un ortaya çıkmasına kadar geçen döneme Hellenistik Felsefe adı verilir.

Hellenistik Dönemdeki felsefe okulları[değiştir | kaynağı değiştir]

Pisagorculuk[değiştir | kaynağı değiştir]

Pisagor tarafından geliştirilen ezoterik ve metafizik inançlar sistemi olan Pisagorculuk, Hellenistik felsefedeki hemen hemen tüm okullar üzerinde bir etkiye sahiptir. Biri daha çok matematik ve bilime diğeri ise daha çok Pisagor'un ezoterik öğretilerine dayanan fakat ikisinde de ortaklıklar bulunan iki tip Pisagorculuk gelişmiştir.

Sofizm[değiştir | kaynağı değiştir]

Antik Yunan’da MÖ 5. yüzyılın ikinci yarısından MÖ 4. yüzyılın başlarına değin para karşılığı felsefe öğreten gezgin felsefecilerin (sofistler) oluşturdukları akıma bilgicilik denir.

Kinizm[değiştir | kaynağı değiştir]

Sofist Gorgias'ın ve daha sonra da Sokrates'in öğrencisi olan Antisthenes'in öğretisi olan Kinizm MÖ 4. yüzyıldan MS 5. yüzyıla kadar devam etmiştir. Kiniklerin temel etik ilkesi erdemdir ve onlara göre erdem insanın özgürlüğünü ve kendi iç bağımsızlığı ile yaşamını sürdürmesidir. Bununda zenginlik, güç, iktidar, şan, şöhret gibi tüm dünyevi hazlardan uzak durmakla sağlanabileceği görüşündedirler.

Kirene Okulu[değiştir | kaynağı değiştir]

Platonizm[değiştir | kaynağı değiştir]

Peripatatik Okul[değiştir | kaynağı değiştir]

Septisizm[değiştir | kaynağı değiştir]

Epikürcülük[değiştir | kaynağı değiştir]

Stoacılık[değiştir | kaynağı değiştir]

Eklektisizm[değiştir | kaynağı değiştir]

Hellenistik Dönemde Musevilik[değiştir | kaynağı değiştir]

Yeni Pisagorculuk[değiştir | kaynağı değiştir]

Hellenistik Dönemde Hristiyanlık[değiştir | kaynağı değiştir]

Yeni Platonculuk[değiştir | kaynağı değiştir]

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

  • Gökberk, Macit, Felsefe Tarihi, Remzi Kitabevi