Helios

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Atla: kullan, ara

Helios, Antik Yunan’da, Hyperion ve Theia’nın oğlu olan Güneş Tanrısı olup yüzü Apollon’a benzemektedir.

Bazen sadece baş kısmına, bazende çıplak olarak tüm vücudu elinde bir küre tutarken ya da quadriga içinde gökyüzünde olarak özellikle Rodos sikkelerinde rastlanılmaktadır. Güneşe tapınma, Yunanlılar tarafından benimsenmiş olmakla birlikte Pers kültüründe daha güçlüydü. Anabasis’te, Antik Ermenistan’da atların güneşe kurban edilmesi geleneğinden bahsedilmektedir:

“Ganimet aldığı yaşlı atlardan birini semirttikten sonra kurban etmesi için ona verdi. Bu atın güneşe adandığını duymuştu ve yolda yorgunluktan ölmesinden korkmaktaydı” (IV. 5. 35) Helyum elementinin adı da Helios`tan gelmektedir.

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

  • Özhan Öztürk. Karadeniz: Ansiklopedik Sözlük. 2. Cilt. Heyamola Yayıncılık. Istanbul. 2005. ISBN 975-6121-00-9.
  • KSENOPHON. (1998), Anabasis. Sosyal Yayınlar. 2. Baskı. İstanbul
  • WHITE, J. W. & MORGAN, M. H. (1896), An illustrated Dictionary to Xenopon’s Anabasis. Ginn & Company. Boston