Bedir Muharebesi

Vikipedi, özgür ansiklopedi
(Bedir Savaşı sayfasından yönlendirildi)
Atla: kullan, ara

Koordinatlar: 23°44′K 38°46′D / 23.733°K 38.767°D / 23.733; 38.767

Bedir Muharebesi
Badr campaign.svg
Tarih Miladi 13 Mart[kaynak belirtilmeli] 624 / Hicri 2, 17 Ramazan
Bölge Bedir, Medine'nin güneybatısı 130 km
Sonuç Müslümanların kesin zaferi
Taraflar
Müslüman (Medine) Kureyş (Mekke)
Komutanlar
Muhammed
Hamza bin Abdülmüttalib
Ali bin Ebu Talib
Ebu Cehil 
Utba bin Rabia 
Ümeyye bin Halaf 
Güçler
313 Piyade & Süvari: 2 At ve 70 deve 900 Piyade & Süvari: 100 At ve 170 deve
Kayıplar
14 70 (43-70 esir)

Bedir Muharebesi veya Bedir Savaşı, 13 Mart 624 M. (17 Ramazan 2 H.) tarihinde Müslümanların, Mekke'nin Kureyşli gayrimüslimleriyle yaptığı ilk savaşı.[1]

Nedenleri[değiştir | kaynağı değiştir]

Müslümanlar açısından savaşın en önemli nedeni, Kureyşlilerin kendilerini hicrete zorlamaları ve hicretten sonra geride bıraktıkları mallarını yağmalamalarıydı.[2]

Mekkeli Kureyşliler açısından bakıldığındaysa, Müslümanların, Mekkeli Kureyşlilerin kervanlarını yağmalamalarıydı, zira Mekke'deki hemen her ailenin kervanlarda bir hissesi vardı.[3] Bu da Mekkeli Kureyşliler arasında savaş için neden oluşturmaya yetmişti.

Muharebe[değiştir | kaynağı değiştir]

Hicretten sonra Müslümanlar, geride bıraktıkları mallarının yağma edilmesine misillemede bulunmak için Kureyş kervanlarına saldırılar düzenlediler. Bu saldırıların birinde Müslümanlar, içinde bin deve ve yarım milyon dirhem değerinde ticari mal bulunan bir kervanı hedef almak istediler. İslam Peygamberi Muhammed, bu sefer için orduyu topladı. Bedire'e giderken Ravhâ kasabasında bir kuyu yanında namaz kıldı, bu mekânda Mescid-i B'iri Ravhâ inşa edilmiştir.[1] Toplanan 305 kişi Peygamber komutasında Bedir yakınlarına gelerek kervanı beklemeye başladı. Ancak kervanın lideri Ebu Süfyan, Müslümanların kervanı beklediğini öğrendi ve Mekke'ye haber yolladı. Ayrıca kervanın yolunu da değiştirdi. Müslümanların kervana saldırmaya hazırlandığı haberini duyan Mekkeliler, Ebu Süfyan'ın tehlikenin atlatıldığını haber veren ikinci mesajına rağmen Müslümanların üzerine yürümeye karar verdiler.[4] Mekkeliler, oluşturdukları 950 kişilik kuvvetle Bedir'e doğru yola çıktılar.

İki ordu karşı karşıya gelince, Arap savaşlarında gelenek haline gelen "er dileme" (Mübareze) hadisesi için taraflar içlerinden üçer kişi seçtiler. Buna göre, İslam Ordusu'ndan Hamza, Ubeyde ve Ali ile; Utbe, Ubeyde bin Haris ve Utbe bin Rabia ile karşı karşıya geldi. Her üç çarpışmayı da Müslümanlar kazandı.[5]

Er dileme hadisesinden sonra savaş başladı. Peygamber'in savaşı idare etmesi için Bedir'e hâkim bir tepede gölgelik kuruldu, burada Mescid-i Arîş inşa edilmiştir.[1] Çarpışmaların ilerleyen aşamalarında Mekkeli Kureyşliler dağılma belirtileri gösterdi; komutanları Ebu Cehil öldürülünce de iyice dağıldılar.[6]

Kayıplar[değiştir | kaynağı değiştir]

Savaş Müslümanların zaferiyle sonuçlandı. Mekke Müşrikleri Ebû Cehil dahil 70 ölü 70 esir bırakıp kaçtılar. Müslümanlar 14 kayıp verdiler.[7]

Kur'an'da Bedir Savaşı[değiştir | kaynağı değiştir]

Bedir Savaşı (13 Mart 624, Cuma günü), Siyer-i Nebi

Kur'an'da Bedir Savaşı'yla ilgili ayetler şöyledir:

"Kendilerine savaş açılan Müslümanlara, zulme uğramaları sebebiyle cihad için izin verildi. Şüphe yok ki Allah'ın onlara yardım etmeye gücü yeter."(Hacc 13)

"And olsun, siz son derece güçsüz iken Allah size Bedir'de yardım etmişti. O halde Allah'a karşı gelmekten sakının ki şükretmiş olasınız."(Al-i İmran 123)

"Ey iman edenler! (Düşmana karşı) tedbirinizi alıp, küçük birlikler halinde, yahut topluca savaşa gidin."(Nisa 71)

"Eğer siz (Uhud'da) bir yara aldıysanız, şüphesiz o topluluk da (Karşıtılar da Bedir'de) benzeri bir yara almıştı. İşte (iyi veya kötü) günleri insanlar arasında (böyle) döndürür dururuz. (Bazen bir topluma iyi ya da kötü günler gösteririz, bazen öbürüne.) Allah, sizden iman edenleri ayırt etmek, sizden şahitler edinmek için böyle yapar. Allah, zalimleri sevmez."(Al-i İmran 140)

"Bildiğin gibi, Rabbin seni hak uğruna, öz yurdundan çıkarmıştı. Ve müminlerden bir grup tamamen isteksizdi. " (Enfâl 6) " O sırada Allah, iki gruptan birinin kesinlikle sizin olacağını vaat ediyordu. Ve siz, güçsüz ve silahsız olanın size düşmesini arzu ediyordunuz. Allah ise hakkı kendi kelimeleriyle tam bir biçimde ortaya koymayı ve küfre batmışların ardını-arkasını kesmeyi istiyordu." (Enfâl 7) "Diliyordu ki, kötülüğü temsil edenler istemese de hakkı ayan-beyan gözler önüne koysun, saçma ve tutarsız olanı hükümsüz kılsın." (Enfâl 8) "Hani siz, Rabbinizden yardım ve destek diliyordunuz; O, sizin dileğinize şöyle cevap vermişti: 'Hiç kuşkunuz olmasın, Ben size, meleklerden birbiri ardınca bin tanesiyle yardım ulaştıracağım.'" (Enfâl 9) "Allah bunu, sadece bir müjde olsun ve o sayede kalpleriniz huzur ve rahatlık bulsun diye yaptı. Yardım yalnız ve yalnız Allah katındandır. Hiç şüphesiz Allah Azîz'dir, Hakîm'dir" (Enfâl 10)

"Baskı ve şiddet kalmayıncaya ve din tamamen Allah'ın oluncaya kadar onlarla savaşın. Eğer (küfürden) vazgeçerlerse şüphesiz ki Allah onların yaptıklarını hakkıyla görendir."(Enfâl 39)

Kaynaklar[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ a b c Hicaz Albümü: Fotoğraflarla Kutsal Topraklar, Diyanet İşleri Başkanlığı, 2010, ISBN 975-19-3879-1
  2. ^ Hamidullah Muhammad, Hz. Peygamber'in Savaşları, Yeni Şafak, s. 32, ISBN 975-473-284-1
  3. ^ Suruç Salih, Peygamberimizin Hayatı, Nesil Yay., c. 2 s. 15, ISBN 975-408-020-8
  4. ^ Hamidullah Muhammad, a.g.e., s. 34
  5. ^ Suruç Salih, a.g.e., c. 2, s. 29
  6. ^ Suruç Salih, a.g.e., c. 2, s. 35
  7. ^ Diyanet.gov.tr