İnguşlar

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Atla: kullan, ara
İnguş
ГIалгIай Ghalghay
Ingush people mosaic.png
Önemli nüfusa sahip bölgeler
 Rusya 444,833 [1]
 Türkiye
 Kazakistan 16,893
 Belçika 8,000 [2]
 Norveç 3,000 [3]
 Irak 2,000
 Ukrayna 455

İnguşlar (İnguşça: галгай), Kuzey Kafkas halklarından biridir. Büyük çoğunluğu Rusya Federasyonu'yla komşu olan İnguşetya’da yaşar. İnguşlar, Müslüman’dır ve Çeçence ile yakın akraba bir dil olan İnguşça konuşurlar. İnguşlar, Sovyet döneminde Çeçen-İnguş Özerk Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti içinde Çeçenlerle bir arada yaşıyorlardı. Sovyetler Birliği'nin dağılmasından sonra Çeçenlerden ayrılarak İnguş Cumhuriyeti adıyal ayrı bir cumhuriyet oldular.

Kökleri[değiştir | kaynağı değiştir]

Bir inanışa göre İnguşların atalarının MÖ 10.000-8.000 yıllarından, Ortadoğu'daki Bereketli Hilal'den Kafkasya’ya göç ettilerd. Ali-Yurt ve Magas yakınlarında bulunan ve MÖ 6000-4000 yıllarına tarihlenen ait çanak ve çömlekler, ayrıca taş baltalar, cilalı taş aletler, kap kacak bö yerede çok eskilerden beri yerleşmelerin olduğunu gösterir.

Tarih[değiştir | kaynağı değiştir]

İnguşların tarihi Çeçenlerinkiyle yakından ilişkilidir. Her iki halkın atalarının Nahlar olduğunu kabul edilir. 7. yüzyıl Bizans kaynaklarında Nahların Kafkas Dağlarının yerli halkları olduğndan söz edilir. Nahlar, 15. ve 16. yüzyıllarda dağlardan kuzeydeki ovalık alanlara inmişlerdir. 16. yüzyılda nüfusun çoğunluğu İslam dinini benimsemiştir. Bu kabile, 18. yüzyılda Çeçen ve İnguş halkları olarak ayrılmışlardır.

İnguşlar, 1810 yılında Rusların yönetimi altına girdiler. II. Dünya Savaşı’nda Nazilerle işbirliği yapmaları olasılığı olduğu gerekçesiyle Kazakistan ve Sibirya’ya sürüldüler. Bu sırada İnguşların üçte ikisinin kırıldğı tahmin edilmektedir. 1950’lerde, Stalin’in ölümünden sonra hakları iade edilen İnguşların 1957’de topraklarına dönmesine izin verildi.

Ne var ki bu sırada topraklarına Osetler yerleştirilmiş ve topraklarının bir bölümü de Kuzey Osetya’ya katılmıştı. Ülkelerine dönen İnguşlar, Osetlerin kötü muamelerine maruz kaldılar. Ekim 1992’deki etnik çatışma sonrasında Kuzey Osetya’da Prigorodny bölgesinde kendi topraklarında yaşayan İnguşlar zorla yerlerinden edildiler.

Kültür[değiştir | kaynağı değiştir]

İnguşlar, daha çok geleneksel kültürüyle zengin bir halktır. Efsaneler, destanlar, masallar, şarkılar ve fıkralar, bu geleneksel kültürün önemli yanını oluşturur. İnguş halkının geleneksel müziği, şarkıları ve halk dansları dikkat çekicidir. Dehç-pandr İnguşların en ünlü çalgısıdır ve Gürcülerin panduri adlı çalgısını andırır. Genellikle kadınların çaldığı ve akordeona benzeyen kehat pondur, diğer önemli çalgıdır.

Ayrıca bak[değiştir | kaynağı değiştir]

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

Dış bağlantılar[değiştir | kaynağı değiştir]