Takht-i-Bahi

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Gezinti kısmına atla Arama kısmına atla
Takht-i-Bahi'deki Budist Harabeleri ve Ser-i Bahlol'daki Komşu Şehir Kalıntıları*
UNESCO Dünya Mirası
Takht-e-bahi.jpg
Takht-i-Bahi
Resmî adı Takht-i-Bahi'deki Budist Harabeleri ve Ser-i Bahlol'daki Komşu Şehir Kalıntıları
Ülke  Pakistan
Tür Kültürel
Kriter iv
Referans 140
Bölge** Asya-Pasifik
Tescil bilgisi
Tescil 1980 (4. Oturum)

Takht-i-Bhai (Kardeşlerin tahtı) olarak yanlış şekilde telaffuz edilen Takht-i-Bahi (Urduca: تخت باھی; Su kaynağının tahtı), Pakistan'ın Hayber-Pahtunhva bölgesindeki Mardan'da bulunan ve eski bir manastır kalıntısını içeren Part arkeolojik alandır. Budizm'in gelmesinden önce bir Zerdüşt yerleşkesi idi, ancak Budizmin gelişinden sonra bir Budist manastırına döndürüldü.

Site, M.S. 1. yüzyıla tarihlenmektedir.[1] Kompleks, arkeologlar tarafından özellikle Budist manastır merkezlerinin mimarisini temsil eden bir varlık olarak görülmektedir.[2] Takht-i-Bahi, 1980 yılında UNESCO tarafından Dünya Mirası olarak ilan edildi.[1][3]

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ a b Takht-i-Bahi, UNESCO Office, Islamabad, Pakistan, 2002
  2. ^ UNESCO Advisory Body Evaluation of Takht Bhai
  3. ^ Khaliq, Fazal (1 Haziran 2015). "Takht-i-Bhai: A Buddhist monastery in Mardan". DAWN.COM. 20 Aralık 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 8 Kasım 2015.