Taşlıca, Marmaris

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Şuraya atla: kullan, ara

Mahallenin geçmişinde sürgün sonucu gelmiş tatarlar oluşturur.Menteşe bölgesi 11. y.y. itibaren doğudan gelen Türklerle tanışmıştır.13. y.y. da ise bölge Türklerin hakimiyetine girmiştir.Başta Menteşe Beyliğine bağlıdır.Osmanlı döneminde iseTarahya kazasına bağlı Fenayit(Fenaket) mahallesidir. İlk modern kapsamlı nüfus sayımı bu dönemde 1830 da yapılmıştır. Tarahya'nın 7 mahallesinden biridir.

Serçe limanı[değiştir | kaynağı değiştir]

Bozburun Yarmadası’nın güneyinde, Rodos’un karşı yakasında, ancak denizden ulaşılan bir limandır. Taşlıca’dan limana giden bir karayolu var. Limanın kayalardan oyulmuş görkemli bir kapısı vardır. Koyun suyu temiz ve berraktır. Yapılan bir sualtı araştırmasında 11. yüzyıla ait batık ve içinde cam eşya bulunmuş ve bulunan parçalar Bodrum Sualtı Müzesi’ne gönderilmiştir. Serçe Limanı bu arkeolojik bulguların yeri olarak tanınmaktadır.

Bozukkale (Loryma)[değiştir | kaynağı değiştir]

İÖ 10. yüzyılda Rodos peraiasının merkezi olan Loryma (Bozukkale) tarihi kenti hakkında yeterli bilgi bulunmamaktadır. Karşılıklı surlarla dikdörtgen şeklinde uzanan kalenin dokuz kulesi vardır. Kale, kule ve burçlarıyla gayet iyi korunmuş, sağlam bir durumdadır. Kale’ye ‘bozuk’ sözünün yakıştırılmış olması kalenin bir yanının eksik oluşu ile ilgili olabilir. Kale Rodos’un karşı kıyısının savunma birimi olduğu kanısını uyandırmaktadır. Bozukkale Koyu’na İngiliz deniz haritalarında Oplosika Bükü denmesinden eskiden kıyıda bir tersane bulunduğu anlaşılmaktadır. Ege’de seyreden bütün yatlar Bozukkale’yi durak yeri olarak kullanırlar. Coğrafi durumu ve liman girişinin darlığı nedeniyle Peleponnes Deniz Savaşları’nda bu limanı Atina gemileri de kullanmıştır. İÖ 395 yılında Atina’lı kumandan Karor, Knidos savaşından önce gemilerini burada toplamış ve İÖ 305 yılında Antigonos’un oğlu Demetrios da Rodos’a yaptığı saldırı hazırlıkları için bu limanı seçmiştir.

Kültür[değiştir | kaynağı değiştir]

Mahallenin yaşatılan gelenek ve göreneği tarımla ve hayvancılıkla ilgilidir.köy ziraat alanı ikiye bölünerek her yıl değişimli olarak işlenir. işlenmeyen taraf hayvanlara mera olarak kullanılır. Mahallenin yaşlılarının anlattığı düğünlerde güreşlerin yapılması,gelinin güvey evine at üstünde gitmesi bunlar unutulanlardır.

Coğrafya[değiştir | kaynağı değiştir]

Söğüt’ten devam eden yol 5 kilometre sonra son durak olarak Taşlıca’ya varır. Dağ yamacından yükselerek gidilen yolda Sömbeki Körfezi, yarımadalar ve adalar son derece güzel manzaralar sergiler. Köy yeni yapılan beş on bina dışında kuyularının bulunduğu yer bir tablo güzelliğindedir. Yakının da antik Foniks kentinin kalıntıları görülmektedir

İklim[değiştir | kaynağı değiştir]

Mahallenin iklimi, Akdeniz iklimi etki alanı içerisindedir.

Nüfus[değiştir | kaynağı değiştir]

İlk modern kapsamlı nüfus sayımı bu dönemde 1830 da yapılmıştır.Bu sayıma ait defterler, Başbakanlık Osmanlı Arşivinde bulunmakta olup henüz araştırıcıya açılmamıştır.

Yıllara göre mahalle nüfus verileri hane sayısı müteveffa hane reisi hayattaki hane reisi hane reisi yaş ortalaması oğul sayısı hanedeki erkek nüfusu
1830 61 9 52 44,9 107 159
2007
2000
1997

Ekonomi[değiştir | kaynağı değiştir]

Mahallenin ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır.Genç nüfus yaz aylarında çalışmak için kent merkezlerine gelmektedir.Ahçıları ile kendinden bahsettiren küçük ve şirin bir mahalledir.

Altyapı bilgileri[değiştir | kaynağı değiştir]

Mahallede ilköğretim okulu vardı ancak taşımalı eğitime dönülmüştür. Mahallenin içme suyu şebekesi yoktur. kanalizasyon şebekesi yoktur. PTT şubesi yoktur. Sağlık ocağı vardır. Mahallede elektrik ve sabit telefon vardır.ADSL de vardır.