Reha Oğuz Türkkan

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Şuraya atla: kullan, ara
Reha Oğuz Türkkan
Doğum 3 Mayıs 1920(1920-05-03)
İstanbul
Ölüm 18 Ocak 2010 (89 yaşında)
İstanbul
Meslek Antropolog, yazar, düşünür ve türkolog
Vatandaşlık Osmanlı İmparatorluğu
Türkiye Cumhuriyeti
Edebî akım Türkçülük ve milliyetçilik

Reha Oğuz Türkkan (d. 12 Ekim 1920, İstanbul - ö. 18 Ocak 2010, İstanbul), Türk hukukçu, tarihçi, yazar, Türkolog, psikolog, senarist, gelecekçi (futurist) ve Ordinaryüs Profesör. Doğum tarihini daha sonradan Türkçülük Günü olarak kutlanan 3 Mayıs olarak değiştirmiştir.

Hayatı[değiştir | kaynağı değiştir]

St. Joseph Lisesi ve akabinde Kabataş Erkek Lisesi'ne kaydoldu. Galatasaray Lisesi'ne geçtikten sonra babası Halit Ziya Türkkan'ın Tapu ve Kadastro Genel Müdürlüğü'ne tayin edilmesiyle Ankara'ya Gazi Lisesi'ne geçti. Gazi Lisesi'ndeyken Türkçü "gizli" örgütü "Gürem"'i kurdu.

Atatürk'ün ölümünden bir gün sonra Ergenekon dergisini çıkardı. Kendisinin "Faşizm Tehlikedir" yazısından dolayı bu dergi kapatılınca, Kitap Sevenler Kurumu'nu kurdu. Bu kurum Halkevleri'ne ilhak edilince Bozkurt dergisini çıkardı. Hüseyin Nihal Atsız'ın yazılarının da yayımlandığı bu dergide, Atsız başta olmak üzere önde gelen Türkçüler ile polemik yaşanınca ayrılarak Gök Börü dergisini çıkardı.

Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi'nden mezun oldu. İstanbul Üniversitesi'nde yüksek lisans yaptı. Sorbonne Üniversitesi'nde tarih ve Türkoloji dallarında, Columbia Üniversitesi'nde deneysel psikoloji dalında uzmanlık çalışması yaptı.

1944 - 1945 arasında Irkçılık-Turancılık davasında yargılandı. Beraat ettikten sonra 1947-1972 yılları arasında Columbia üniversitesinde, 1975-1976 yıllarında İstanbul Üniversitesi'nde ve daha sonra da 1996 yılında Ahmet Yesevi Üniversitesi'nde öğretim üyeliği yaptı.

Pek çok makale, dizi ve araştırmaları yayımlandı. Türkçülük alanında çeşitli sosyal faaliyetlerin yanı sıra yazarlık ve yayıncılık yaptı. 1997 yılında Orta Asya ve Kafkas Türkleriyle ilgili olarak "Türk Dünyası Parkı" ve "Türkler" adlarıyla ABD'de ve Türkiye'de resim sergileri açtı.

İngilizce, Fransızca ve Türkçe olarak yayımlanmış 41 kitap, 9 film ve 6 televizyon senaryosu vardır.

Medine müdafii olarak tanınan Ömer Fahrettin (Türkkan) Paşa'nın yeğenidir.

17 Ocak 2010 gecesi rahatsızlanmasının ardından yaşamını yitirmiştir.

Yapıtları[değiştir | kaynağı değiştir]

Kitaplar[değiştir | kaynağı değiştir]

Ergenekon dergisinin kapağı
  • 4 İçtimai Mesele, Arkadaş Matbaası, İstanbul, 1939
  • Türkçülüğe Giriş, Arkadaş Matbaası, İstanbul, 1940
  • Irk Muhite Tabi midir?, İstanbul, 1941
  • (Race et Milieu), Paris (ve İngilizce dergilerde), 1942
  • Les Summeriens et les Rites Funéraires, Paris, 1942
  • Les Armes Serétes, Paris-La République, 1943
  • Milliyetçiliğe Doğru, İstanbul, 1943
  • Solcular ve Kızıllar, İstanbul, 1943
  • Kızıl Faaliyet, İstanbul, 1944
  • Tabutluktan Gurbete, İstanbul, 1950-1974-1985
  • İleri Türkçülük ve Partiler, Rafet Zaimler, İstanbul, 1947
  • Correlation in Twin Psychology, New York, 1951
  • One America, New York, 1951
  • Talking Turkey, New York, 1955
  • Turkish Literature, New York, 1956
  • Türks in Retrospect, New York, 1956
  • Conditioned Learning, New York, 1964
  • Revolution in Education (Programmed Instruction & Multi-Media), New York, 1967
  • Progr. Instruction Based Courses (Atoms & Electrons, French I, How to Recognize Names & Faces) Chicago
  • Turkish National Character, New York, 1971
  • Kitle Halinde İşlenen Suçlarda Cezai Mesuliyet ve Kitle Psikolojisi, İstanbul, 1974
  • Pre-Columbian Americans & Turks-Cultura Turcica, 1975
  • Türk'ün dışarıda kalan mirası (Avrupa bölümü: film-çekim Balkanlar)
  • Psikoloji, Yaykur, Ankara, 1976
  • İkna Psikolojisi, Ankara, 1976
  • Eğitim Teknolojisi Planı, Ankara, 1976
  • Yenilenmiş Türk Destanları ve Hikâyeler - "6 Minik Kitap ve Müzik Kaseti", 1977
  • Biz Kimiz?, İstanbul, 1987
  • Libya-Türkiye El Ele, Çözüm Yayınları, İstanbul, 1975 (Faiz Türkkan, Uzman, Libya Elçiliği Görevlisi, Reha Oğuz Türkkan, Ahmet Aydınlı, Saadettin Topuzoğlu, Mine Yener)
  • Biz Kimiz (1987)
  • 21. Yüzyılda Dünya ve Türkiye, İstanbul, 1988
  • Çok Hızlı Okuma, İstanbul, 1989
  • Siyasi Kargaşadan Gün Işığına, İstanbul, 1992
  • Türk Milliyetçiliğinin Kısa Tarihi, İstanbul, 1992
  • Yükselen Milliyetçilik/21. Yüzyıl Türk Milliyetçiliği, İstanbul, 1995
  • Yükselen Milliyetçilik, Türkkan Yayın, İstanbul, 1995
  • Kolay ve İyi Öğrenme Teknikleri, Alfa Yayınevi, İstanbul, 1996
  • İkna ve Uzlaşma Sanatı, Hayat Yayınları, İstanbul, 1998
  • Anlayarak Çok Hızlı Okuma, Alfa Yayınları, İstanbul, 1998
  • Kızılderililer ve Türkler, E Yayınları, İstanbul, 1999
  • Tunç Işığında Aşk, Altın Kitaplar Yayınevi, İstanbul, 2005
  • Uyuyan Dev Türk Dünyası, Pozitif Yayınları, 2006
  • Cengiz Han'ın Kimlik Şifresi, Birharf Yayınları, 2007
  • Etkin Hafıza Teknikleri, Pegasus Yayınları, İstanbul, 2007 (Reha Oğuz Türkkan, Tuğrul Türkkan)
  • Arayan Adam, Pozitif Yayınları, İstanbul, 2009-2011 (2 cilt)
  • Atlantisliler Sümerler Etrüskler Türk mü?, Nokta Yayınları, İstanbul, 2012

Dergiler[değiştir | kaynağı değiştir]

  • Milli Kültür Dergisi (dizi), 1975
  • Kızıl Derililer ve Türkler, Hürriyer (dizi), 1996

İzletiler[değiştir | kaynağı değiştir]

  • Tarihimizin Akışı, Ankara, 1979

Filmler (yapım, yönetim ve senaryo)[değiştir | kaynağı değiştir]

  • To be Born Again (Uyuşturucu tutkunluğu üzerine), 1970
  • Rions Ensemble (Türk mizahı üzerine), 1973
  • First steps of the Moon (Aya ilk inişin canlı yayından çekimi ve yorumu)
  • Türk Çocukları İçin (Yurtdışındaki çocuklar için Türk kültürü), 1974
  • Öyle bir Özleyiş ki (Yöneten Reha Oğuz Türkkan ve Yücel Çakmaklı, Senaryo Reha Oğuz Türkkan), 1977
  • Stranger in Paradise (turistik belgesel), 1977
  • İpek Kadife, 1978
  • Türkün Dışarıda Kalan Mirası, 1976
  • Tercihimizin Akışı, 1985
  • Too Early for Death (NBC-N.Y.) (Ölüm için çok erken), 1954 (Sadece senaryo)
  • İçtiğimiz Çay, 1976 (Sadece senaryo)
  • Altın Yumurta, 1976 (Sadece senaryo) [1]

Ayrıca bakınız[değiştir | kaynağı değiştir]

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ Kolay ve İyi Öğrenme Teknikleri, Alfa Yayınevi, İstanbul, 1996, s. 333-336

Dış bağlantılar[değiştir | kaynağı değiştir]