Rükû

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Şuraya atla: kullan, ara

Rükû, namazın şartlarından biri. Namaz kılan birisi, kıraâtten sonra, tekbir getirerek rükûya eğilir. Rükûda, erkekler parmaklarını açıp, dizlerin üstüne koyar. Sırtını ve başını düz bacaklar ve kollar dik tutulur. Kadınlar ise parmaklarını açmaz. Sırtını ve başını hafif eğik olacak şekilde eğilirler. Rükûda en az üç kere "Sübhâne rabbiyel-azîm" der. Eğer erkek cemaatle kılıyorsa üç kere okuyamadan, imam başını kaldırırsa, o da hemen kaldırır. Rükûdan kalkarken "Semi'Allahü limen hamideh" demek, imama ve yalnız kılana sünnettir. Cemaat bunu söylemez. Bunun arkasından, yalnız kılan ve cemaat, hemen "Rabbenâ lekel-hamd" der ve dik durulur ve "Allahü ekber" diyerek secdeye varılır.