Muammer Karaca

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Gezinti kısmına atla Arama kısmına atla
Muammer Karaca

Muammer Karaca, (d. 8 Kasım 1906, İstanbul – ö. 28 Nisan 1978, İstanbul). Türk tiyatro ve sinema oyuncusu.

Bulvar tiyatrosunun önde gelen isimlerindendir. Türk tiyatrosunun unutulmaz oyunlarından Cibali Karakolu'nun yazarı, Muammer Karaca Tiyatrosu'nun kurucusudur.

Yaşamı[değiştir | kaynağı değiştir]

1906'da İstanbul'da dünyaya geldi. Asıl adı Muammer Ruşen idi.

Veterinerlik öğrenimini yarım bırakarak tiyatroya yöneldi. İlk kez 1923'te Sahir Opereti’nde sahneye çıktı. 1924'te Darülbedayi'ye girdi ve Renkli Fener oyununda rol aldı. 1930’daki kısa süreli Süreyya Opereti deneyiminden sonra tekrar Darülbedayi’ye döndü.

Bir turne için İzmir’de bulunduğu sırada Atatürk'ün silah arkadaşlarından birisi olan dönemin İzmir valisi Kazım Dirik'in kızı Şükran Hanım'la tanıştı ve evlendi. Bu evlilik, ailenin izin vermemesi nedeniyle Şükran Hanım'ın kaçırılması sonucu gerçekleşti ve gazete manşetlerine yansıdı. Kayınpederinin isteği üzerine tiyatrodan ayrılarak bir süre Turhal'da yaşadı ve Turhal Şeker Fabrikası’nda idare amiri olarak çalıştı. Ancak kısa süre sonra tiyatroya döndü.[1]. Şükran Hanım’la evliliği 1950’li yılların başında sona erdi.

1933 yılında Safiye Ayla'yla “Alabanda Revüsü"nde oynayarak ünlendi. 1945’te bir süre Ses Opereti’nde çalıştıktan sonra Karaca Opereti’ni kurdu. Adnan Menderes’i hicveden “Etnan Bey Duymasın” adlı oyunu çok popüler oldu.

Muammer Karaca'nın Zincirlukuyu'daki mezarı

1955’te Beyoğlu’nda Muammer Karaca Tiyatrosu’nu kurdu. Tiyatronun açıldığı yıl Cibali Karakolu adlı oyunu sahneye koydu. Cibali semtindeki insanlarla semt karakolundaki polislerin yakın ilişkisinden ilham alan oyun, 16 yılda üç bin kezden fazla sahnelendi. Hulki Saner'in yönetmenliğinde 1966'da sinemaya uyarlandı.

Muhsin Ertuğrul'un Karım Beni Aldatırsa (1938) filmiyle sinema oyunculuğuna da başlayan Karaca, birçok filmde karakter rollerine çıktı. Cibali Karakolu gibi tiyatrodan uyarlanan bazı filmlerde başrol oynadı. 28 Nisan 1978’de İstanbul’da hayatını kaybetti.

Ömrünün son yıllarında çok borca girmiş ve borçlarını ödeyebilmek için de binayı belediyeye satmıştır.[2] İstanbul'da İstiklal Caddesi'nde Karaca çıkmazında yaptırdığı Karaca Tiyatrosu, özel tiyatrolara kiralanan bir tiyatro binası olarak Türk tiyatrosuna hizmet etmeyi sürdürmektedir.

Filmografisi[değiştir | kaynağı değiştir]

  • Şehvet Kurbanı Şevket - 1975
  • Hızlım Benim - 1975
  • Reisin Kızı - 1974
  • Büyük Şamata - 1973
  • Ay Aman Of - 1972
  • Demirel'e Söylerim - 1967
  • Cibali Karakolu 1966
  • İstanbul Yıldızları - 1952
  • Kızılırmak - Karakoyun - 1946
  • Akasya Palas - 1940

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]