Marshmallow deneyi

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Gezinti kısmına atla Arama kısmına atla

Marshmallow deneyi ya da zevki erteleme becerisi testi,[1] 1972 yılında Stanford'lu psikolog Walter Mischel tarafından uygulanan bir çalışmadır.[2] Bu çalışmada, katılımcı çocuklara bir ödül sunulur, eğer bu ödülü o anda tüketmez de belirli bir süre beklerlerse aynı ödülden bir tane daha kazanacakları söylenir. Bu süre içinde, araştırmacı odayı terk eder ve 15 dakika sonra geri gelir. Ödül, çocuğun tercihine göre bir marshmallow ya da bir pretzeldir. Çalışmayı takiben yapılan uzun vadeli araştırmalarda, ikinci ödüle kadar bekleyebilen çocukların SAT puanlarına,[3] eğitime devam etmelerine,[4] vücut kitle endekslerine[5] ve başka kriterlere bakılarak daha başarılı oldukları belirlenmiştir.[6] Deney daha geniş katılımla (ilk çalışmanın 10 katı) yeniden yapıldığında, etkilerin ilk çalışmanın yarısı kadar olduğu görülmüştür. Yenilenen deney, iradenin açıklayamadığı diğer yarımın ekonomik temelden kaynaklanabileceğini göstermiştir.[7][8]

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ Aytun, Özge Altan (14 Nisan 2013). "Marshmallow Testi". Psikoloji İstanbul. 10 Haziran 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 10 Haziran 2020. 
  2. ^ Mischel, Walter; Ebbesen, Ebbe B. (1970). "Attention In Delay Of Gratification". Journal of Personality and Social Psychology. 16 (2): 329–337. doi:10.1037/h0029815. ISSN 0022-3514. [ölü/kırık bağlantı]
  3. ^ Mischel, Walter; Shoda, Yuichi; Rodriguzez, Monica L. (1989). "Delay of gratification in children". Science. 244 (4907): 933–938. Bibcode:1989Sci...244..933M. doi:10.1126/science.2658056. PMID 2658056. [ölü/kırık bağlantı]
  4. ^ Ayduk, Ozlem N.; Mendoa-Denton, Rodolfo; Mischel, Walter; Downey, Geraldine; Peake, Philip K.; Rodriguez, Monica L. (2000). "Regulating the interpersonal self: Strategic self-regulation for coping with rejection sensitivity". Journal of Personality and Social Psychology. 79 (5): 776–792. CiteSeerX 10.1.1.334.5423 $2. doi:10.1037/0022-3514.79.5.776. PMID 11079241. 
  5. ^ Schlam, Tanya R.; Wilson, Nicole L.; Shoda, Yuichi; Mischel, Walter; Ayduk, Ozlem (2013). "Preschoolers' delay of gratification predicts their body mass 30 years later". The Journal of Pediatrics. 162 (1): 90–93. doi:10.1016/j.jpeds.2012.06.049. PMC 3504645 $2. PMID 22906511. 
  6. ^ Shoda, Yuichi; Mischel, Walter; Peake, Philip K. (1990). "Predicting Adolescent Cognitive and Self-Regulatory Competencies from Preschool Delay of Gratification: Identifying Diagnostic Conditions" (PDF). Developmental Psychology. 26 (6): 978–986. doi:10.1037/0012-1649.26.6.978. 13 Ağustos 2012 tarihinde kaynağından (PDF) arşivlendi. Erişim tarihi: 10 Haziran 2020. 
  7. ^ Calarco, Jessica McCrory (1 Haziran 2018). "Why Rich Kids Are So Good at the Marshmallow Test". The Atlantic (İngilizce). 2 Ekim 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 3 Ekim 2018. 
  8. ^ Jason, Collins. "The marshmallow test held up OK – Jason Collins blog". The marshmallow test held up OK. 30 Nisan 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 28 Temmuz 2019.