Kooperatif Katılım Yeteneği
Bu madde, öksüz maddedir; zira herhangi bir maddeden bu maddeye verilmiş bir bağlantı yoktur. (Eylül 2022) |
Kooperatif Katılım Yeteneği (İngilizce: Cooperative Engagement Capability (CEC)), CEC donanımlı birimlerdeki birden fazla muharebe kuvveti hava arama sensöründen gelen verileri tek bir gerçek zamanlı olarak birleştirerek muharebe kuvveti hava ve füze savunma yeteneklerini önemli ölçüde geliştirmeyi amaçlayan entegre atış kontrol kabiliyetine sahip bir sensör ağıdır.[1] Bu, elektronik karıştırmayı daha zor hale getirerek ve savaş grubu bazında savunma füzeleri tahsis ederek filo hava savunmasını büyük ölçüde artıracaktır.[2]
Amerika Birleşik Devletleri
[değiştir | kaynağı değiştir]NIFC-CA
[değiştir | kaynağı değiştir]Gelecekte, CEC, F-35 gibi gizli sensör platformlarının, gözlemleri E-2 Hawkeye aracılığıyla UCLASS veya F/A-18E/F gibi daha az gizli platformlara yönlendirilerek ileri gözlemciler olarak hareket etmelerine izin verecek olan Deniz Entegre Atış Kontrol-Karşı Hava (NIFC-CA) yeteneğinin önemli bir ayağını oluşturacaktır.[3]
Birleşik Devletler Donanmasının bir erişim/alan engelleme (A2/AD) ortamına girmesi gerekeceği bir savaş durumunda, uçak gemisinde bulunan F-35C, gizliliğini düşman hava sahasının derinliklerine uçmak ve sensörlerini istihbarat, gözetleme ve keşif (ISR) verilerini toplamak için kullanacak.[4] EA-18G Growler, düşmanın erken uyarı radarlarının karıştırmasını veya en azından bozulmasını sağlamak için Yeni Nesil Jammer'ı kullanacak. Hedefler F-35C tarafından tespit edilerek E-2D'ye iletecek ve E-2D uçakları tespit edilen bölgedeki verileri gemide bulunan F/A-18E/F veya diğer F-35C'lere iletecekler.[5] F/A-18E/F avcı uçakları, hala sıradan bir dördüncü nesil jet avcı uçağından daha uzak olan, yoğun çekişmeli hava sahasına girebildikleri kadar derine nüfuz edecek ve ardından uzak silahlar fırlatacaktı.[6] Bunun yanında saldırı kuvvetinin menzilini genişletebilmek için havadan yakıt ikmali yeteneklerini kullanılacak.[7]
NIFC-CA, her uçağa ve gemiye tüm savaş alanının bir resmini sağlamak için veri bağlantılarının kullanımına güvenir. Bir E-2D onları hedefe bir veri akışıyla yönlendireceğinden, silahları yerleştiren uçakların füzeleri bıraktıktan sonra kontrol etmesi gerekmeyebilir. Diğer uçaklar, menzil içinde oldukları sürece, diğer uçaklardan gelen füzeleri belirlenen herhangi bir hedefe yönlendirebilir; Veri bağlantısı merkezli savaş stratejisinde etkinliklerini artırmak için daha uzun ömürlü ve daha uzun menzilli silahlar üzerinde çalışmalar devam ediyor. Bu, ileriye doğru konuşlandırılan Super Hornets veya Lightning II'lerin kendi radarlarını aktif hale getirmelerine gerek kalmadan veri almasına ve silah fırlatmasına izin verebilir. E-2D'ler, görev grubunu taşıyıcıya bağlamak için NIFC-CA'nın merkezi olarak hareket eder, ancak her uçak diğerlerine kendi bağlantıları aracılığıyla bağlıdır. İki Gelişmiş Hawkeye, çok düşük gecikmeyle uzun mesafelerde büyük miktarda veriyi paylaşmak için taktik hedefleme ağ teknolojisi (TTNT) dalga biçimini kullanarak verileri taşır. Diğer uçaklar, E-2D'ye Link 16 veya eşzamanlı çoklu ağ-4 (CMN-4) üzerinden bağlanacaktır; bu, dört Link 16 radyo alıcısının üst üste "yığılmış" bir çeşididir. Yetiştiriciler, karada veya okyanus yüzeyinde düşman radar yayıcılarını bulmak için veri bağlantılarını kullanarak birbirleriyle koordine olacaklardır. Geniş çapta dağılmış birkaç sensöre sahip olmak, sistemi elektronik savaşa karşı kuvvetlendirir. Ağ, geniş bir coğrafi alanda elektronik savaşa karşı yedekleme işlevi görür. Bir düşman, uzay tabanlı iletişimi hedefleyerek ağı bozmaya çalışırsa, görüş hattı ağı oluşturulabilir.[8]
İşbirliğine dayalı angajman, güdümlü füze kruvazörlerinin ve muhriplerin Aegis radarlarının, verileri bir bütün olarak paylaşmak için tek bir ağda birbirine bağlandığı gemi tabanlı koruyucu özellikler için de geçerlidir. Bu, bir gemi tarafından tespit edilen hedeflerin yanı sıra uçak tarafından görülen hedeflerin, başka bir gemi tarafından tanımlanmasına ve bu geminin kendisini tespit etmesine gerek kalmadan Standart Füze 6 (SM-6) gibi uzun menzilli füzelerle ateşlenmesine izin verir. Sadece bir geminin kendi sensörleri onları gördüğünde hedeflere ateş etmek zorunda kalmamak, ateş etmek için gereken süreyi kısaltır, ateş etmeye başlamak için daha fazla uzak mesafeye izin verir ve tüm bir filonun, yalnızca tek bir gemide, yüksek hızlı seyir füzeleri gibi tehditleri engellemesini sağlar.[9] 12 Eylül 2016'da Lockheed Martin, F-35'in Çok İşlevli Gelişmiş Veri Bağlantısı (MADL) hedefleme verilerini bir SM-6 fırlatma için bir Aegis sistemine aktarmak için ayrı bir yer istasyonu kullandı.
Potansiyel karşı önlemler
[değiştir | kaynağı değiştir]ABD Donanması arasında, MSK'nın önemli bölümlerine karmaşık elektroniklerle karşı çıkılabileceğine dair ciddi bir endişe var. Düşük frekanslı radarlardaki Rus ve Çin gelişmeleri, giderek artan bir şekilde gizli uçakları tespit edebiliyor; F-22 Raptor ve F-35 gibi avcı uçakları, Ku, X, C ve S bantlarının bölümlerindeki daha yüksek frekanslardan algılamayı önlemek için optimize edilmiştir, ancak L, UHF ve VHF gibi daha uzun dalga boylarından değil. Daha önce bu gruplar hayalet uçakları görebiliyordu, ancak bir füze kilidi oluşturmak için yeterince net değildi, ancak gelişmiş bilgi işlem gücüyle, atış kontrol radarları 2020'lerde veya 2030'larda hedefleri daha kesin olarak ayırt edebilirdi. Çin Type 52C Luyang II ve Type 52D Luyang III gibi savaş gemileri, her iki dalga boyu aralığında tespit edilebilen uçakları bulmak için hem yüksek hem de düşük frekanslı radarlara sahiptir. Bu, Donanma F-35C'nin düşük frekanslı bir radar ortamında hayatta kalmasını zorlaştıracaktır. NIFC-CA konseptinin tamamı, veri bağlantılarına dayalı sistemi bozmak için kullanılacak siber savaş ve elektronik saldırılara karşı da savunmasızdır. Uzun menzilli anti-radyasyon füzeleri, NIFC-CA ağının merkezi düğümü olan radar donanımlı E-2D'yi tehdit edebilir. Bu tehditler, UCLASS'ı her yönüyle geniş bant hayalet uçak olarak inşa etme çağrılarına ivme kazandırabilir.
Gizli F-35C'nin, 1999'da bir F-117 Nighthawk'ın düşürülmesi sırasında olduğu gibi, düşük frekanslı radar güdümlü füzeler tarafından hedef alınabileceğinden korkulmaktadır. Bu olayda, F-117 Nighthawk, SA-3 Goa tarafından vurulduğunda vurulan ilk gizli uçak oldu. Düşük frekanslı VHF yakalama radarı, onu yaklaşık 30-37 mil (48-60 km) uzaklıkta tespit etti, ardından 8 mil (13 mil) uzaklıkta olmasına rağmen, küçük hayalet uçakların tespitten kaçınmak için optimize edildiği yüksek frekanslı S-bandı nişan radarına işaret etti. km) uzakta, üçüncüsü Nighthawk'ı vurana kadar birkaç füze ateşlemek için yeterli kilit sağlandı. Rus kara tabanlı 3D Nebo SVU ve Çin gemi tipi Type 517M dahil olmak üzere dijital AESA VHF alıcı radarlarının oluşturulması, daha geniş menzillerde algılama, angajman radarlarının daha hızlı ve daha doğru bir şekilde işaretlenmesi, sıkışmaya karşı geliştirilmiş direnç ve gelişmiş hareketlilik sunar. küçük gizli savaşçıların algılanan savunmasızlığına.
NATO elektronik savaş uçaklarının yerini tespit etmekten kaçınmak için 20 saniyeden fazla aktif olmayan angajman radarları ve NATO'nun füzeleri bastırmasını zorlaştırmak için tuzakların kullanılması ve füze bataryasının sık hareket etmesi de dahil olmak üzere, 1999'daki önlemeyi mümkün kılan birkaç önemli faktör vardı. düşman hava savunması (SEAD) uçağının yerini tespit etmek ve hedeflemek için. F-117'nin farklı görevlerde aynı uçuş rotasını uçurması, düşman güçler tarafından izlenebilen (ve izlenen) şifrelenmemiş kanallarda iletişim kurması ve elektronik harp destek uçaklarının olmaması da dahil olmak üzere ABD'nin zayıf operasyonel disiplini de katkıda bulundu. gizli bir saldırıyı desteklemek için düşman radarlarıyla düzgün bir şekilde hizalanmalıdır.
F-35C, ağ merkezli savaş için tasarlandı ve yerleşik sensörlerden ve diğer platformlardan elde edilen verileri iletişim kurma ve işleme yeteneği sayesinde pilota gelişmiş durumsal farkındalık sağlıyor. F-117'nin radarı yokken, F-35C, dar bant bozucu olarak hareket edebilen ve angajman radarlarına karşı kullanılabilen bir AN/APG-81 AESA radarı kullanıyor. NIFC-CA kapsamında, F-35C'ler, karadan havaya füze menzilinin ötesindeki düşman hedeflerini bozmak ve yok etmek için Growlers ve Super Hornets tarafından rutin olarak desteklenecek. Bilgi paylaşmak için kullanılan veri bağlantıları yüksek bant genişliğine sahiptir ve teması sürdürmek için sıkışmaya karşı dayanıklıdır. Deniz Kuvvetleri ayrıca Birleşik Devletler Hava Kuvvetleri ile bir saldırıda çalışacak, Deniz Kuvvetleri EA-18G'yi tartışmalı hava sahasında özel bir EW platformu olarak kullanacak ve Hava Kuvvetleri B-2 Spirit, Long Range Strike dahil olmak üzere diğer gizli platformlara katkıda bulunacaktır. Bombardıman uçağı (LRS-B) ve gelecekteki gizli insansız savaş hava araçları (UCAV'ler); bu platformlar, VHF radarları ile karşılaştıklarında tespit edilmemelerini sağlamak için büyük boyut ve kuyruksuz konfigürasyon gibi geometrik özellikler kullanarak geniş bant gizliliğine sahiptir veya sahip olması planlanmaktadır. Veri bağlantılarını kesmek veya bozmak için siber ve elektronik saldırı olasılığı, elektronik emisyonlarına göre uçakların yerini tespit etmek için pasif algılama sistemleri ve uzun menzilli anti-radyasyon füzeleri olsa bile, "ağ merkezli" işbirliğine dayalı angajman konseptlerinin esnekliği, ek sistemler ve platformlar gerektiği gibi "takılıp çıkarılacak", yeni veya mevcut kavramlara entegre edilecek yeni karşı önlemler yöntemleri için daha fazla hayatta kalma ve büyüme potansiyeli sunuyor.
Hindistan
[değiştir | kaynağı değiştir]15 Mayıs 2019'da Hindistan Donanması, Barak 8'in ilk işbirliğine dayalı angajman atışlarını gerçekleştirerek, Amerika Birleşik Devletleri'nden sonra dünyada ikinci, Asya'da ise bu yeteneği geliştiren ilk donanma oldu. Deneme, Hindistan Donanması, DRDO ve İsrail Havacılık ve Uzay Sanayinin koordinasyonunda, Batı Deniz Kıyısında Kalküta sınıfı INS Kochi ve INS Chennai muhriplerin füzelerinin, başka bir gemi tarafından kontrol edilerek uzun menzilde bulunan farklı hava hedeflerini vurarak gerçekleştirildi. Yetenek, Hint Donanmasının gelecekteki tüm büyük savaş gemilerinde kullanılacak.
Muhripler, EL/M-2248 MF-STAR radarlarını kullanarak birden fazla hedef tespit etti ve bu hedeflere birkaç füze fırlattı. Farklı olan, gemilerden sadece birinin çatışmayı kontrol etmesi ve sistemlerin JTC modunu kullanarak her iki gemiden ateşlenen füzeler tarafından uzun menzillerde farklı hava hedeflerini yakalamasıydı. Test, MRSAM'ın geniş alan hava savunmasını çalıştırma, varlıkları dağıtma ve farklı platformlar ve konumlar üzerinde kontrol etme yeteneğini gösterdi. Önceki MRSAM ateşleme denemeleri, bağımsız modda tek bir platformda gerçekleştirildi.
Kaynakça
[değiştir | kaynağı değiştir]- ^ "Arşivlenmiş kopya". 27 Ocak 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 22 Ocak 2022.
- ^ "Arşivlenmiş kopya" (PDF). 11 Kasım 2013 tarihinde kaynağından (PDF) arşivlendi. Erişim tarihi: 22 Ocak 2022.
- ^ https://web.archive.org/web/20131111025233/ [yalın URL]
- ^ "Arşivlenmiş kopya" (PDF). 11 Kasım 2013 tarihinde kaynağından (PDF) arşivlendi. Erişim tarihi: 22 Ocak 2022.
- ^ "Arşivlenmiş kopya". 11 Ocak 2014 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 22 Ocak 2022.
- ^ "Arşivlenmiş kopya". 22 Ocak 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 22 Ocak 2022.
- ^ "Arşivlenmiş kopya". 22 Ocak 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 22 Ocak 2022.
- ^ "Arşivlenmiş kopya". 22 Ocak 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 22 Ocak 2022.
- ^ "Arşivlenmiş kopya". 29 Ocak 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 22 Ocak 2022.