Ilımlı

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Gezinti kısmına atla Arama kısmına atla

Ilımlı, özellikle siyaset ve din açısından radikal veya aşırı görüşlerin reddini belirleyen ideolojik bir kategoridir.[1] Ilımlı, aşırı görüşlerden ve büyük sosyal değişimlerden kaçınarak herhangi bir ana akım pozisyonunu kabul eden biri olarak kabul edilir. Birleşik Devletler siyasetinde ılımlı, sol-sağ siyasi yelpazede merkezi bir konuma sahip olan biri olarak kabul edilir.

Tarih[değiştir | kaynağı değiştir]

Aristoteles, büyük zenginlik ile yoksulluğun uç noktalarından veya oligarklar ile tiranların özel çıkarlarından ziyade merkezin hakim olduğu uzlaşmacı siyaseti desteklemiştir.[2]

Politik konum[değiştir | kaynağı değiştir]

Son yıllarda, "siyasi ılımlılar" terimi moda oldu . İdeal ılımlılığın varlığı, ılımlı bir politik ideolojinin eksikliği nedeniyle tartışılmaktadır. Merkezci olarak kendilerini tanımlayan seçmenler genellikle kendilerinin siyasi görüşlerinde aşırı olmayanı savundukların kastederler. Yani ne aşırı solcu siyaseti ne de aşırı sağcı siyaseti desteklemektedirler .

Gallup anketi, son 20 yıl içindeki Amerikalı seçmenlerin %35-38'inin kendilerini ılımlı olarak tanımladığını gösterdi.[3] Seçmenler bir dizi nedenden ötürü ılımlılıkla özdeşleşebilir: pragmatik, ideolojik veya başka türlü. Hatta bireylerin yalnızca istatistiksel nedenlerle merkezci partilere oy verdikleri öne sürülmüştür.[4]

Dini konum[değiştir | kaynağı değiştir]

Dinde, ılımlı konum merkezdedir ve liberalizme veya muhafazakârlığa karşıdır.[5]

Hristiyanlık için, evanjelikalizmdeki ılımlılar, Hristiyan sağı ve Hristiyan köktendinciliğindeki fikirlere karşı çıkarlar. Hristiyan solu fikrine karşı olan liberal Hristiyanlar gibi eşcinsel evliliklere karşı olsalar da cinsel yönelim kaynaklı ayrımcılıklara da karşıdırlar.[kaynak belirtilmeli]

İslam için, İslami aşırıcılık ve İslami köktendinciliğin fikirlerine karşı çıkarlar.

Ayrıca bakınız[değiştir | kaynağı değiştir]

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ Schmid (2013). "Radicalisation, De-Radicalisation, Counter-Radicalisation: A Conceptual Discussion and Literature Review". Terrorism and Counter-Terrorism Studies. 4 (2). The International Centre for Counter-Terrorism. 
  2. ^ https://books.google.com/?id=QWsJDMvIV7sC&pg=PR26  Eksik ya da boş |başlık= (yardım)
  3. ^ "Conservatives Remain the Largest Ideological Group in U.S." Gallup. 12 Ocak 2012. 13 Ocak 2012 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 20 Kasım 2012. 
  4. ^ Enelow and Hinich (1984). "Probabilistic Voting and the Importance of Centrist Ideologies in Democratic elections". The Journal of Politics. 46 (2). Southern Political Science Association. ss. 459–478. 
  5. ^ Peter Clarke, The Oxford Handbook of the Sociology of Religion, Oxford University Press, UK, 2011, p. 512
  • Calhoon, Robert McCluer (2008), Ideology and social psychology: extremism, moderation, and contradiction, Cambridge University Press, ISBN 978-0-521-73416-5