Idomeneos

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Idomeneos geri geliyor, Palais Niel, Fransa

Yunan mitolojisinde, Idomeneos ( /ˈdɒmɪniəs/ ;[1] ) Truva Savaşı'na Yunanların safında katılan Girit kralı ve komutanıydı.[2] Aynı zamanda Helen'in taliplerinden biriydi ve Telamon oğlu Aias'ın bir yoldaşıdır. Meriones onun savaş arabacısı ve silah arkadaşdır.

Aile[değiştir | kaynağı değiştir]

Idomeneos, Deucalion ve Kleopatra'nın oğludur ve Orsilochus, Cleisithyra ve Iphiclus'un babasıdır [3][4] . Ayrıca Girit Kralı Minos'un torunudur.

Mitoloji[değiştir | kaynağı değiştir]

Homeros'un İlyada'sında, Idomeneos, Yunan generallerinin arasındadır, birliklerine önderlik eder ve düşmanla kafa kafaya çarpışır ve ciddi yaralanmalardan kurtulur. Idomeneos, Agamemnon'un güvenilir danışmanlarından biridir. Diğer Akhalı kahramanlarının çoğu yaralandığında savunur; ve hatta Hektor'la kısa bir süre savaşır ve onu geri püskürtür.[5] Yunanların diğer liderlerinin çoğu gibi, İlyada sona ererken o da hayatta kalanlardandır. Truva Atı'na giren Akhalardan biridir. Idomeneos, Truva'da yirmi erkek ve Bremusa da dahil olmak üzere en az üç Amazon kadını [6] öldürür.[7]

Mitograf Apollodorus [8] hikâyeyi şöyle devam ettirir: savaştan sonra, Idomeneos'un gemisi korkunç bir fırtınaya denk gelir. Poseidon'a, eğer Poseidon gemisini ve mürettebatını kurtarırsa, eve döndüğünde gördüğü ilk canlıyı feda edeceğine söz verir. İlk canlı, Idomeneos'un oğludur ve onu, söz verdiği gibi tanrıya kurban eder. Tanrılar kendi oğlunun öldürülmesine kızarlar ve Girit'e bir veba gönderirler. Giritliler onu Calabria'ya (Salento'nun eski adı), İtalya'ya [9] ve ardından vefat ettiği yer olan Küçük Asya'daki Kolophon'a sürgüne gönderir.[10] Marcus Terrentius Varro'ya göre, İdomeneos, Girit'ten İllyria'ya, oradan da yanında İllyrialılar ve Lokrislilerle birlikte Salento'ya gelmiştir. Salentoluların kökenini İdomenos'a dayandırır.[11]

Alternatif olarak, Idomeneos'un üvey oğlu Leucus, İdomeneos'un karısı Meda'yı baştan çıkarıp, sonra da onu öldürmüş ve Girit tahtını gasp ederek, İdomeneos'u Girit'ten sürmüştür.[12]

Hikâye aynı zamanda 4. yüzyılda İtalyan yazar Maurus Servius Honoratus ve 17. yüzyılda Fransız yazar François Fénelon tarafından da ele alınmıştır.

Mozart'ın operası Idomeneo'nun orijinal librettosunun İtalyanca ve Almanca başlık sayfaları

Mozart'ın 1781 tarihli opera sersi Idomeneo, Idomeneos'un Girit'e dönüş hikâyesine dayanır. Bu versiyonda, Poseidon (operada Neptün), Idomeneos'un oğlu Idamante'yi, Idomeneos'un tahtını yeni nesle bırakması şartıyla bağışlar.

Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

Notlar[değiştir | kaynağı değiştir]

  1. ^ John Walker & William Trollope, 1830, A key to the classical pronunciation of Greek, Latin, and scripture proper names, p 68;
    Robert Palfrey Utter, 1918, Every-day pronunciation, p 127
  2. ^ Homer, Iliad 2.645 27 Ağustos 2021 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
  3. ^ Tzetzes, Homeric Allegories Prologue 587
  4. ^ Tzetzes on Lycophron, Alexandra 431
  5. ^ Iliad, repeated appearances
  6. ^ Quintus Smyrnaeus, The Fall of Troy, Book I.
  7. ^ Hyginus, Fabulae 114.
  8. ^ Thus the Encyclopædia Britannica s. v. "Idomeneus"; cf., however, Apollodorus, The Library, ed. and trans. Sir James George Frazer (Cambridge, MA: Harvard University Press, 1921), Vol. 2, 394-5 (https://babel.hathitrust.org/cgi/pt?id=iau.31858052742800&view=1up&seq=406&q1=Idomeneus 9 Ekim 2021 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.).
  9. ^ Virgil. Aeneid. Book III, 400.
  10. ^ Scholiast on Homer Odyssey ν 259
  11. ^ Operum quae exstant, p. 174, Marcus Terentius Varro, printed by Christophorus Raphelengius, 1601.
  12. ^ Bibliotheca, Epitome of Book 4, 6. 10